ว่าด้วยเพื่อนแท้
ผมเคยเข้าใจว่าเพื่อนแท้คือคนที่อยู่ด้วยแล้วมีแต่เสียงหัวเราะ จนกระทั่งเพื่อนร่วมหัวเราะของผมคนหนึ่งเดินผ่านผมไปโดยไม่ทักทาย ทั้งที่ฤดูร้อนที่แล้วยังนอนร่วมชายคาเดียวกันอยู่เลย

ผมเคยเข้าใจว่าเพื่อนแท้ คือคนที่ชอบอะไรเหมือนกัน พูดภาษาเดียวกัน จนกระทั่งรู้ว่าเพื่อนผู้เป็นคอหนัง คอดนตรีเดียวกันกับผม พูดถึงผมลับหลังและโกหกผมบ่อยๆ

ผมเคยเข้าใจว่าเพื่อนแท้ คือคนที่มีภูมิลำเนาเดียวกัน ฐานะใกล้เคียงกัน แต่ก็มีเพื่อนเป็นเด็กบ้านๆอย่างผม แต่ช่างทำตัวสูงส่ง คอยจะดูถูกดูแคลนผู้ที่ด้อยกว่าเพื่อยกตนเองอยู่เสมอ

ผมเคยเข้าใจว่าเพื่อนแท้ก็ต้องเป็นคนรุ่นราวคราวเดียวกันสิ แต่ทำไมผู้ใหญ่ รุ่นพี่ หรือรุ่นน้องบางคน ถึงรู้สึกสนิทใจนัก เวลาได้ใช้เวลาด้วย

ผมเคยเข้าใจว่าเพื่อนแท้จะต้องใช้กาลเวลาพิสูจน์ แต่ทำไมบางคนเจอหน้าเพียงครั้งเดียวแล้วจดจำไปทั้งชีวิต แม้จะติดต่อไม่ได้ ผิดกับบางคนที่แม้จะอยู่ด้วยกันมานานจนรู้ไส้รู้พุงกัน แต่กลับรู้สึกห่างเหินอย่างกับคนอื่นคนไกล

ผมครุ่นคิดและผ่านประสบการณ์มากมายในขณะเดียวกัน จนวันหนึ่งมันก็ตกผลึกได้ว่า ที่จริงแล้ว คำว่าเพื่อนแท้มันไม่ได้ขึึ้นอยู่กับเสียงหัวเราะ
ไม่ได้ขึ้นอยู่กับรสนิยม
ไม่ได้ขึ้นอยู่กับภูมิลำเนา
ไม่ได้ขึ้นอยู่กับฐานะ
ไม่ได้ขึ้นอยู่กับอายุ
ไม่ได้ขึ้นอยู่กับระยะเวลาที่อยู่ด้วยกัน
มิตรภาพที่แท้จริงจะเกิดขึ้นที่ไหน เมื่อไหร่ก็ได้ ตราบเท่าที่คนทั้งสอง (หรือทั้งกลุ่ม) ไม่มีความเห็นแก่ตัวต่อกัน เท่านั้นเอง

มิตรภาพที่แท้จริงจะเกิดขึ้นที่ไหน เมื่อไหร่ก็ได้ ตราบเท่าที่คนทั้งสอง (หรือทั้งกลุ่ม) ไม่มีความเห็นแก่ตัวต่อกัน
เพราะแค่คุณมองคนอื่นเป็นเพื่อนร่วมโลก ปฏิบัติต่อเขาแบบเดียวกับที่คุณอยากถูกปฏิบัติ คุณก็ได้เริ่มต้นมิตรภาพดีๆและไม่ต้องกังวลว่าจะต้องเผชิญกับความโหดร้้ายในโลกนี้อย่างเดียวดายอีกแล้ว
SHARE
Writer
Theo17
amateur at life
this too shall pass

Comments