เราเข้าใจทุกคำของเพลงดินแดนแล้วนะ Safeplanet (:
ครั้งนึงเราเคยบอกกับคนๆนึงว่า ให้ส่งเพลงที่คิดว่าเหมาะกับให้เราให้เราฟังหน่อย
และเขาก็เลือกส่งเพลงที่ชื่อว่าครั้ง "ดินแดน" ของวง Safeplanet ให้เราฟัง
อาจจะเพราะว่าเขารู้ว่าเรามีอาการซึมเศร้าหรืออะไรก็ตาม

แต่ ณ ตอนนั้นเรายอมรับเลยว่า อาการเราดีขึ้นมากจนแทบเป็นปกติ
คงต้องยกเครดิตให้คุณหมอที่ให้ทั้งเคมีบำบัดประกอบกับพยายามปรับทัศนคติของเราให้ปกติไม่คิดลบจนเกินไป กับคนรอบตัวที่พยายามเข้าใจเราและไม่ทิ้งเราไปไหน
รวมถึงผลงานความภูมิใจต่างๆที่ตอบแทนเรากลับมาพอดี ทำให้เราเริ่มเชื่อมั่นในตัวเองอีกครั้ง

นั่นคือเหตุผลที่เราฟังเพลงนี้ครั้งแรก แต่เรากลับไม่มีความรู้สึกร่วมอะไรกับเพลงนั้นเท่าไหร่
ทั้งที่เรามารู้ทีหลังว่า เขาแต่งเพื่อให้คนที่เป็นซึมเศร้า
แต่ถึงจะไม่ได้รู้สึกอินอะไร แต่ก็พอเข้าใจความรู้สึกนั่นแหละ
ว่ามันคงเป็นเหมือนกับตอนที่เราอาการหนักมากๆ แล้วคิดว่าโลกนี้ไม่มีใครเห็นเรา
ไม่มีใครเข้าใจเรา ถ้ามันจะมีอีกโลกที่ใจดีกับชีวิตเรามากกว่านี้ก็คงดี

และตอนนั้นเราหวังอย่างเดียวว่า
ขออย่าให้เราได้มีความรู้สึกร่วมไปกับเพลงนี้เลย 
เพราะนั่นแปลว่าเรากำลังจมดิ่งลงไปใต้น้ำอีกครั้งนึง

จนในที่สุด มันก็มีวันนี้ วันที่เราเข้าใจและรู้สึกไปกับทุกคำของเพลงนี้

ที่ดินแดนหนึ่งที่เรากำลังจะตาย
ถ้าหากที่ดินแดนนั้นมีความรักก็คงจะดี
จะได้ไม่ต้องจินตนาการ

สำหรับเรา มันเป็นท่อนที่ให้ความรู้สึกทรมานมากๆจริงๆ
มันเป็นความรู้สึกอยากหนี อยากให้ใครซักคนพาเราออกไปจากตัวเราเองให้ได้

คืนก่อนหน้านี้ เราคิดว่าเราน่าจะนอนหลับด้วยตัวเองไม่ได้
เราเลยกินยานอนหลับไปตามปกติ
แต่ผลมันกลับไม่ปกติ คือเราสามารถนอนได้ตอน 6 โมงเช้า และตื่นมาตอนบ่าย3
ซึ่งหมายความว่าเวลาชีวิตเรารวนอีกแล้ว

และเมื่อคืนนี้เราคิดว่าตัวเองน่าจะนอนหลับด้วยตัวเองไม่ได้อีก
เราเลยกินยานอนหลับที่เกินขนาดนิดหน่อย คือเพิ่มไป 1/4 เม็ด
แต่ผลมันดันแย่กว่าเดิมอีก คือเรานอนไม่ได้เลย
จนตอนนี้ที่มันเป็นเวลาสายแล้ว เราก็ยังไม่ง่วง

แต่ที่แย่กว่านั้นมากคือ ความรู้สึกไม่อยากลุกไปทำอะไรเลยกลับมาอีกครั้ง
ซึ่งมันน่ากลัวมากเลยนะสำหรับเรา เพราะมันคือจุดเริ่มต้นของอาการที่หนักมากๆของเรา
มันคือสัญญาณของการหมด passion ในชีวิต ที่นำไปสู่ความรู้สึกและคำถามว่า 

มีชีวิตอยู่ไปทำไม? การตายตอนนี้กับตายตอนอายุ60มันต่างกันตรงไหน?

เราเคยตอบคำถามนั้นได้ในช่วงก่อนนี้ที่ดีขึ้นว่า เราอยู่เพื่อมีความสุขไง
แต่วันนี้เรากลับมาเป็นแบบเดิมอีกครั้งแล้ว
เราเริ่มรู้สึกไม่ยินดียินร้ายกับอะไรเลย อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด
อะไรก็เป็นก็ให้มันเป็นไปก็พอ มีเรื่องดีก็ดี มีเรื่องร้ายก็เป็นเรื่องปกติในชีวิตเรานี่นา

อ่า ใช่แล้วแหละ มันเป็นสัญญาณที่แย่มาก

แล้วที่แย่กว่าคือ เราไม่แน่ใจด้วยว่าเกิดจากอะไร
เพราะก่อนหน้านี้ (แค่ไม่กี่วัน) passion เราเยอะมาก
เราอยากทำนู่นนี่นั่นเยอะไปหมด และ productive มากๆ
ทั้งทำงานและออกกำลังกาย

