เช้านี้มีข้าวฟ่างน้ำกะทิสดของโปรดเเกด้วย

ต้นโหระพาหลังบ้านบิดขี้เกียจ เเล้วส่งยิ้มบางๆ ให้กับอากาศยามเช้า

ครึ้ม อึมครึม ฉันปิดประตูบ้าน ขึ้นรถเเล้ว
เเต่มีอะไรบางอย่างกระซิบบอกให้ฉันไปหยิบอุปกรณ์กันฝนออกมาด้วย 
ร่มพับ เสื้อกันฝน รองเท้าบู๊ท เอาล่ะเตรียมพร้อมขนาดนี้ คุณสายฝนจะกระหน่ำลงมาเเค่ไหนฉันก็ไม่กลัวเเล้ว

มีสิ่งมีชีวิตบางชนิดกำลังนั่งเก็บเท้า กะพริบตาช้าๆ มองทะลุผ่านกระจกออกไปข้างนอก
สีหน้าเหม่อลอย มึนงง ง่วงงัน ซึมเซา หรืออะไรสักอย่าง หรือไม่ก็ทั้งหมดรวมกัน
นั่นเป็นท่านั่งของเเมวลายสลิด ทำให้ฉันรู้ได้ว่าเช้านี้อุณหภูมิลดต่ำลง เเละต่างไปจากเช้าก่อนๆ

อันที่จริงกรมอุตุฯ เขาประกาศว่าไทยเราจะเข้าสู้หน้าฝนตั้งเเต่อาทิตย์ก่อนนู้น เเต่ฝนเเถวๆ บ้านฉันเพิ่งจะทิ้งเม็ดลงมาให้เห็นเมื่อเช้านี่เอง ฝนตกลงมาเบาๆ สม่ำเสมอ ไม่ได้ตกหนัก ไม่มีลมกรรโชกเเรง จะมีก็เเต่ลมบางเบาเท่านั้น

วันนี้ต้องซื้อไข่ไก่เพิ่ม เพราะหมดตั้งเเต่อาทิตย์ก่อนเเล้ว ปลาทูของสมาชิกสี่เท้าด้วย 
หลังจากที่เตรียมอุปกรณ์กันฝนเรียบร้อยเเล้ว ฉันปิดประตูเเละล็อกมันอีกครั้ง โอเคล็อกเเล้ว 
เช้านี้อากาศข้างนอกหนาวกว่าเช้าก่อนๆ จริงๆ ผู้คนเริ่มถือตะกร้าไปตลาดด้วยเสื้อผ้าที่ให้ความอบอุ่นกับร่างกาย เสื้อเเขนยาว กางเกงขายาว พร้อมกับเสื้อกันฝน สีเขียวบ้าง ชมพูบ้าง 
สีเขียวหัวเป็ดบ้าง เข้าตลาดไปจับจ่าย ใช้สอย 

ฉวัดเฉวียน สวนไปสวนมา จอเเจ 
เสียงตะโกน 
การต่อรองราคาของ 
เสียงหยอกเย้าของคนเฒ่าคนเเก่
 
ฉันขับรถเข้าไปด้านหลังตลาด สายตามองหาปลาทูร้านที่มีปลาทูนอนเเอ้งเเม้ง ตาใสเเจ๋ว 
มองซ้าย มองขวา ได้ร้านที่จะซื้อเเล้วก็ไปจอดรถ 

"ปลาทูวันนี้เพิ่งขึ้นจากเเลเลยนุ้ยเหอ"
"อ่อ ค้า สดจริงเเหละ โลเท่าใดคะ"

"ห้าสิบ"
"งั้นเอาสักโล"

เเล้วเเม่ค้ารุ่นยายก็ยื่นตะกร้าให้ฉัน
ปลาบนเเผงเย็นเฉียบ มันลื่นๆ นิ่มๆ 

เอาล่ะ เหลือไข่ไก่ 
ถ้าจะซื้อไข่ไก่ก็ต้องไปซื้อร้านประจำ ร้านที่มีไข่สดใหม่ เพิ่งออกจากก้นเเม่ไก่
ร้านเจ้าประจำอยู่ติดกับถนนใหญ่ใกล้กับธนาคาร
ฉันขับรถออกจากตลาด ตอนนี้น่าจะเกือบเจ็ดโมงครึ่งเเล้ว เเต่ยังไม่มีเเสงเเดดเลย
มองดูไปบนฟ้า ก็ยังมืดครึ้ม เหมือนฝนจะตกลงมาอีกรอบอย่างไรก็อย่างนั้น
ฉันซื้อไข่ไก่เบอร์สามมาหนึ่งเเผง ราคาก็เเปดสิบกว่าบาท
ถ้าซื้อยกเเผงราคาจะลดลง 

