บางครั้งโชคชะตาก็ยากที่จะเข้าใจ... แล้วมันจะผ่านไปเหมือนทุกวันที่ผ่านมา
เรากลับมาบ้านอีกแล้วหลังจาก 2 เดือนผ่านไป ไม่หวังที่จะมีโอกาสได้พบเขาอีกแล้ว  เราบอกตัวเองว่าจะไม่ตามหาเขาอีก เราพยายามอย่างหนักที่จะไม่โทรหา ไม่ส่งข้อความ มันยากนะ  ... แล้วเมื่อวานเราเริ่มรู้สึกว่า เราจะอยู่ได้โดยไม่มีเขาในความคิด ....

...แต่แล้วโชคชะตาก็ยากที่จะเข้าใจ...เมื่อเราไปบาร์เดียวกันเมื่อคืนนี้... แว่บแรกที่เห็นเขา เราไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง บังเอิญเหรอ ทำไมต้องบังเอิญในคืนวันที่เราคิดว่าเราจะอยู่ได้ ...

: “พี่กลับมาเมื่อไหร่” เขายิ้มเดินมาทักทาย
“คิดถึง คิดถึง” เราแพ้คำนี้ของเขาเสียจริง
: “ไหนว่าอยู่ กทม คะ”
: “เพิ่งกลับมาคับ” เราต่างเกาะแขนซึ่งกันและกัน... ใช่ เราคิดถึงเขาจริงๆ แต่เราไม่ได้บอกเขาไปหรอกนะว่า “คิดถึงเหมือนกันค่ะ”


เรานั่งใกล้กัน ต่างก็ซักถามวันเดินทางอีกครั้งของแต่ละฝ่าย.. 
: “พี่อยู่ถึงเมื่อไหร่ เดี๋ยวผมจะไปหานะพี่”
: “ต่อไปเราจะเจอกันได้ยังงัยคะ”
: “ที่ กทม คับ แต่ตอนนี้จะไปหาที่นี่ก่อน”

เราฟังเขาพูดแต่ไม่หวังว่าเขาจะมาจริงๆ อีกแล้ว
เราดีใจที่ได้เจอกัน ได้คุยกัน ได้ถามไถ่กันและกัน
เรามีความสุขที่เขานั่งใกล้ๆ เราทั้งคืน ได้ยิ้ม ได้หัวเราะ ได้อยู่ใกล้ๆ ได้สัมผัส...
เรามีความสุขที่ได้คุยกันแบบเปิดเผย...ไม่เป็นแบบนี้มานานมาก... 
เราคิดว่าเอาเท่าที่่ได้ จะอย่างไร เราก็มีความสุขแล้วไม่ใช่เหรอที่เขาอยู่ต่อหน้าเราตรงนี้
ระวังนะจะโดนหลอก.. รุ่นพี่เตือนเขา
: “ไม่หรอกพี่ คนนี้ไม่หลอก คนนี้คนจริง” คำตอบของเขาทำให้เราหันมองหน้าเขาอย่างฉงน ไม่คิดว่าเขาจะพูดออกไปแบบนั้น
: “แล้วน้องล่ะ หลอกไหมคะ”
: “หลอกมั้ง” เขามองหน้าเราแบบระอาในคำถาม
: “ให้ตอบอีกครั้งว่าหลอกไหม” 
: “โธ่ ไม่หลอกสิครับ หลอกอะไรกันล่ะ” 
“ขออนุญาตนะพี่”
เราแปลกใจทำไมจึงขออนุญาตเราตอนจะซื้อดอกไม้ให้สาว เขาพูดพร้อมกับแตะเข่าเราเบาๆ 

แล้วตอบรุ่นพี่ของเขาอีกครั้ง ตอนโดนกระเซ้า
“ผมขออนุญาตแล้วครับ”  เขาบอกรุ่นพี่
เขาไม่เคยเป็นแบบนี้กับเรา .. เราจับความรู้สึกตัวเองไม่ถูกเลย .. มันคืออะไร มันคือการล่องลอยไปกับน้ำคำ หรืออะไร... จะหลอกจะจริง จะสำคัญอะไร ในเมื่อเรามีความสุขทุกครั้งที่เห็นเขาอยู่ตรงหน้า ... 

: “อยากลองสูบบุหรี่” เราบอก เขาส่ายหน้า
: “สอนหน่อยค่ะ” เราอ้อน เขาก็ส่ายหน้าอีก 

: “พี่ดื่มครึ่งแก้วพอนะ ไม่ต้องดื่มหมด ดื่มแค่นี้พอ” เขาบอกเราตอนเล่นเกมดื่ม แล้วเราบอกว่าเราคงดื่มหมดแก้วไม่ไหว

เล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ในค่ำคืนนั้น ทำให้เราอิ่มสุขเสียจริง... แล้วมันจะผ่านไปเหมือนทุกวันที่ผ่านมา

รักนะคะ เหมือนวันแรกที่เจอกัน💛🍀


SHARE
Writer
Cloverleaf
Dreamer🌟💛
เราจะฟังความฝันของเธอไม่รู้จักเบื่อ จะอยู่ฟังความฝันกับเราไหม เราจะแวะมาที่นี่ เวลาที่เราคิดถึงใครบางคนจนทนไม่่ไหว เราไม่รู้หรอกว่าความไม่จริงใจเป็นยังงัย เพราะเราไม่เคยไม่จริงใจกับใครเลย

Comments

FantajiJung
3 months ago
เริ่มหลงรักเรื่องของคุณล่ะละ เข้าใจในความรักของคนๆเดียว รัก รัก จริงๆบางครั้งอยากอ้อน งอแง
Reply
Cloverleaf
3 months ago
ก็ไม่เข้าใจตัวเองค่ะว่าทำไม
FantajiJung
3 months ago
อิอิ