เราไม่แน่ใจว่ามันเป็นผลมาจากการขาดนัดหมอและหยุดยาเองไหมเหมือนกัน
หรืออาจเป็นเพราะช่วงนี้มีปัญหาใหม่ๆเข้ามาที่เรายังหาทางออก 
หรือคิดวิธีการคิดบวกกับมันยังไม่ได้ 
หรือมันเกิดจากความรู้สึกไม่มั่นคงหลายๆอย่างจากทางบ้าน
หรือจากความสับสนทั้งหมดที่มันตีกันอยู่ในหัวเต็มไปหมดจนเราแยกแยะมันออกมาไม่ได้

ทำให้เราไม่อยากทำอะไรเลย 
คือเราอยากรู้สึกดีขึ้น แต่ก็ก็มีความรู้สึกที่ไม่อยากทำอะไรที่มันproductiveมาทับอยู่น่ะ

แต่ยังไงก็ตาม เราไม่ได้อยู่กรุงเทพตอนนี้ซึ่งปกติเรารักษาที่กรุงเทพ
แต่เราก็ขอ record จากโรงพยาบาลเพื่อจะไปหาหมอที่บ้านเพื่อช่วยให้เราอาการดีขึ้นแล้วแหละ

จริงๆเหตุผลที่มานั่งพิมพ์เรื่องนี้ก็เพราะ
ตอนนี้เราแค่อยากระบายผ่านอะไรซักอย่าง
ถึงแม้หลายๆจะยังตีกันในหัว และก็จับใจความอะไรไม่ได้ก็ตาม

เรามาสัญญาว่าเราจะพยายามสู้กับอาการไม่ปกตินี้อย่างที่สุดและจะชนะมันให้ได้ 
แบบที่ว่าชนะจริงๆ ไม่ใช่เป็นๆหายๆ เหมือนมีฟิลเตอร์สีเทามาบางเวลาแบบนี้
(ถึงตอนนี้ความกระตือรือร้นจะยังแทบเท่ากับศูนย์ก็เถอะ แต่เรายังอยากมีลมหายใจอยู่น่า)

อ้อ แล้วก็วันนี้เราเข้าใจทุกคำของเพลง ดินแดน จริงๆแล้วนะ 
พรุ่งนี้เราคงจะไปบอกหมอด้วยคำพูดที่่ว่า 

"ช่วยฉันได้ไหม พาฉันออกไป" 
:)

SHARE
Writer
pxxxx
Survivor
ex-exchange student in Mexico. Now, full-time uni student and major depressive disorder.

Comments

mstnsysr
2 months ago
ถ้ามีโอกาสเจอกันที่คอนเซฟนะคะเราจะผ่านมันไปด้วยกัน :)
Reply
pxxxx
2 months ago
ขอบคุณมากเลยนะคะ ยังไม่มีโอกาสได้ฟังเพลงของวงนี้สดๆเลย คงต้องหาโอกาสซักครั้ง :)
galerian
2 months ago
ผ่านไปให้ได้นะครับ
Reply
pxxxx
2 months ago
ขอบคุณมากเลยนะคะ เราได้ยามาแล้ว หวังว่าจะดีขึ้นในเร็วๆนี้เหมือนกัน :)
Gorgeoussky
2 months ago
จุดประสงค์ของเพลงจะเป็นอย่างไร ถ้าเราชอบก็คือเราชอบและมันก็คืออีกหนึ่งเพลงที่ดี :) เอาใจช่วยจ้ะ
Reply
pxxxx
2 months ago
ขอบคุณมากเลยนะคะ
OUDI
2 months ago
ฟิลเตอร์สีเทาอธิบายความรู้สึกได้ดีเลยค่ะ เราอาการคล้ายๆคุณเลย ตอนแรกคิดว่าจะดีขึ้นแล้วแต่กลับมารู้สึกว่างเปล่าอีก มันแย่มากๆ
ปล.เราชอบเพลงดินแดนเหมือนกัน แนะนำเพลงกอดความเจ็บช้ำนะคะ เป็นอีกเพลงของเซฟที่เราชอบ
Reply
pxxxx
2 months ago
ขออนุญาตถามได้มั้ยคะ ได้ไปหาหมอเหมือนกันหรือเปล่า แต่ขอบคุณสำหรับเพลงที่แนะนำมานะคะ เราจะลองฟังดู :)
OUDI
2 months ago
ไม่ได้ไปค่ะ เรารู้สึกแบบนั้นมาครึ่งปีได้ แต่คิดว่ามันยังไม่ถึงขั้นที่ไม่ไหวจนใช้ชีวิตไม่ได้ไรงี้ มันเป็นๆหายๆ ตั้งแต่ปีใหม่มาเรารู้สึกดีขึ้นระดับนึง จิตใจเข้มแข็งขึ้นกว่าเก่า อาจเพราะเราพยายามใช้อารมณ์กับเรื่องต่างๆน้อยลง ใช้เหตุผลตัดสินมากขึ้น แต่ก่อนเราเป็นคนemotionalมากๆ สรุปทุกวันนี้ยังสงสัยอยู่ว่าเราเป็นซึมเศร้ารึป่าว