แก้วน้ำ

แก้วมีไว้ใส่น้ำแล้วดื่มลงไป
ไม่ใช่ถือค้างให้ปวดแขนตน

ความทุกข์ ความเครียด ความกังวล
ก็มีไว้ให้คิดเรียนรู้แล้วก้าวต่อไป
ไม่ใช่ยึดติดไว้ให้ทรมานหัวใจตัวเอง






" คุณกำลังคิดอะไรอยู่ "

คุณไม่ต้องตอบผมหรอก
เพราะถ้าให้ผมเดา
หลายๆ คนก็คงจะตอบผมว่า

" ไม่ได้คิดอะไร "

แม้ว่าความจริงไม่ใช่
แม้ว่าส่วนลึกในใจจะมีอะไรมากกว่านั้น
แต่ก็นั่นแหละ คนเราก็เป็นเช่นนี้



" ชีวิตคือการเรียนรู้ "

ใครสักคนบอกไว้อย่างนั้น
และใครอีกมากมายก็เชื่อเช่นนั้น
แต่มีใครบ้างที่จะเรียนรู้ได้จริงๆ
จากทุกประสบการณ์ในชีวิต

โลกนี้มีคนมากมายหลากหลาย
แต่ละคนก็มีเรื่องราวที่พบเจอแตกต่างกันไป
และเราทุกต่างเรียนรู้และเติบโตขึ้นในทุกวัน

หากแต่ในโลกจริงที่ไม่ใช่ความฝัน
ก็ยังคงมีเหตุการณ์ ความคิด ความทรงจำ
ที่เราต่างยึดติดมันไว้จนไม่ได้เรียนรู้สิ่งใด
และทำได้เพียงทรมานหัวใจตนเอง

ไม่ใช่เพราะมันยิ่งใหญ่
หากแต่เป็นเพราะเราคิดว่ามันยิ่งใหญ่

ไม่ใช่เพราะว่ามันไม่มีคุณค่าให้เรียนรู้
หากแต่เป็นเราที่คิดว่ามันไร้ค่าที่จะเรียนรู้

ไม่ใช่เพราะมันฝังใจจนไม่อาจแก้ไข
หากแต่เป็นเราที่ยึดติดมันไว้
ไม่ยอมแก้ไขด้วยตนเอง

และยังไม่ยอมให้ใครช่วยเหลือด้วยเช่นกัน



มันน่าแปลกนะว่ามั้ย
ที่การจะช่วยเหลือใครสักคน
เรากลับต้องหาหนทางทำให้เขาเปิดใจ

มันน่าแปลกนะว่ามั้ย
ที่แม้แต่คนที่ต้องการให้เขาช่วยเหลือ
เราก็ยังไม่ยอมเปิดใจให้เขาสักที

เราต่างต้องการใครสักคนที่เข้าใจ
หากแต่เรากลับไม่เคยบอกความคิดภายใน
แล้วใครจะเข้าใจเรา



ชีวิตคือการเรียนรู้
ทุกสิ่งทุกอย่างมีเหตุและผล
ทุกสถานการณ์ซ่อนบทเรียนที่ล้ำค่าไว้เสมอ
ไม่สำคัญว่าผลลัพธ์นั้นจะเป็นแบบไหน

หากแต่หลายครั้งเมื่อบทสรุปนั้นผิดเพี้ยนไป
ไม่เป็นดั่งใจที่ใครบางคนต้องการ
คุณค่าจากผลลัพธ์ที่แตกต่าง
จึงถูกกดให้ดูต่ำลง

เปลี่ยนประสบการณ์ให้กลายเป็นอัคติ
เปลียนการเรียนรู้ให้เป็นโชคชะตา
โชคชะตาที่เลวร้ายอย่างไม่อาจแก้ไข

กลายเป็นสิ่งที่ผูกมัดความคิดไว้
ให้หนักหัวใจ หนักสมองเกินจะทน



เหมือนว่าเรายืนมองน้ำในแก้ว
และก็ยังเป็นแก้วที่ถือค้างไว้ในมือเรา
ปล่อยกล้ามเนื้อให้อ่อนล้าทรมานตน
โดยสูญเปล่า ปราศจากซึ่งคุณประโยชน์ใดๆ

