ไว้จีบแกใหม่ วันที่จะได้เจอกันตอนไหนอีก ก็ไม่รู้

"จะได้เจอกันตอนไหนอีกก็ไม่รู้เนอะ"
ประโยคที่บอกใครบางคน ก่อนที่จะไม่ได้เจอกันอีก

บางทีโลกก็กว้างใหญ่เกินกว่าที่คนสองคนจะบังเอิญมาเจอกัน
ยิ่งพอมีความฝันคนละอย่าง เดินกันคนละทางแล้ว
มันก็ยิ่งยาก
กับบางคนก็เหมือนเราเอาแต่คอยเดินสวนกัน
เหมือนบันไดเลื่อนขึ้นและลง
กับบางคนก็เหมือนตอนที่ลิฟต์กำลังจะปิดแล้วไม่ทันได้มองเห็นเธอที่เดินผ่าน
กับบางคน อยู่ห่างกันแค่ไม่กี่กิโล แต่เหมือนอยู่ห่างจนคำนวณระยะทางไม่ได้
เหมือนเข็มนาฬิกาของเราทั้งคู่เดินกันคนละเวลา ไม่ช้าก็เร็วกว่ากัน


14 ธันวาคม 2558 รวมรุ่น 32
บทสนทนาแสนยาวนานกับการไม่เจอกันเกือบๆ 5 ปี
เราขึ้นมาสูดอากาศบนดาดฟ้าชั้นบนสุดของโรงแรม หลังจากที่เพื่อนคนอื่นๆกำลังรื่นเริง หวนคืนอดีต และเมาจนได้ที่

"เป็นไงบ้าง" เธอหันมาถามฉันเพื่อทำลายความเงียบ 
คิดว่าเธอก็คงอึดอัดไม่แพ้กัน

"ก็เหนื่อยๆกับงานช่วงนี้"

"แกหายไปนานมาก....มีแฟนหรือยัง"
เหมือนเจอหมัดหนักซัดเข้าตรงกลางท้อง ทั้งจุกและเกือบเซล้ม

"ยัง...ยังไม่มี" ฉันตอบเสียงเบา

"..."

"..."

"แล้วแกล่ะ" ฉันถามกลับบ้าง

"เหมือนกัน" เธอตอบพร้อมกับหันมายิ้มบางๆให้ฉัน

"...ยังรอคนนั้นอยู่เหรอ" ฉันถาม

"มั้ง ไม่รู้ดิ...เฮ้อ มันยากเหมือนกันเนอะ ไอ้การเริ่มใหม่เนี้ย"

"...ก็ยากแหละ"

"..."

"..."

"...แกไม่ได้รอเราอยู่ใช่ไหม" 



ใครหนอใครใครที่เธอรอ
ใครหนอใครใครที่รอเธอ
อยู่ตรงนี้ยังมองผ่าน
กาลเวลาไม่เคยทำให้เห็นเลย

เรื่องมันก็ตั้ง 5 ปีมาแล้ว
แต่ฉันกลับปล่อยมันล่วงเลยมาแบบไม่มีคำตอบ จนกระทั่งคนข้างๆถาม

"..."

"..."

"จริงๆ เราไม่ได้รอให้แกมารักเราแล้วแหละ แต่เรารอให้แกเริ่มใหม่กับใครก็ได้อยู่"
ฉัน...อาจกำลังโกหกอยู่ก็ได้

เธอก้มหน้า นิ่งเงียบ
"เราก็พยายามอยู่ทุกวันนะ แต่มันก็ยังรู้สึกว่าไม่ใช่"

"..."

"เราก็อยากเห็นแกเริ่มใหม่ แต่มันคงฟังดูเห็นแก่ตัวมาก 
ถ้ามันง่าย ทั้งแกและเราคงเดินต่อไปได้แล้ว"

ใจหนอใจที่ยังบอบบาง
ยังไม่วายโดนใครพรากไป
ในคราวนี้คงพอก่อน
ที่จะเป็นคนดีคนเดิมของใคร


"ไม่เห็นแก่ตัวหรอก แกเคยให้โอกาสเรามาแล้วไง" ฉันยิ้มตอบ
มันคงเป็นยิ้มที่ฝืนจนน่าเกลียด แต่ฉันก็ยังอยากยิ้ม

"..."

"เราก็ทำเต็มที่แล้ว แต่คนไม่ใช่ก็คือไม่ใช่แหละ เราเข้าใจอยู่"

"เข้าใจจริงเหรอ" เธอสวนกลับด้วยความรวดเร็ว

"ไม่หรอก พูดให้ดูสวยไปงั้นแหละ ฮ่าๆๆ"

"แกนี่...ติดตลกเหมือนเดิมเลยนะ"

"นั่นสิ ไหนใครบอกว่าสวยมักนก ตลกมักได้วะ โกหกโคตร"

"เราใจแข็งเกินไป หรือแกจีบใครไม่เก่งนะ"

"แหม กำแพงหนาและสูงขนาดนี้ จมอยู่กับอดีตตายไปเลย" ลึกๆก็แอบสะใจที่กล้าพูดประโยคนี้กับคนที่ทำให้ฉันเสียน้ำตามาตั้งไม่รู้กี่ครั้งกี่หน

"โห แรงอะ จริงๆแกแอบแช่งเราแบบนี้ทุกวันปะนี่ หลังจากที่เราปฏิเสธไป"

"ก็ไม่ทุกวันนะ แค่เกือบ ฮ่าๆๆ"

"โห... ฮ่าๆ"

วันนี้เรายังคงเจอกัน
ในความคุ้นเคยทำให้ละเลย
ว่าพรุ่งนี้ยังมีอีก
แต่ความจริงใครบางคนไม่เหมือนเดิม



กลับสู่ความเงียบอีกครั้ง

...