ที่นี่อุดมสมบูรณ์ ในตลาดมีหมูเห็ดเป็ดไก่ ครบครัน
ผักเผิกที่หาไม่ได้ตามห้างสรรพสินค้า ก็จะเจอได้ที่นี่
อีกทั้งข้าวของก็ราคาไม่เเพงจนหูฉี่ เเละคุณภาพก็ดีกว่าในห้างฯ เสียอีก
ได้ของครบเเล้ว ป่านนี้สี่ขาของบ้านน่าจะมารออยู่หน้าประตูเเล้ว
ฉันกำลังขับรถกลับบ้าน บนถนนรถยังคงไร้ซึ่งรถรา จะมีก็เเต่สุนัขที่เดินผ่าน ข้ามไปข้ามมา 
เดาไม่ผิดจริงๆ ด้วย สี่ขาของบ้านมารออยู่หน้าประตูเเล้ว

ฉันต้องจัดการกับปลาทูของเเกก่อนสินะ
รอก่อนนะอ้วน (ชื่อเล่นของเเมวฉัน)

เเกกำลังทำอะไรอยู่นะ

เเก 
ฉันเคยพยายามเข้าใจ เเละเชื่อมาตลอดว่า การทำใจ ในบางเรื่องมันไม่อาจใช้ได้
การเตรียมใจ การทำใจ สามารถใช้ได้เเค่บางเรื่องเท่านั้น
ฉันเคยทำใจ บอกตัวเองเเล้วบอกตัวเองเล่า ว่าการจากลาเป็นสิ่งที่เราทุกคนต้องเจอ
ไม่ว่าจะจากเเค่วันสองวัน หนึ่งเดือน หรือหนึ่งปี หรือตลอดชีวิต
ฉันเคยเชื่อมาตลอดว่าการเตรียมใจจะช่วยให้ตัวเองไม่เศร้านักเมื่อวันที่ต้องจากลาได้มาถึง
เเต่เมื่อเวลาของการจากลามาถึง ฉันถึงเพิ่งได้รู้ว่ามันไม่ได้ช่วยให้การจากลาดีขึ้นเลย

เเต่เเก
ฉันบอกตัวเองอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
การจากลา เป็นหนึ่งในหลายๆ ความจริง ความจริงที่ต้องเจอ 
เมื่อมีการพบเจอ ยังไงก็ต้องมีการจากลา
ทั้งสองสิ่งมีคู่กัน อยู่คู่กันเสมอ  
ไม่มีใครหน้าไหนจะเปลี่ยนเเปลงมันได้หรอกจริงมั้ย
สิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นคือความคิด 

ความคิดที่ว่า การจากลานำพาซึ่งการเจอกันอีก

ถ้าความรัก ฟังดูเเล้วเลี่ยน ชวนคลื่นเหียนไปมั้ยเล่า
ฉันควรใช้คำอื่น อะไรดีล่ะ เอาอย่างนี้ก็เเล้วกัน
ถ้าความรู้สึก ความรู้สึกนั้น 
ยังหลงเหลืออยู่ที่ฉันเเละที่เเกพอสมควร 
ฉันหมายถึงยังมีมากพอ มากพอที่จะวนกลับมาเจอกันอีก
ยังไง การพบเจอ ก็จะเกิดขึ้น เหมือนเดิม

ความคิดเเบบนี้หัวใจของฉันยอมรับง่ายกว่า 
ฉันคิด

เช้านี้ไม่มีเเกเหมือนเมื่อวานเเล้ว
ฉันไม่โกหกหรอกว่าฉันไม่เศร้าอะไรเลย 
ก็ใครจะมาหัวเราะดีใจ กับการจากลาที่ต้องเจอเล่า
ใช่มั้ย

จะบอกเเกว่า ในตลาดขายข้าวฟ่างน้ำกะทิสด ของโปรดเเกด้วยนะ

/.



SHARE

Comments