3 months after my suicide attempt
No man kills himself unless there is something wrong with his life.

—A. Alvarez
เหตุการณ์ก็ผ่านไป3เดือนแล้ว
ภาพของเรื่องคืนนั้นยังวนเวียนอยู่ในตัวบ่อยๆ
คำพูดของพ่อในคืนนั้นก็ยังไม่ไปไหน
จนตอนนี้ก็ยังไม่พร้อมเจอพ่อจริงๆ

แต่มันก็เป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้
ท่องไว้ "พ่อยังไงก็เป็นพ่อ"
ถึงแม้พ่อพยายามทำดีกับเราแค่ไหน
ก็ไม่สามารถเปลี่ยนความรู้สึกเราได้จริงๆ

เหมือนสมองเราได้รับผลกระทบจากฤทธิ์ของยาที่เกินขนาด
ช่วงที่เรารักษาตัวที่โรงพยาบาลมาเราจำอะไรไม่ได้
แม้แต่เพื่อนๆหรือใครที่มาเยี่ยมเรา
ทุกคนบอกว่าตอนนั้นเราพูดจาปกติ รู้เรื่องทุกอย่าง
แต่เช้าวันรุ่งขึ้นเรากลับลืมเรื่องเมื่อวานทั้งหมด (อาจเพราะอาการเมายา)
จนเราออกจากโรงพยาบาลทุกอย่างดีขึ้นแต่ยังไม่ถึงขั้นปกติ
เราตอบโต้ช้าลง เลื่อนลอยมากขึ้น 
จนตอนนี้ก็ก็รู้สึกว่าเรายังไม่เหมือนเดิม 100%
นอกจากฤทธิ์ของยา อาจเป็นเรื่องของจิตใจที่อ่อนแอมาก

หลังจากเหตุการณ์นั้น มันทำให้ฉันเป็นผู้เสพความตายไม่ใช่ผู้เสพความตายอย่างใน Harry Potter แต่อย่างใด
หากแต่เราชอบเสพรูปภาพ บทกลอน คำพูด 
เกี่ยวกับเลือด การทำร้ายตัวเอง ไปจนถึงการฆ่าตัวตาย
เราระบายความคิดเหล่านี้ออกมาผ่านรูปวาดหรือบทความใน storylog นี้

ยอมรับว่ายังมีความคิดอยากตายอยู่
แบบไม่มีเหตุผล
ยอมรับว่าอยากเห็นตัวเองเจ็บ
เกือบตลอดเวลา

ขอบคุณตัวเองที่ผ่านช่วงเวลาเหล่านั้นมาได้
โดยไม่มีเลือดซักหยด...












SHARE
Written in this book
เจ้าหมาดำ
I Had a Black Dog: His Name was Depression - Matthew Johnstone
Writer
99skies
the errorist
engineering student ft.เจ้าหมาดำ 🐺🥀

Comments

erroristgurl
6 months ago
บีบมือนะคะ ผ่านไปด้วยกัน❤️
Reply
yyxvii
6 months ago
สู้ๆนะคะ🙌
Reply
Luvtaste
6 months ago
สู้ๆนะคะ มันจะต้องดีขึ้นแน่นอน
Reply
suxxx
5 months ago
สู้ๆนะคะ ขอให้คุณผ่านมันไปให้ได้ 

Reply