"เลิกบล้อคเราได้ละนะ"
หมัดที่สองจากเธอ

"เอาจริงนะ รู้สึกยังพ้นไม่จากแกเหมือนกัน กลัวพอเห็นความเป็นไปของแก แล้วลืมไม่ได้
กลัวรู้ว่าแกไปที่ไหน แล้วอยากไปเจอ"

"...โอเค"
เราอยากเข้าไปอยู่ในชีวิตแกเสมอแหละ ไม่ว่าในฐานะอะไร
อยากยินดีกับแกในทุกความสำเร็จ อยากคอยเช็ดน้ำตาให้แกเวลาที่แกเสียใจ
แต่คนสองคนที่พอรู้สึกไม่ตรงกัน 
มันก็คงมีคนใครคนนึง ซึ่งก็คือฉันเองที่ใจแคบจนไม่สามารถทำอะไรที่ไม่ล้ำเส้นได้อีกเลย 

"เราทำแบบนี้แกไม่เกลียดเราใช่ไหม"

"ไม่หรอก อย่าลืมดิ เราอยู่ในสถานะเดียวกับแกนะ ทำไมเราจะไม่เข้าใจ"

หากสักวันต้องลากัน
จะบอกเธอเหมือนเคย


"จริงๆ จะได้เจอกันตอนไหนอีกก็ไม่รู้เนอะ
อาจจะปีหน้า หรือเดือนหน้า....ถ้าเราสองคนได้เจอกันอีกครั้ง  
ถ้าเราลองจีบแกใหม่ แกว่า...เราจะมีโอกาสไหม"

เนิ่นนานทุกครั้งที่รอคำตอบจากคนๆนี้ 
หนึ่งวินาที ก็เหมือกับหนึ่งชั่วโมง
รู้ตัวอีกที ก็รอคำตอบนี้มาเกือบ 5 ปีแล้ว

"..."

"..."
คำตอบที่รู้แก่ใจอยู่แล้ว จะถามให้เจ็บอีกครั้งทำไมก็ไม่รู้

หากวันนั้นได้เจอกันใหม่
โปรดจงทำเหมือนเราเพิ่งพบกัน
อาจจะมีทักทาย
อาจจะเรียนรู้ใหม่
เผื่อจะทำความเข้าใจ
เผื่อจะทำให้เริ่มใหม่
ในวันนั้น 



"...แต่เราไม่ทำหรอก ต่อให้อยากทำแค่ไหน เราก็จะไม่ทำมันอีกแล้ว"
ฉันตอบปฏิเสธประโยคตัวเอง 

"..."

เธอหันมามองหน้าฉัน เราสบตากัน


คนเดิมตรงหน้า กับฉัน ที่เป็นคนเดิมของเขาเช่นกัน
คนที่ไม่วาจะยังไง จีบอีกพันอีกหมื่นครั้ง คำตอบก็เหมือนครั้งที่ 1 

เขาก็คงไม่คิดอะไร...
ไม่รู้สึกอะไร มากกว่านี้อีกแล้ว

"ขอบคุณนะ"
รอยยิ้มของเธอ กับคำขอบคุณที่ฉันได้ยินมันอีกครั้ง
ประโยคเดิมและประโยคเดียวกันกับเมื่อ 5 ปีที่แล้ว
ประโยคสวยๆ ของคำว่า "ไม่รัก"
"อื้ม"
และฉันก็แกล้งเข้าใจมันเสมอ

ในวันนี้คงเป็นเพราะเรา
ในวันนี้คงเป็นเพราะใจฉัน
ให้วันนั้นเธอยังคงรู้สึกเหมือนฉัน
ให้วันนั้นยังเป็นวันของเรา ฉันฝัน


วันนั้น -Youth Brush
https://www.youtube.com/watch?v=BW8gvC4m_RU

SHARE
Writer
404componentnotfound
นัก(อยาก)เขียน
เพลงที่ฟัง หนังที่ดู ผู้คนที่เจอ และเธอที่จากไป

Comments

Gorgeoussky
3 months ago
จะวันไหนก็คงยากที่คำตอบจะเปลี่ยนไป :(
Reply
ต้องมีสักวัน!! 💪🏻
PastPhoph
3 months ago
เป็นคสพ.ที่อึดอัดใจดีเหมือนกัน เธอก็ไม่มีเจ้าของหัวใจ ผมก็ไม่มีเจ้าของหัวใจ แต่ผมกลับเป็นไอ้ขี้แพ้ที่ชอบเธออยู่ฝ่ายเดียว ทั้งๆ ที่เธอก็รู้ แต่ก็ยังให้ความหวังไปพร้อมกับตีตัวออกห่างเรื่อยๆ เหมือนกัน ไม่มีอะไรชัดเจนจนกระทั่งวันนี้เธอมีเจ้าของหัวใจอีกครั้ง

จะ 5 ปีแล้วเหมือนกันครับ :-)
Reply
หวังว่าสักวันคุณจะเจอเจ้าขอหัวใจของตัวเองบ้างนะคะ :)
Planetary
3 months ago
เข้าใจมากๆเลย ความรู้สึกแบบนี้
Reply
😥😥
Tiny00
3 months ago
ยังคงเชื่อคำว่า “ถ้ามันจะใช่ เดี๋ยวมันก็วนกลับมา”
Reply
เห็นด้วยค่ะ💛
staykiki
29 days ago
เราประสบการณ์ตรงเลยคะ เคยเลิกกับแฟนไป 7 เดือนแต่ท้ายที่สุดก็ได้กลับมาคบกัน ไม่ได้เรียกร้องที่จะกลับมา แต่เวลามันทำให้รุ้ว่าคนนี้ใช่ 
Reply