ปลอบ
.
(1)
เมื่อช่วงปีที่แล้ว ตอนนั้นผมว่างจากการทำงาน ได้ฟังเพลงหนึ่งโดยบังเอิญ เนื้อหาของเพลงและตัวเอ็มวีนั้นออกจะเศร้าอยู่หน่อย ๆ แต่ก็ทำให้ผมประทับใจมาก จนวันหนึ่งผมก็ทราบว่า วงดังกล่าวนี้จะมาเล่นที่งานศิลปะและดนตรี ณ สถาบันการศึกษาแห่งหนึ่งทางการออกแบบ โชคดีที่ว่าสถานที่จัดผมเคยผ่านไปบ้าง แต่ยังไม่เคยเข้าไปสักที อีกทั้งงานดังกล่าวเข้าได้ฟรี เมื่อพิจารณารอบทิศแล้วก็เห็นว่าดีนัก ได้ชมงานศิลปะ ไปฟังเพลงที่ชอบ สถานที่ค่อนข้างปลอดภัย (เพราะจัดในสถานศึกษา) ไม่เสียค่าใช้จ่ายใด ๆ ด้วย (เว้นแต่ค่าเดินทางเท่านั้น หากหิวก็บวกค่าอาหารไปอีก)
.
(2)
เมื่อไปถึงสถานที่นั้น ปรากฏว่ามีผู้คนมากันมากพอสมควร แต่ก็ยังมีทางให้เดินเหินได้แบบสบาย ๆ และยังมีอาหารจำหน่ายด้วย ผมไปถึงก็แว้บไปดูผลงานที่แสดงไว้ โดยผลงานมีคุณภาพดีทีเดียว เมื่อถึงเวลาดนตรีเริ่ม ผมก็ไปจับจองพื้นที่ที่พอนั่งได้ (ที่จริงมีที่นั่งที่เป็นก้อนฟางด้วย แต่ผมไม่กล้าไปนั่ง ยกให้ผู้ที่มากันมากกว่าหนึ่งนั่งกันไปเถิด) ผมนั่งฟังวงอื่นก่อนที่วงที่รอจะมา ซึ่งก็เพราะดี และทำให้คิดอะไรไปบ้างว่า วงที่เราเห็นในงานต่าง ๆ ที่เราไปชมนั้นน่ะ แทบไม่ได้อยู่ในโทรทัศน์เลย อะไรทำให้เป็นอย่างนั้นก็ไม่รู้ จากนั้นวงที่ผมรอก็มา (มาตรงเวลาด้วยนะ) แล้วก็จัดแจงเครื่องดนตรี ปรับเสียง กล่าวทักทายเราที่เป็นผู้ชม ที่ว่างถูกจับจอง คนก็ทยอยมานั่ง-ยืนดู และผู้คนเงียบลงเมื่อดนตรีค่อย ๆ ดังขึ้น
.
(3)
เพลงที่ผมตามมาฟังนั้น ผมประทับใจตัวเนื้อเรื่องในเอ็มวีมาก ตอนที่แชร์ให้ชาวโลกและเพื่อนฝูงได้ฟังก็ตั้งคำอธิบายไว้ประมาณว่า ท่านที่ประทับใจในเพลงขอ (LOMOSONIC) เห็นจะได้ซึ้งใจกับเพลงนี้ เพราะเนื้อเรื่องเล่าถึงหญิงสาวที่ทดลองใช้โปรแกรมหนึ่งที่โฆษณาว่าจะสามารถพูดคุยกับคนที่ไม่พบกันอีก ตัวเธอก็ลองใช้โปรแกรมนี้ และทดสอบดูว่า ที่พูดคุยกับเธอผ่านตัวอักษรน่ะ จริง ๆ แล้วเป็นเขาหรือเปล่า คงเพราะโปรแกรมมันถูกสร้างขึ้นมาอย่างประณีตกระมัง ทำให้การโต้ตอบนั้นเสมือนจริงเป็นอย่างมาก หญิงสาวมีความสุขในบทสนทนาที่โต้ตอบกัน และนึกถึงวันคืนที่ได้ใช้ด้วยกันมา แต่อนิจจา ฉากสุดท้ายแค่ไม่สมหวัง (ขอยืมเพลง Happy Ending ของ The Begins มาลงท้าย อิอิ)
.
(4)
เมื่อได้ฟังจริง เสียงเพลงเริ่มคลออย่างในเอ็มวีจริง ๆ ตอนนั้นผมลืมภาพในเอ็มวีไปเลย การได้ฟังเสียงของคนที่ร้องจริง ๆ ไม่ถูกบันทึกผ่านสื่อแล้วนำมาเล่นซ้ำนั้น ทำให้เราได้พาความคิดไปไกล ช่วงนั้นเป็นฤดูหนาวแล้ว อากาศที่ไม่ร้อนและลมที่พัดมาโยกต้นไม้ หมู่ใบไม้ไหวดังครืน ๆ ทำให้บรรยากาศชวนให้คิดอะไรได้มาก นอกเรื่องไปได้ไกล ผมประทับใจมากกับการได้มาฟังเพลงนี้จากเสียงของนักร้องจริง ๆ นั่งฟังจนถึงเพลงสุดท้ายที่วงนั้นเล่นเลยล่ะ เมื่อวงนั้นเล่นจบผมก็เดินทางกลับโดยขนส่งสาธารณะ
.
(5)
ส่วนเพลงนั้นขึ้นต้นว่า
แม้เวลาผ่านไป
.
หมายเหตุ เขียนเมื่อ 4 ปีที่แล้ว (21 กรกฎาคม 2015 เวลา 23:38 น.)


SHARE
Written in this book
ความเรียงที่เคยเขียนไว้
เขียนไว้นานแล้ว นำมารีรีข้าวสาร
Writer
Samankit
นักนอน
ไม่หลับ

Comments