นี่หรือสิ่งที่คนรักกันเขาทำ?


ผมคิดว่าวันนี้จะเป็นดั่งเช่นวันอื่นๆตื่นเช้าขึ้นมาด้วยความงัวเงีย
ออกไปซื้อกับข้าวให้ที่บ้านเหมือนเคยๆ
กลับมากินข้าวแล้วออกไปทำงาน


ถ้ายังพอมีเวลาหน่อยก็หยิบจับงานบ้านที่ใช้เวลานิดเดียว
ถ้าไม่มีเวลาก็ออกมาทำงานเลย



คงจะเป็นวันที่ไม่มีอะไรลบๆนอกจากโดนเจ้านายดุในเรื่องที่ผมไม่รู้



แต่ทำไม..




คนที่เคยบอกว่ารักผมนักรักผมหนา
คนที่ใครๆก็เคยบอกว่าเขารักผมมากกว่าอีก
คนที่.. คนที่...


ผมถูกเริ่มวันด้วยคำพูดแย่ๆ
ทั้งๆที่มันควรอยู่ในส่วนท้ายของวัน


ไม่ให้กำลังใจก็ไม่เคยว่า
ทำไมต้องเริ่มวันของผมด้วยคำพูดแบบนี้กัน..


เคยคิดบ้างไหมว่าผมต้องออกไปเจอผู้คนอีกมากมาย ต้องใช้สมาธิ ต้องใช้แรง


หรือคิดว่าสิ่งเหล่านี้จะช่วยบรรเทาผมกัน


ผมขับรถออกจากบ้านมาทำงานด้วยน้ำตา
ผมรู้ว่ามันประมาทแต่ผมทำได้แค่ก้มหน้า
เพื่อหลบสายตาจากรถที่สวนกัน


ผมทำได้แค่พยายามคิดเรื่องอื่น


มันเหมือนจะไปได้ด้วยดีเมื่อผมมีงานทำ
แต่เมื่อพอผมว่าง มันก็อดคิดไม่ได้เลย..


ผมแทบจำไม่ได้ว่าผมออกจากบ้านแล้วมานั่งอยู่ตรงนี้ได้ยังไง แต่ผมยังจำได้ดีความรู้สึกที่ติดค้างอยู่ในใจ


นี่.. รู้อะไรไหม


ถ้าสิ่งนี้คือกระดาษมันคงเต็มไปด้วยหยดคราบน้ำตาจากผมแน่ๆเลยล่่ะ ฮ่าๆ


ผมพยายาม.. พยายามที่จะกลั้นมันอย่างสุดความสามารถแล้วนะ เพราะผมรู้ว่าผมยังต้องพบกับลูกค้า ผมควรแยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวออกจากกันก่อน



ผมพยายามจะกดมันไว้จนมันหนักอึ้งไปหมดเลย


เวลาที่ผมอยากร้องไห้ ผมกลับไม่ได้ร้อง
และเมื่อผมร้องได้ ผมกลับร้องไม่ออกแล้ว


ทำไมละ
ทำแบบนี้ไปทำไม
ผมไม่ร้องให้เห็นไม่ใช่ว่าผมไม่เสียใจสักหน่อย



คำพูดที่พูดออกมาแต่ละคำคุณเคยรักกันบ้างไหม


ถ้าคุณตอบว่า รัก
งั้นผมคงต้องถามว่า


นี่หรือสิ่งที่คนรักกันเขาทำ?





SHARE
Writer
Foras
G&D
แด่เธอ

Comments