ลองมองย้อนไป.
ไม่รู้ว่าความรู้สึกจริงๆตอนนี้รู้สึกยังไงเลยเวลาที่เรามีความสุข
เราหัวเราะกัน
เราแกล้งกัน
บอกรักกัน
เล่าเรื่องราวในแต่ละวันให้กันฟัง
ซึ่งมันทำให้รู้ว่า
ช่วงเวลานั้นมีค่าและมีความสุขแค่ไหน
จนทำให้เราลืมที่จะถามตัวเองว่า
"ตอนนี้เรามีีความสุขอยู่หรือเปล่าวะ"
 แต่
เวลาที่เราอึดดอัด
น้อยใจ . งี่เง่า
ช่วงเวลานั้นกลับเป็นช่วงเวลาที่
เราอยากจะออกมา
ออกมาอยู่กับตัวเอง
อยากร้องก็ร้อง
อยากฟังเพลงเศร้าก็ฟัง
อยากนอนก็นอน
อยากดูซิทคอมก็ดู
อยากเขียนระบายก็เขียน
ก็คือ
เราอยากอยู่กับตัวเองในช่วงเวลาที่ย่ำแย่
ช่วงเวลาที่หัวใจสั่งการไปที่สมองว่า
พอได้แล้วนะ
อย่าฝืน ไม่ไหวควรออกมา
ออกมาเพื่อเยียวยาตัวเองก่อน
เมื่อตัวเองรู้สึกดีแล้ว เราจะเยียวยาอีกฝ่ายได้
เราคิดแบบนี้

แต่สำหรับเธอ
เธอไม่ชอบให้เราหนีไป
เธอจะอึดอัดเมื่อเราเป็นอะไรแล้วไม่พูด
เมื่อเราน้อยใจกันแล้วไม่บอก
เธอจะถาม
ถามจนกว่าจะรู้คำตอบ
เพราะเธอไม่อยากปล่อยผ่านมันไป
เดี๋ยวมันจะสะสม
ใช่ค่ะ
แบบนั้นมันก็ดีและดีมากๆ
แต่ว่า
ไม่ใช่ว่าคนทุกคนจะชอบกินผักเหมือนเรา
เราเลือกกินในสิ่งที่เราชอบ แม้ว่าคนอื่นจะไม่ชอบ
สิ่งสำคัญคือ 
เรารู้ว่าเราเหมาะกับสิ่งไหนก็พอ 

นี่เป็นสิ่งที่แตกต่างระหว่างเราสองคน

เธองอนเรา
พอเราถามว่างอนเรื่องอะไร
เธอบอกไม่รู้ รู้แค่ว่ารู้สึกไม่ดี
เราก็บอก 
ไม่บอกเราก็ไม่รู้นะ บอกเราหน่อยสิ
เธอบอก
ก็ตัวเองอ่ะชอบไม่รู้ อะไรก็ไม่รู้
แม้แต่เธอ
เธอยังไม่รู้เลย

เรารู้สึกเหนื่อยทุกครั้ง
ที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น
คงงั้นแหละ เธอก็เช่นกัน
บางทีเราก็อยากพอ
อยากอยู่คนเดียวเหมือนแต่ก่อน
ไม่อยากรับใครเข้ามาอีก
ไม่อยากเข้าไปในชีวิตใครด้วย
คนมันจะใช่เดี่ยวก็มาเองแหละ

เรารู้สึกแบบนี้ถ้าเธอรู้
เธอคงเสียใจมากๆ
เราเลยมาบ่นในนี้
เพราะทั้งไอจีสามแอค
ทวิตเตอร์
เฟสบุ๊ค
มีเธออยู่ในนั้น 
ทำให้ที่นี่คือที่ที่เราสามารถมาเขียนเรื่องต่างๆได้

เธอบอกว่าถ้าวันไหนเธอนิสัยไม่ดี
ช่วยรั้งเธอไว้หน่อย
จริงๆเธอก็ไม่อยากไปหรอก
แต่ทำำแบบนั้นเพราะอยากให้อีกฝ่ายตาม
ซึ่งเอาจริงๆเมื่อถึงตอนนั้น
ไม่มีใครรู้หรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้น
บางทีนะ
เธออาจจะไม่อยากให้เรารั้งก็ได้
หรือเราไม่อยากรั้งเธอแล้วก็ได้

ทุกวันนี้
สามวันดีสี่วันร้าย
บั่นทอนจิตใจเราทั้งสองฝ่ายตลอดแหละ

เคยบอกแล้วกับเรื่องความรัก
เราใช้สมองมากกว่าหัวใจ
ถ้าวันไหนเราไม่ไหว
เราจะมองย้อนไปวันวาน
แล้วบอกตัวเองว่า
ที่ผ่านมาทั้งร้องไห้ ทั้งน้อยใจ
เหนื่อยต่างๆนาๆ
ควรพอได้แล้ว
จะไม่ทนอีกแล้ว
เราควรรักตัวเองมากกว่าคนอื่น
เพราะเมื่อวันไหนเรารักตัวเองมากพอ
เราก็พร้อมที่จะมอบความรักให้คนอื่น
ได้อยากเต็มที่
 แต่ว่า
เราทุกคน
เมื่อมีฟางเส้นสุดท้ายเกิดขึ้น
เราก็ต้องมองย้อนไปในวันที่เรา
มีความสุข
หัวเราะ
มีกกันและกัน
อยู่แล้ว
บางทีความคิดเรา
อยากจะใช้ัวใจมากกว่าสมองก็ได้

ไม่เคยเสียใจเลยที่มีเธอเข้ามาอยู่ในชีวิต

ยาวไปหน่อย
แค่เขียน(เขียนระบายเฉยๆ)

9.03PM
21.06.2019

SHARE
Writer
moonflowers
พระจันทร์รับฟังเธอเสมอนะ :)
ตัวอักษรช่วยเตือนความทรงจำ ว่าครั้งหนึ่งได้เกิดขึ้น (เป็นคนหวงของ หวงทุกอย่างที่รักมาก: ท้องฟ้า พระจันทร์ เพลง อิโมจิ รู้ว่าคนอื่นก็ชอบแต่ก็แค่หวง แต่ถ้าได้รู้จักสิ่งเหล่านั้นเพราะเรา แล้วคนอื่นชอบเพราะเธอเอาไปแชร์นี่แอบนอย ฮ่าๆ) :)

Comments