He believes in modernism of the soul
Columbus, Indiana
เมืองที่หลายๆคนคงไม่เคยได้ยิน แต่คนในวงการสถาปัตยกรรมน่าจะรู้จักเพราะเป็นเมืองที่โด่งดังเรื่อง modern architecture สถานที่นี้เป็นที่ถ่ายทำหนังชื่อ columbus

หนังที่ตัวละครใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อย ทำอาหาร อาบน้ำ นั่งคุย ถกเถียงเรื่องปรัชญา สถาปัตยกรรม ศิลปะ โดยห้อมล้อมไปด้วยพื้นที่ๆมีแต่สถาปัตยกรรมชื่อดัง
เปรียบเสมือน haruki murakami นักเขียนชาวญี่ปุ่น ลุกมาทำหนังเรื่องนี้เพราะไม่ได้มีเนื้อเรื่องเป็นชิ้นเป็นอัน แต่จะเน้นกิจวัตรประจำวันของตัวละครและ dialogue มากกว่า

"He believes in modernism of the soul" 
คือประโยคที่พระเอกบอกนางเอกเกี่ยวกับพ่อของเค้า ซึ่งเป็นสถาปนิกชื่อดัง พ่อเค้าเชื่อว่าสถาปัตยกรรมมีพลังที่จะช่วยเยียวยาคนได้ แต่นั่นก็แล้วแต่ความเชื่อส่วนบุคคล มันไม่ได้มีคำตอบตายตัวว่า ใช่ หรือ ไม่ใช่ 

แต่สิ่งที่หนังเรื่องที่ทำให้ฉันคิดขึ้นมาได้คือ อะไรคือพลังของสถาปัตยกรรม? 
คุณเคยเดินเข้าไปในโบสถ์แล้วรู้สึกสงบมั้ย?
คุณเคยอยู่ในอาคารที่เข้าไปแล้วทำให้รู้สึกอยากร้องไห้ มีความสุข อบอุ่นมั้ย?

สำหรับบางคน แค่ความโค้งของเสา สีของผนัง ก็ทำให้รู้สึกว่าตึกนี้สวยแล้วก็รู้สึกชื่นชมสถาปัตยกรรมขึ้นมา 
คุณเคยรู้สึกถึงพลังของสถาปัตยกรรมจนเหมือนมันกลายเป็นส่วนนึงของชีวิตคุณมั้ย? 
 ไม่ใช่แค่การ analyse สถาปัตยกรรมในทางทฤษฎี แต่อะไรที่ทำให้คุณรู้สึกกับสถานที่นี้ได้มากขนาดนี้

ฉันรู้ว่าไม่ใช่แค่สถาปัตยกรรม แต่หนังเองก็มีส่วนสำคัญในชีวิตของฉัน ไม่ใช่แค่เป็นส่วนนึงของชีวิตแต่ทำให้ฉันคิดไปลึกกว่าประสบการณ์ชีวิต ถึง existentialism - ทำให้ตั้งคำถามว่าชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร สถาปัตยกรรมและหนังทำให้ฉันมองเห็นความว่างเปล่าและความสวยงามได้ในเวลาเดียวกัน

เมืองอย่าง columbus ที่ไม่มีอะไรก็ได้ modern architecture มาช่วยชุบฟื้นเมืองได้ ช่วยสร้างแหล่งท่องเที่ยว สร้างงาน สร้างcommunity และเป็นแรงบัลดานใจให้หลายๆคน เพราะฉะนั้นฉันถึงมีความเชื่อว่าสถาปัตยกรรมมีพลังที่เปลี่ยนโลกได้

บางทีเราก็ใช้ชีวิตอยู่กับสิ่งที่ต้องทำ เรียน ทำงาน จนไม่ได้มีเวลามานั่งมองและคิดเกี่ยวกับพื้นที่รอบตัว แต่ฉันเชื่อว่าสิ่งเหล่านี้มีผลอย่างมากกับคนที่ใช้ชีวิตอยู่ในสถานที่นั้น ไม่ว่าจะเป็นโรงเรียน ตึกออฟฟิศ โรงพยาบาล หรือบ้าน

ถึงฉันจะไม่ใช่สถาปนิก ไม่มีความรู้เรื่องดีไซน์ แต่ก็รู้สึกได้ถึงพลังบางอย่างจากพื้นที่รอบตัว ถ้าเราลองสังเกตและซึมซับดู ถึงจะไม่ได้เยียวยาเราได้ แต่ก็อาจจะค้นพบสิ่งใหม่ๆ ทำให้เรารู้สึกถึงenergyบางอย่างได้ มันไม่จำเป็นจะต้องมีคำพูดสวยหรู แค่ใช้ความรู้สึกก็พอ

เหมือนสิ่งที่ Kogonana, director ของ columbus ได้กล่าวไว้
"When you just fall in love with something , you know — and maybe you’re not as sophisticated, and you haven’t intellectualized it yet — you create lists, and whatnot. But if you start growing old to it, you can start almost getting cynical about even the conversation of it, and you can almost start having a distaste for it. And sometimes you need to reconnect with that love of it that made you want to have your own lists, that made you want to talk about it, in that very innocent way.”
SHARE
Writer
lagom
Appreciator
“We write to taste life twice, in the moment and in retrospect.” Anais Nin

Comments