จันทร์เจ้า🌼อาทิตย์
อาทิตย์เอ๋ย เจ้าจงรักจันทร์เจ้า เจ้าจงหลงจันทร์เจ้าเสีย
อาจเป็นวันที่อากาศค่อนข้้้างร้อน และจันทร์เจ้าเองก็ไม่ชอบห้างสรรพสินค้าที่คนพลุกพล่านมากเท่าไหร่

เพราะฉะนั้น พวกเขาเลยตกลงกันว่าจะไปดูหนังที่บ้านของอาทิตย์ 

"อาทิตย์"
สิ่งหนึ่งที่จันทร์เจ้าชอบทำเวลาอยู่กับอาทิตย์คือเรียกชื่อเขา
อาทิตย์เลิกคิ้วขึ้นสูง ละสายตาจากทีวีแล้วก้มไปมองหญิงสาวที่นอนหนุนตักตนเองอยู่
มันเป็นปกติ คิ้วของเธอขมวดเป็นปม นัยน์ตาใสที่ชอบขบคิดเรื่องมากมายนั่นกำลังจ้องมองเขา

"ว่าไง"

ใจจริงเขาก็อยากถามเธอว่า มีอะไรอีก! แต่...นั่นแหละ จันทร์เจ้าชอบเอาเรื่องนู่นนี่นั่นมาถามเขามากมาย นึกรำคาญบ้าง แต่ไม่กล้าที่จะพูดแบบนั้นออกไป 

จู่ๆเธอก็ลุกขึ้น อาทิตย์มองจันทร์เจ้าที่นั่งหันหลังให้บนโซฟา เธอหันหน้ามาหา เรียวคิ้วแสนยุ่งนั่นก็ยังพันกันยุ่งอยู่

"อาทิตย์"

"..."

คราวนี้เขาไม่ตอบ จ้องหน้ายุ่งๆของคนตรงหน้ากลับพลางเลิกคิ้วขึ้นเชิงบอกว่าเขากำลังรอฟังอยู่

มือของจันทร์เจ้านุ่มมาก ทุกครั้งที่ฝ่ามือบางๆสองข้างนั้นมากอบกุมใบหน้าเขาเอาไว้ เขาจะเขินอายเธอมาก แต่วันนี้มันต่างออกไป ก็จันทร์เจ้าทำสีหน้าจริงจังมันพลอยทำให้เขาจริงจังและเกร็งไปด้วย

"นี่คือใคร"
เธอถาม จ้องหน้าเขาเขม็ง มือที่กุมใบหน้าเขาไว้ถูกกดให้แน่นขึ้น

"ก็จันทร์เจ้าไง"
อาทิตย์ตอบ และเขาก็ได้เห็นความพอใจในแววตายุ่งๆนั้น

"จันทร์เจ้าเป็นใคร"
เธอยังถามต่อ แววตาฉายถึงความจริงจัง

"เป็นแฟนอาทิตย์ครับ"
เอ่ยตอบทั้งยกยิ้มขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ นึกกระดากอายแม่สาวน้อยตรงหน้ามาก 
นัยน์ตาเธอสั่นไหวรุนแรง แก้มขาวๆเริ่มซับสีแดงๆอย่างน่ารัก แต่เจ้าตัวกลับข่มมันไว้ จะยิ้มก็ไม่ยิ้ม กลับมาเคร่งขึมตามเดิม

"ดี!"

"..."

จันทร์เจ้ายังคงกุมใบหน้าของเขาไว้แน่น เธอหายใจเข้าลึกหายใจออกยาว ก่อนจะหลับตาลง ราว5วินาที เปลือกตาสีบางปรือขึ้นมาอีกครั้ง แพรขนงอนงามกระพริบไปมาและจ้องเขม็งมาที่เขา
"โอม..."

"..."

"จงรักเจ้า จงหลงเจ้า จงรักเจ้า จงหลงเจ้า จงรักเจ้า จงหลงเจ้า โอม...เพี้ยง!"
มันน่าตกใจ เพราะจู่ๆเธอเอ่ยขึ้นเต็มเสียงต่อหน้าเขา กระทั่งคำว่าเพี้ยงสุดท้าย ใบหน้าของเขาถูกดึงเข้าไปใกล้ ริมฝีปากเล็กๆที่ว่าโอมเพี้ยงนั่นกดลงที่หน้าผากเขาจนเกิดเสียงดัง จุ๊บ!

อาทิตย์อึ้งไป ปากอ้าหวอจนเสียงดังจุ๊บ!ดังขึ้นที่ปากเขาอีกครั้ง

"จงรักเจ้า จงหลงเจ้า"
น้ำเสียงเธอน่ารักขึ้น และมันมีแววหยอกล้อ เขากระพริบตาปริบๆ แขนตัวเองไปโอบรอบเอวเธอไว้ตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้

"จันทร์เจ้า..."
สุดท้ายแล้วก็ได้แต่ดึงเอวบางเข้ามากอด เอาหน้าซุกไปกับหน้าท้องของเธอ
"จันทร์เจ้า..."

เจ้าตัวต้นเหตุเพียงแค่โอบเขาไว้ แต่อาทิตย์กลับได้ยินเสียงแว่วหัวเราะคิกคักชอบใจดังขึ้น

"ยัยตัวร้าย"

เขาหยุดหน้าตัวเองไม่ให้เห่อร้อนไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
SHARE
Written in this book
JunjowArtit's Story
Writer
Dandeli
Lilly of a beautiful lamb
I'm a beautiful lamb

Comments