ไม่เป็นไรนะ คนเรามีสิทธิ์ที่จะเหนื่อย
ทำไมการทำงานมันถึงเหนื่อยอย่างนี้วะ
ตอนเรียนเคยทำพาร์ทไทม์พอไปได้
คิดว่าถ้าได้ทำงานจริงๆก็น่าจะโอเค
เพราะเคยทำพาร์ทไทม์มาแล้ว
เรียนไปทำงานไป เหนื่อยหน่อย
เงินน้อย แต่ก็ยังผ่านมันมาได้

แต่ไหงตอนนี้เรียนจบแล้ว
มาเจอชีวิตจริง แม่งไม่ง่ายเลยนะ
รู้สึกหมดพลังเยอะไปพอสมควรเลย
กลับมาโหยหาอิสระอีกครั้ง

ทั้งที่ก่อนหน้านี้อย่างทำงานเอามากๆ
ย้อนแย้งจังตัวเรา

พูดอย่างไม่อายเลยว่าเราไม่ได้เข้มแข็งเลย
เพียงหน้างานเรายังต้องเก็บความรู้สึกต่างๆไว้
เก็บไว้แค่ภายในใจ
ขึ้นชื่อว่าทำงานเนอะ ไม่ง่ายหรอก
ทำงานก็ต้องเหนื่อยเป็นธรรมดา
ขอแค่มีพื้นที่ได้ระบายความรู้สึกบ้าง
มันคงจะดีขึ้น
ขอพื้นที่ยอมรับความอ่อนแอ
ยอบรับว่าเรารู้สึกอ่อนแอ
เรามีสิทธิ์ที่จะรู้สึก กับทุกๆความรู้สึกที่เรารู้สึก
บางความรู้สึกที่แสดงออกไม่ได้
ขอใช้ตรงนี้ได้บอกเล่ามันออกไปบ้าง
คงไม่ใช่เราที่รู้สึกแบบนี้คนเดียวหรอกมั้ง
แค่เล่าสู่กันฟัง

เราที่เห็นตรงหน้าว่าเราอดทน
กับเราที่อยู่ตรงนี้ ไม่ได้เป็นแบบนั้น
จริงๆเราก็มีความรู้สึก เป็นธรรมดา
นอนได้แล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็เช้า
เริ่มต้นวันใหม่ เดี๋ยวมันก็ผ่านไป
This too shall pass.




SHARE
Writer
Bear_in_mind
writer
บันทึกทั่วไป เด็กจบใหม่วันเริ่มทำงาน

Comments