สวนของคุณคนเดิม
คุณอยู่ตรงนั้น
ยังคงเป็นคนเดิมที่ผมเคยรู้จัก
ยังคงเป็นเดิมที่รับฟังผมอย่างตั้งอกตั้งใจ
ยังคงเป็นคนเดิมที่ห่วงใยผมอยู่เสมอ
และยังคงเป็นคนเดิมที่ผมเคยทำร้ายอย่างมากมายเหลือเกิน

ถ้าคุณยังจำได้ ในฤดูร้อนปีนั้น เราอยู่ด้วยกันแทบจะตลอดเวลา ไม่มีสักวันเลยที่ผมไม่เคยมีคุณอยู่ใกล้ ๆ เรามีความสุขอยู่ในสวนพฤกษาแห่งความรักซึ่งกำลังเบ่งบานท่ามกลางดวงใจของเราทั้งสอง

แล้วโดยที่ไม่ได้เตรียมการใด ๆ พายุลูกใหญ่ก็พัดผ่านเข้ามา หอบเอาความดูแลเอาใจใส่ของผมไปเสียสิ้น เหลือทิ้งไว้เพียงซากปรักหักพังของความผูกพันที่เราเพียรสร้างขึ้นด้วยกันจนเติบใหญ่ ซึ่งมีเพียงคุณเท่านั้นที่คอยประคับประคองมันไว้ไม่ให้เสียหาย แต่ทุกอย่างก็สายเกินแก้เสียแล้ว

นานวันผ่านไป บาดแผลในใจของคุณไม่เคยจางหาย แต่คุณก็ยังคงดูแลรักษาสวนพฤกษานั้นไว้เป็นอย่างดี เฝ้าทะนุถนอมจนมันกลับมางอกงามดังเดิมได้โดยที่ไม่มีผม และในเวลานี้ที่ผมได้มีโอกาสกลับเข้ามา เดิมทีคิดว่าผมคงกลายเป็นคนแปลกหน้าไปเสียแล้ว แต่คุณยังคงเหมือนเดิมทุกอย่าง คุณตระเตรียมน้ำท่าอาหารต้อนรับผมไว้มากมาย แต่ผมกลับไม่มีสิ่งใดมอบให้นอกจากความละอายใจและคำขอโทษ

ผมไม่อาจอยู่อาศัยในสวนอันสวยงามแห่งนี้ได้อีกแล้ว นับจากนี้ไปผมคงทำได้เพียงแวะเวียนเข้ามาในฐานะเพื่อนบ้าน และคงทำได้เพียงยิ้มให้เพื่อขอบคุณที่คุณยังคงดูแลรักษามันไว้ไม่ว่าจะผ่านมานานสักแค่ไหนแล้วก็ตาม

SHARE

Comments