ดินแดนนั้นมีอยู่จริงใช่ไหม
ที่ใดมีความรักอยู่บนนั้นก็คงดี          ที่ดินแดนหนึ่งที่เรากำลังจะตายเหมือนกับโลกทั้งไปหยุดหมุน
เรายอมรับความจริงที่เจอไม่ไหว
เราอยากหนีไป
เราอยากหายไป
การที่ต้องอยู่ด้วยการถูกคาดหวัง
มันทรมานหรือเราควรจะหายไปจากโลกนี้เลยดีนะ?        ถ้าเรายังอยู่คนที่หวังกับเราก็จะยังคงผิดหวัง
        แต่ถ้าเราตายไป เขาก็อาจจะผิดหวังแต่มันก็เป็นความผิดหวังครั้งสุดท้ายแค่ครั้งเดียวเท่านั้น

ถึงโลกที่เลวร้ายจากไปแล้ว                  ก็คงจะดีไม่น้อย
คิดเรื่องอยากตายมารอบที่4569
เราไม่รู้ว่าเราเป็นอะไร
เป็นโรคอะไรหรือเปล่า
จู่ๆก็ร้องไห้
พอจะมีความสุขก็มีความสุขมากๆ
ไม่มีใครเข้าใจ
ตัวเราเองยังไม่เข้าใจ
แต่เราอยากให้แค่
                     แค่เพียงเธอมองฉันโปรดฟังฉัน       ก็คงจะดีไม่น้อย                           แค่เพียงเธอยอมรับเข้าใจฉัน      ก็คงจะดีไม่น้อย
เราแค่อยากให้คนเข้าใจในสิ่งที่เราเจอสิ่งที่เราเป็น
รู้ว่าไม่มีใครจะมารับคนแบบเราหรอก
เหมือนมีคนเข้าใจ
สุดท้ายก็หายไปจากเราหมด
เพราะเราเป็นแบบนี้ใช่ไหม                ไม่มีใครทนพลังงานด้านลบแบบนี้ได้หรอกเพราะเรามันน่าผิดหวังไปซะหมด
ชีวิตในเซฟโซนห่วยๆ
เพราะโลกมันน่ากลัวเกินไปหรอ
พอกำแพงในใจมันหายไปหรอ
ความกลัวความอ่อนไหวมันเลย
กลับเข้ามากกว่าเดิม
พิมพ์ๆอยู่ก็อยากหายไปอีกแล้ว
เราดีใจนะเหมือนมีพระอาทิตย์มาเกิดขึ้นในใจพาเราออกไปในที่ใหม่ๆ
วันนึงมันหายไป
เราเลยเป็นแบบนี้รึป่าว
ไม่สิ
เราก็เป็นแบบนี้มาตลอด
ก่อนจะเจอคุณก็มีเรื่องอยากหายไปอยู่ตลอด
“มันไม่น่าค้นหาขนาดนั้นหรอก
ชีวิตของคนแบบเรา”
เราอยากหายจากอาการแบบนี้
เราไม่อยากอะไรอีกแล้ว
ทำไมนะ
ทำไมวะ
เราเป็นอะไร
ไม่เข้าใจเลย
ช่วยฉันได้ไหม     พาฉันออกไปเหมือนคุณได้เข้ามาช่วย
ขอบคุณนะขอบคุณจริงๆ
ที่ได้ช่วยให้ชีวิตเรามีอะไรขึ้นมาบ้าง
แต่ตอนนี้คุณที่บอกว่า
จะอยู่กับเราต่อไปเรื่อยๆ
คุณหายไป
คุณหายไปแล้ว
ทิ้งคำถามมากมายวนเวียนอยู่ในใจเรา
มันเร็วมาก
เราเจอกันในชีวิตจริงน้อยเหมือนกันนะ
ไม่ได้ใช้ชีวิตด้วยกันเลยอ่ะ ไม่ได้เจอหน้าทุกวัน ไม่ได้ยินเสียงกันบ่อยๆ
แต่ทำไมนะ
ทำไมเวลาสั้นๆนั้น
เราไม่เคยลืมมันเลย
เรายังจำได้ทุกอย่าง
เราคิดถึงคุณนะ
คิดถึงคุณมาก
อย่าหายไปได้ไหม
ไม่รู้ว่าคุณจะยังรู้สึกเหมือนเดิมอยู่บ้างไหม
อยากไปเที่ยวด้วยกันกับคุณอีกหลายๆที่เลยนะ
ตอนที่มีคุณรู้มั้ย
“ไม่มีคำว่าอยากตายอยู่ในหัวเราเลย”
ขอโทษที่เราเองรักษาคุณไว้ในตอนนั้นไม่ได้ขอโทษที่เราเป็นแบบนี้
รักคุณจริงๆนะ
เราไม่อยากเจอแค่ในฝันอีกแล้ว
ถ้าหากที่ดินแดนนั้นมีความรักก็คงจะดี  จะได้ไม่ต้องจินตนาการ
เพราคุณบอกว่าจะพอแล้ว เราก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อ

อยากคุยกับคุณเหมือนเดิมทุกๆวัน

คิดถึงคุณมากๆ ไม่อยากให้คุณไปเลยด้วยซ้ำ

กลับมาได้มั้ย
SHARE
Written in this book
Bluewhale graycloud
Writer
graycloudaroundyou
writer
เรื่องของผมถึงคุณวาฬสีน้ำเงิน

Comments