เสียงหัวเราะใต้อาคาร 2 ,เกมส์ UNO ,ขนมถุง 5 บาท


“เพื่อน”ยังเป็นขุมพลังและหลุมหลบภัยที่ดีให้กันเสมอ แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน

เสียงหัวเราะที่ดังก้องใต้อาคาร 2
เกมส์ UNO ขนมถุง 5 บาทที่ซื้อมาแบ่งกัน รอยหยักของผมเปียที่ผลัดกันทักนั้นทุกๆสิ่งและทุกๆอย่าง ถูกสตาฟไว้ในใจเรามาตลอด
ทุกครั้งที่ได้มาเจอ

วันเวลาผ่านมาเร็ว เด็กมัธยมที่เครียดเรื่องกลัวจะสอบตกในวิชาที่ตัวเองไม่ถนัดในวันนั้นกลายเป็นผู้ใหญ่ที่เรารู้จักในวันนี้

กาลเวลาเปลี่ยนไป เราและเพื่อนแต่ละคนก็มียูนิฟอร์มชีวิตที่แตกต่างกันและชัดเจนมากขึ้น
 
ทั้งความรับผิดชอบและความชอบ ทำให้ยูนิฟอร์มของพวกเราแทบจะไม่เหมือนกันอีกแล้ว
สิ่งที่เปลี่ยนไปคือ
เราอาจหัวเราะน้อยลง มุกตลกน้อยลง คุยเรื่องซีเรียสมากขึ้น อินกันคนละเรื่อง แต่เรายังหัวเราะเรื่องเดียวกันอยู่ ยังเข้าใจมุกเดิมมุกนั้นอยู่ และหวังดีให้กันอยู่ นี่แหละที่ไม่เป็น

เรามองภาพของเพื่อนที่ได้มาอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา เกือบจะลืมไปแล้วว่า ครั้งสุดท้ายที่เราได้รวมตัวกันแบบนี้ คือตอนไหนกันนะ ?

นึกขอบคุณเพื่อนเหล่านี้ที่ยังอยู่ด้วยกันมา
นัดที่ล่มแล้วล่มอีก กับความหวังครั้งใหม่ของใครสักคนที่ไม่ย่อท้อจะนัดขึ้นมาใหม่
การปฏิเสธบอกว่า “ไปไม่ได้นะ” เป็นเรื่องปกติของชีวิตวัยทำงาน

รู้ว่ามันไม่ง่ายที่จะรักษากันให้ยาวนานได้ขนาดนี้
ทั้งเรื่องที่ผ่านๆมาและตอนนี้
ทุกๆคนพยายามหมั่นเติมกาวแห่งความสัมพันธ์ให้เหนียวแน่นเรื่อยๆ ก่อนที่มันกำลังเหือดแห้งไป
ทั้งเรื่องที่ไม่เข้าใจและพยายามเข้าใจ
ทั้งเรื่องความผิดพลาดเล็กน้อยของกันและกัน ที่พยายามมองข้ามไป
ทั้งคำขอโทษและคำให้อภัย
ถ้าไม่ใช่เพราะคำว่า “เพื่อน” คงไม่ทำให้ทุกอย่างหนักแน่นและอยู่ได้ยาวนานขนาดนี้

“เห็นกูทำงานทุกวันแบบนี้ กูก็เหงาเหมือนกันนะ” 
จะมีสักกี่คนที่เราจะบอกว่าเหงาได้ อย่างไม่อาย
“กูก็เหงาเหมือนกัน”
เราตอบแบบไม่ลังเล
ความเหงาที่เกาะกุมจิตใจว่าหลายวันพลันหายไปทันที ที่เราได้ยอมรับว่าเหงากับใครสักคนที่ไว้ใจ

บทสนทนาที่คุ้ยเคยกับคนที่คุ้นชินทำให้รู้สึกว่าเหมือนกับวันร้ายๆและคนแย่ๆผ่านๆมามันก็แค่ฝันร้าย 

ฝันร้ายที่เดี๋ยวก็ตื่น

วันนี้เพื่อนเข้ามาบอกกับเราว่า “นี่คือความจริง เราจะได้ยิ้มและได้หัวเราะอีกครั้ง ความหมองหม่นเสียใจมันไม่ได้มีไปซะทุกวันหรอกนะ”
และ
“เราไม่ได้พยายามอยู่คนเดียว ไม่ได้เหนื่อยตามหาความฝันและสิ่งที่รักอยู่คนเดียว”
ที่สำคัญ “เราไม่ได้เหงาอยู่คนเดียว”
ชาร์ตจนแบตเต็มอีกครั้ง แล้วเราจะกลับมาพบกันอีกครั้ง ในวันที่เราคิดถึงกันมากพอ 
คิดถึงนะ


SHARE
Writer
404componentnotfound
นัก(อยาก)เขียน
เพลงที่ฟัง หนังที่ดู ผู้คนที่เจอ และเธอที่จากไป

Comments

_Manudwhale_
3 months ago
"แล้วเราจะกลับมาพบกันอีกครั้ง สักวันที่ฟ้าเป็นใจ"
ประโยคนี้เราเคยพูดกับเพื่อนสนิทคนนึงและมันเป็นประโยคสุดท้ายที่เราคุยกันถ้าย้อนเวลาได้คงมีเรื่องมากมายที่ยังอยากคุย เวลามีความสุขความทุกข์ก็อยากเล่าให้ฟัง
คิดถึงนะ
Reply
เราว่าเขาก็คงคิดถึงคุณเหมือนกันสักที่ใดที่หนึ่ง แล้วสักวันคงจะได้เจอกันแน่นอน 💖
CHANDAI
3 months ago
วันนี้เป็นครั้งแรกที่เราเล่นเกมส์ UNO กับคนกลุ่มใหม่ที่หัวเราะคนละแบบ มันเป็นแบบที่ไม่เคยเจอ แต่กลับสุขใจแบบบอกไม่ถูก แต่ก็ไม่เคยลืมเสียงหัวเราะจากผู้ที่เคยผ่านมาด้วยกัน ^^
Reply
คงเป็นอีกฟีลที่ดีมากๆเลยนะคะ น่าสนุกกก