พวงกุญเเจ(ไขความลับ)
     เคยได้ยินมาก่อนมั้ย ความลับเป็นสิ่งที่น่าค้นหา เเต่สิ่งนั้นกลับยากที่จะให้เราค้นหา กุญเเจเเต่ละดอกที่มีปลายไข
ไม่เหมือนกันจะได้เอามาปลดให้เข้ากับลักษณะตัวล็อคของสิ่งของ กุญเเจที่ลายดูสวยงาม เราหลงใหลในตัวกุญเเจนั้น เราจึงซื้อมันมา เพราะมันดูดี เเต่กลับกลายเป็นว่า
ตัวล็อคมันไม่ตรงน่ะสิ" มันจะมีประโยชน์อะไร " ในเมื่อเราก็ต้องซื้อกุญเเจดอกอื่นที่ปลายไขมันเข้ากับตัวล็อคเพิ่มอยู่ดี สุดท้ายเราก็เก็บกุญเเจนั้นไว้เพราะมันสวยเฉยๆงั้นๆ
ปัญหากับความลับ
มันคล้ายกันจนจะมิดเป็นอันเดียวกัน

อ้าว?! เเล้วกุญเเจที่สวยงามนี้ก็เป็นปัญหาน่ะสิ มันใช้ประโยชน์ไม่ได้ เเต่มันติดตรงที่ว่าเก็บมันไว้เป็นที่ระลึกอยู่ดี
เเละเเล้วความสับสนนี้ก็ชวนให้เราต้องค้นหาคำตอบอะไรที่เราไม่รู้เรียกว่า "ความลับ" หรือเปล่านะ?
อ้าวกุญเเจที่สวยๆดอกนี้ จะมีสักที่มั้ย
ที่มันพอจะปลดได้
ไม่รู้สิเสียใจด้วยนะคะ นี่ไม่ใช่คำตอบ
ลองตั้งคำถามใหม่ดูสิ นี่ไม่น่าใช่ประเด็น
ถ้าเก็บกุญเเจนี้ไว้เป็นที่ระลึกจะรู้สึกยังไง
รู้สึกเพลิน ชื่นชมได้ทุกเมื่อ


เเละเเล้ว กุญเเจปกติเเล้วใช้ทำอะไร ก็เอาไว้ทำอย่างนั้น ช่างวิเศษ!! จริง-จริ๊ง~!

-ปัญหา = ซื้อมาไม่ใช้
-ความรู้สึกนึกคิด = เพราะใช้ไม่ได้เเค่ที่ของตัวเอง เลยไม่เห็นค่าของมัน
-ร่องรอยของปัญหา = ประโยชน์ของกุญเเจ
-ส่วนที่เกี่ยวข้อง = ฉันใช้ประโยชน์จาก
มันรึเปล่า?
-ความต้องการ = ซื้อเเล้วต้องคุ้ม
-ความสงสัย = อ้าวกุญเเจที่สวยๆดอกนี้ จะมีสักที่มั้ยที่มันพอจะปลดได้


A.สร้างกลอนประตูใหม่ก็เจ๋งดี
B.ขายซะ ได้เงินเท่าเดิม
C.ชมความสวยงามต่อไป พ่าม!!
D.สะสมของ เอ่อ.. ถึงรกบ้านก็เถอะ


เเละเเล้วตัวเลือกที่ขึ้นอยู่มาในหัว
ก็คือทางออก เเต่ไม่ใช่คำตอบ

-ร่องรอยก็คือสาเหตุของปัญหา
-ทางออกก็คือการพ้นจากปัญหา

กุญเเจก็มีร่องรอยนะ
อยู่ที่ว่าเราจะตระหนักว่ามันมีประโยชน์
รึเปล่า มันเลยง่าย

เเต่เเปลก เอ..
ถ้าอยากรู้ว่าปลายไขกุญเเจ
เข้ากับตัวล็อกที่อื่นที่ไหนบ้าง?
ยากล่ะสิ
"ทางออก"กับ"คำตอบ" ใช้ร่วมกันไม่ได้
นี่นา

ไม่ได้ต้องการจะขายหรือสะสม สร้างประตูหรือชมความงาม อะไรทำนองนั้นเลย โถ่!! บางทีปัญหามันมักจะมีตัวเลือกหลักๆอยู่ 3 อย่าง 
1.อยากรู้
2.เเก้ไข
3.หนี

เเต่ด้วยความที่ฉันเป็นคนอย่างนี้จึงเลือก ช๊อย1:อยากรู้ เพราะฉันไม่ได้
เลือกตัวเลือก2 เเละ 3 จึงทำให้ฉัน
ลงดิ่งไปกับสิ่งที่ไม่รู้ นั้นทำให้ฉัน
สร้างความลับขึ้นมาเเทน
อะไรที่เป็นความลับ ความรู้สึกที่สัมผัส
ได้ชัดเจนตั้งเเต่เเรกเลย ก็คือมันไม่มีทางออก เพราะเราไม่รู้คำตอบ ซึึ่งเป็นสิ่งที่่่่่ทุกคนต้้้องเจอ เเล้วก็ดับข้อสงสัยนั้นไป เพราะมันเป็นไปไม่ได้้ 
(Imposible) หรือไม่ก็ทำไม่ได้(not do that)

เเต่สิ่งที่เราไม่เคยทำเลย ก็คือ
คิดเเละก็คิด คิดเสร็จ ทดสอบเเละก็ทด
สอบ ไปเรื่อยๆ จนให้ผลออกมาท้ายที่สุดเเล้วสิ่งที่เราคิดตรรกะของเรามัน
จะตรงกับสาเหตุ(ร่องรอย)ได้รึเปล่า
เเล้วพอมันตรง จากความลับจะกลาย
เป็นปัญหาทันที ยากก็จะกลายเป็นง่าย
เเต่ถ้าฉันทำ สิ่งที่ฉันไม่เเน่ใจก็คือ
ป่านี้คงเกิดอะไรมหัศจรรย์บ้างละมั้ง





งั้นก็เว้นฉันไว้คนหนึ่งนะฮิฮิ ให้ฉัน
ได้เป็นตัวอย่างคนเเรกของความลับ


เเล้วก็นี่เป็นข่าวดีที่เป็นกำลังใจเเก่
ทุ๊ก~ทุกคนนะก๊า ยู่ฮู่วว~
SHARE
Written in this book
↘My (?)erfect Đīαry↙
ความสุขฉันก็ได้รับทุกวันนะ เเต่มันเเค่ไม่มาก พอที่จะประทังชีวิตฉันเท่านั้นเอง ที่บ้าน โรงเรียน ที่สาธารณะ นามธรรม สิ่งที่ตาเห็น หรือความใฝ่ฝัน อะไรกันเเน่นะที่จะทำให้ฉันวิ่ง เร็วได้อย่างกับความเร็วม้าของรถเเรมโบกินี่? ***จงเติมตัวอักษรที่หายไป (?)erfect
Writer
GENIUSdoll
The feel
I'll be human complete..

Comments