คือความทุกข์ ความเครียด ความกังวล
ที่ยึดไว้ให้ทรมานหัวใจตัวเราเอง


เราหลงลืมเหตุผลของแก้วน้ำ
ทั้งประโยชน์ คุณค่า น่าใช้สอย
คือใส่น้ำ ยกขึ้นดื่ม วางกลับไป
หาใช่แค่เพียงถือไว้ให้ปวดแขนตน

เหมือนความทุกข์ ความเครียด ความกังวล
ที่เราหลงยึดถือไว้เสียตั่งนาน



ไม่ใช่แค่กับใครที่ต้องการจะช่วยเหลือ
แต่เราลืมแม้แต่ที่จะเปิดใจให้ตัวเอง

เราใช้ข้ออ้างต่างๆ มากมายเป็นเหตุผล
เพื่อลืมตนจากความคิดที่ผิดพลาดในอดีต

เราเก็บซ่อนความรู้สึกด้านร้ายๆ ให้ไกลตัว
ด้วยเพราะกลัวตนเองจะอ่อนไหว

เราเลือกใช้ความเข้มแข็งที่มากไป
ปกปิดไว้ความอ่อนแอในใจตน

ไม่ยอมรับ ไม่รับรู้ ความเป็นจริง
หากแต่อิงกับความคิดอคติที่ถือไว้
บอกตัวเองแต่เพียงว่าไม่เป็นไร
บอกใครๆ ว่าเราแข็งแกร่งพอ



ถามตัวเองอีกนานมั้ยจะวางลง
ถามตัวเองอีกนานมั้ยจะยอมรับ

การถืออะไรไว้ไม่ได้ทำให้เราดูเข้มแข็ง
เช่นกันการยอมรับก็ไม่ได้ทำให้เราดูอ่อนแอ

หากแต่การปล่อยวางจะทำให้เราสบาย
และการยอมรับจะคืนความเป็นตัวเรากลับมา
และเราจะพบว่าโลกนี้สวยงามแค่ไหน

โลกความจริงไม่ได้โหดร้าย
ที่โหดร้ายคือความคิดของเราเอง






ปล. ถือว่าเป็นกิจกรรมเล็กๆ สำหรับตอบแทนคนที่สนใจ และเป็นส่วนหนึ่งในการเรียนรู้ของผม ผมชุดการ์ด SACRED EARTH ORACLE ซึ่งผมได้ถ่ายและทำเป็นไฟล์รูปไว้ ใครที่สนใจสามารถเข้าไปดูและเลือกใบที่ชอบแคปส่งมาให้ผมผ่านเพจ facebook ไม่เกินคนละ 3 ใบ แล้วผมจะถอดความหมายคร่าวๆ ให้ หรือถ้ามีปัญหาที่ตัดสินใจลำบากหรือต้องการคำแนะนำในเรื่องใดก็ให้นึกถึงเรื่องนั้นๆ และเลือกภาพที่เรารู้สึกว่าเกี่ยวข้องกับสิ่งที่เรานึก และส่งมาคุยกันดูนะครับ 
ลิ้งค์ SACRED EARTH ORACLE
https://drive.google.com/drive/folders/15ieMg4ySdHdT7fIWebpOb1CAI-cGqAeQ?usp=sharing




จริงๆ อยากเขียนเรื่องการเมืองกับการศึกษาเหมือนกัน แต่ก็กลัวจะโดนหิ้ว TT
โฆษณาทิ้งท้ายสักหน่อย

ลิ้งค์เพจ facebook
https://www.facebook.com/K0NIM0N/?view_public_for=2408315799207283

ลิ้งค์ หนังสือบริษัทรับฝากชีวิต
https://www.mebmarket.com/ebook-97424-บริษัทรับฝากชีวิต?fbclid=IwAR0EmHV8L5IKcXVH-UR46bV4odW4aMppEXvVLnM3JTfnYJZA1uBXjSz2LZo


SHARE
Writer
konimon
reader @ writer
IG : konimon Facebook : มุมมองของเงา

Comments