ท้องฟ้า ยอดไม้ หรือเเม้เเต่เพดาน
วันเวลาพาเรื่องราวต่างๆไหลผ่านชีวิตของเราอย่างเชื่องช้า
บางครั้งก็นำพามิตรภาพ ความสุข ความรัก เข้ามาในชีวิต
เเต่บางครั้งเวลาก็นำพาความเศร้าเเละการจากลา เข้ามาเยี่ยมเยือน

ณ ตอนนั้นฉันก้มหน้ามองพื้นเเทบจะตลอดเวลา
ในสมองว่างเปล่าเเละเปลี่ยวเหงา ราวกับมีหมอกหนาลงปกคลุม
เเต่หลังจากเรื่องราวครั้งนั้นไป
ทำให้บ่อยครั้งฉันแหงนมอง ท้องฟ้า ยอดไม้ หรือเเม้เเต่เพดาน
บางทีก็ไม่เลวนักที่จะเงยหน้าเเละทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมาเเละผ่านไป

มีความคิดนับร้อยนับพันวิ่งวนอยู่ในหัว เเต่สิ่งที่เราแสดงออกทำได้เพียงยิ้มบางๆ
มีเรื่องราวที่อยากจะเอื้อนเอ่ยมากมาย เเต่ทำได้เเค่แอบมองด้วยเเววตาเเสนเศร้า
มีความรู้สึกนับล้านที่เก็บอยู่ภายใน เเต่ทำได้เพียงยืนนิ่งงัน

บางทีเราก็ไม่สามารถถ่ายทอดความรู้สึกออกมาเป็นคำพูดหรือการกระทำได้ดีเท่าไหร่
การเริ่มเขียนครั้งนี้อาจเป็นทางออกของการถ่ายทอดความรู้สึกภายในของเราออกมาอีกทาง
ความสุข ความทุกข์ ความคิด เเละความทรงจำ
หวังว่าการกลับมาเดินทางบนตัวอักษรครั้งนี้ 
คงจะช่วยนำพาเรื่องราวของเราไปถึงใครบางคน


SHARE
Writer
Ngan
Writer
มีเรื่องราวต่างๆเกิดขึ้นมากมาย เเต่บางครั้งเราทำได้เพียงเเค่แหงนมองผืนฟ้าอย่างเงียบงัน

Comments