ไม่เป็นไร :)
ไม่เข้าใจตัวเองเลย แต่แค่รู้ว่าถ้าไม่ได้เขียนอะไรสักอย่างต้องกลายเป็นบ้าแน่ รู้นะว่านิสัยที่แก้ไม่หายของตัวเองคือไม่พูด รู้สึกอะไรอยู่ก็ไม่ยอมพูด อยากจะให้คนมาเข้าใจเราทั้งๆที่เราไม่ได้พยายามทำความเข้าใจในตัวใครเลย ไม่พยายามให้ใจกับเขาไปเลย เราปิดหัวใจตัวเองไว้ครึ่งหนึ่งเสมอ ซึ่งพอเราทำแบบนั้นเราถึงได้เจ็บแบบเดิมซ้ำๆ


แต่ไม่เป็นไรนะ,
อยากบอกตัวเองเหลือเกินว่าไม่เป็นไร ต่อให้ไม่มีใครรักแก ต่อให้คนทั้งโลกทำเหมือนแกไม่มีตัวตน ทำเหมือนแกไม่ได้เป็นมนุษย์โลกเหมือนกันกับพวกเขา ทำเหมือนแกเป็นฝุ่นผงที่ลอยไปในอากาศ 

ก็ไม่เป็นไร, 
แค่แกรู้ว่าแกรักตัวเอง แค่ไม่ทำร้ายตัวเอง ฟังเสียงหัวใจของตัวแกเอง รู้ว่าที่ทำอยู่ตรงนี้เพื่ออะไร ต่อให้แกร้องไห้ ต่อให้แกกลัวที่จะทำอะไรคนเดียว 

ไม่เป็นไร, เราจะอยู่ตรงนี้ เราจะโอบกอดแกเอาไว้ เราจะอยู่กับแกเอง

: จากตัวฉันถึงฉันอีกคนที่หัวใจเปราะบางราวกับจะแตกสลายออกมาได้ทุกเมื่อ (รักแกมากๆเลยนะ)

มัันก็เป็นแค่วัันแย่ๆเนอะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ดีขึ้น หรือต่อให้มันไม่ดีขึ้นเลย 
ก็ไม่เห็นต้องกลัว เพราะเรารู้จักที่จะรักตัวเองแล้วนี่เนอะ :)
SHARE
Writer
sunflower_18
134340
Me and Me :-)

Comments