butterfly
แสงแดดยามบ่าย

สายลมโชยอ่อน

ดอกหญ้าสั่นไหว

ผีเสื้อกระพือปีก

ในวันที่สิ้นหวัง . . . และจิตใจที่สั่นคลอน

ไม่มีแม้ผู้ใดอยู่เคียงข้าง

ช่างเหน็บหนาว อ้างว้างเหลือเกิน 

หลับตาลงสักครู่ ทิ้งภาระทุกสิ่งที่หนักอึ้ง

ปลดปล่อยพันธนาการที่รายล้อมด้วยโซ่ตรวน

ปล่อยใจได้สัมผัสกับเสียงเพลง 

แล้วบรรเลงขับขานดังก้องกังวาน

ลา ลา ลา ...

ผีเสื้อตัวน้อย โผบินอย่างเสรี 

จงบินออกไป บินให้ไกลออกไป

ปล่อยให้ปีกบางๆได้สัมผัสกับมัน
อิสระ

ลา ลา ลา

SHARE
Writer
MiRinDreamGirl
นักเขียน
ความหวัง ความฝัน กำลังใจ และปาฎิหารย์

Comments