ชื่อว่าใบไม้
กาลครั้งหนึ่ง คุณมีต้นไม้แห่งความทรงจำ
มันเป็นต้นไม้มหัศจรรย์ต้นใหญ่
รากไม้นั้นหยั่งลึกลงไปในดิน ทะลุผ่านชั้นหินแข็งแกร่ง ก่อนหยุดปลายรากเกาะยึดอยู่กับก้อนเนื้อเล็กๆสีแดงที่เต้นตุ้บตั้บเป็นจังหวะ สม่ำเสมอ

มันคือใจกลางแห่งจิตวิญญาณ สิ่งที่เป็นตัวตัดสินว่า สิ่งใดควรปล่อยให้พ้นผ่าน สิ่งใดควรแปรสภาพและเก็บเป็นความทรงจำ


ทุกครั้งที่ก้อนเนื้อนั้นเต้นแรงขึ้น
เมื่อใดที่จังหวะเปลี่ยนไปจนรากไม้รู้สึกได้
เราจะเก็บเป็นความทรงจำ

ใบไม้เล็กๆสีเขียวอ่อนผลิออกมาที่ปลายกิ่งของคุณ หนึ่งใบต่อหนึ่งสิ่งที่ผูกพัน และเติบโตอยู่บนนั้นอย่างแข็งแรง

'ใบไม้แห่งความทรงจำ'
นับร้อย นับพัน
ผลิออกมาเป็นสีเขียว ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นสีชมพูอ่อน สีส้ม สีฟ้า สีแดง
หลากหลายสีสัน ร้อยพันความรู้สึก

แม้ลมจะแรงเพียงใด แต่ใบไม้จะไม่มีวันร่วงจากต้น
แม้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน ตราบเท่าที่หัวใจยังคงกลับมาเต้นแรงเมื่อนึกถึง เมื่อนั้น...ใบไม้จะยังคงอยู่

ต้นไม้ต้นนี้จึงเป็นต้นไม้มหัศจรรย์ เพราะ 'บนโลกนี้ ไม่มีอะไรที่สามารถจะปลิดใบไม้ให้ปลิวไปจากต้นได้เลย'

นอกเสียจาก... ต้นไม้จะทิ้งใบเอง

ฝนกระหน่ำ
แผ่นดินไหว
พายุโหม
...ก็ยังไม่เคยเห็นใบไม้ใบไหนหลุดออกจากกิ่งของคุณเลยสักใบ...ตั้งแต่ฉันอยู่บนนี้มา

จึงรู้สึกอุ่นใจเสมอที่ได้เป็นหนึ่งในความทรงจำ ที่คุณยังอยากจะเก็บ

แต่แล้ววันหนึ่ง
ในวันที่อากาศสบายๆ
แดดไม่แรงจนเกินไป
ในขณะที่เหล่านกกำลังร้องเพลง

มีสายลมเย็นพัดมาเอื่อยๆ

ฉันหลับตาสัมผัสความสุขนั้น ปล่อยตัวเองให้พลิ้วไปตามลม ด้วยความรู้สึกที่มั่นคงและวางใจในไม้ต้นใหญ่ เจ้าของชีวิต

วันนี้เป็นวันที่ดี
...
..
.

กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว
ในวันที่ดี...วันนั้น

ฉัน
       ร่่่วงหล่่น.

SHARE
Writer
26069
let's say
ไม่เหลืออะไรให้คิดถึงเลย

Comments