ม่วงซีด
จะทำยังไงไม่ให้ตัวเองตายไปเสียก่อน?
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลกใบนี้คือการมีชีวิตอยู่โดยปราศจากความซาบซึ้งของการมีชีวิต
.
แต่ต่อให้หวาดกลัวสักเพียงได้ก็ยังคงขลาดคร้ามเกินกว่าจะตายไปเสีย
.
สุนทรียศาสตร์ของการอิ่มเอมกับชีวิตนั้นเป็นอย่างไรกันนะ
.
อุปสรรคและความกังวลที่ถาโถมก็เป็นเพียงหลุมลึกเท่าแมลงสาบขุดเพียงเท่านั้น หรือเป็นอุกบาตที่ถล่มสิ่งมีชีวิตให้สูญพันธุ์เสียสิ้น คุณเลือกอย่างไหนกัน?
.
จริงๆแล้วการประคองกายร่างนี้ให้ยังคงหายใจเข้าออกนั้นช่างยากเย็นเพิ่มขึ้นทุกวัน หายใจเข้าแล้วปล่อยออก แก่นหลักของการดำรงอยู่มันก็เท่านี้ หากปราศจากกระบวนการนี้แล้วเราก็แค่ร่างที่ถูกยึดด้วยความตายเพียงเท่านั้น
.
.
.
ประกายแดดสุดท้ายกระทบเส้นขอบฟ้า
เส้นผมพัวพันบดบังสายตา
เสียงหัวเราะสั่นสะท้านระหว่างอนุพันธ์อากาศ
ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว
เครื่องสร้างอากาศสังเคราะห์ดังกระหึ่ม
มะเร็งขนาดพกพาหมุนวนอยู่ในปอด
"ฉันอยากตาย" หญิงสาวเอ่ยเอื้อน
"ฉันอยากตาย" หญิงสาวบอกดอกไม้
"ฉันอยากตาย" ไฮเดรนเยียสีม่วงซีดกระซิบตอบ
"ฉันอยากตาย"
"ฉันอยากตาย"
"ฉันอยากตาย"

ไปสู่สุคติเสียเถิิดหญิงสาว.



SHARE
Writer
podjamild
นักเรียนการละคร
ig : podjamild เพราะที่นี่มีเพียงตัวอักษร

Comments