ความห่วงใย...จากแมวดำนอกหน้าต่าง
ฉันมักถูกมนุษย์ผู้ใหญ่ขับไล่ 
มนุษย์ผู้ใหญ่สอนกับลูกๆของเขาว่าฉันเป็นสิ่งเลวร้าย เป็นสิ่งอัปมงคล และไม่ให้ลูกๆของเขาเข้ามายุ่งกับฉันเพียงเพราะว่าฉันเป็น 
แมวดำ

โดยพวกเขาอ้างว่า แมวดำคือ “แมวผี” ซึ่งมีอำนาจชั่วร้ายที่สามารถทำให้คนตายไปแล้วฟื้นขึ้นมาได้ ฉันไม่สามารถเดินตัดหน้ามนุษย์ได้ เพราะเขาจะคิดว่าฉันนำพาโชคร้ายมาให้ และทำร้ายร่างกายฉัน

หลายครั้งที่ฉันถูกทำร้ายร่างกาย 
ฉันที่มีน้ำหนักไม่ถึงกึ่งหนึ่งของน้ำหนักตัวมนุษย์ ถูกพวกเขาเตะสุดแรงที่ลำตัว 

ร่างบางๆของฉันไม่มีทางสู้กับแรงเตะของมนุษย์ได้ จึงลอยขึ้นไปอยู่กลางอากาศช่วงหนึ่งและตกลงมาที่พื้น

...ใช่ฉันไม่ล้ม แมวอย่างฉันสามารถทรงตัวได้ แต่ถึงอย่างนั้นแรงเตะที่เขามอบให้ฉันตรงกลางลำตัวนั้นยังคงอยู่

ฉันยืนอยู่ได้
แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันไม่เจ็บนะ

เห็นว่าฉันยืนอยู่ 
เห็นว่าฉันยังไม่ล้ม 
ก็เลยเอาแต่ทำร้ายฉันอยู่เรื่อยๆ 
แบบนี้หรอ ?

ทั้งดุด่า ขับไล่ ทำร้ายร่างกาย 


ใจจริงฉันอยากจะล้มให้เขาเห็นว่า
ฉันเจ็บมากนะ ฉันทรมานมากๆเลย
แต่ถึงฉันล้มและนอนกองอยู่ข้างหน้าเขา เขาก็คงจะไม่คิดสงสารสิ่งอัปมงคลอย่างฉันหรอก

ญาติของฉันก็ถูกกระทำเช่นเดียวกับฉัน

อคติต่อแมวดำในตะวันตกส่วนใหญ่เชื่อกันว่า แมวดำเป็นตัวแทนของความชั่วร้ายมักไปพัวพันกับแม่มดมนต์ดำทำให้ในช่วงยุคกลาง ญาติแมวดำของฉันจึงถูกฆ่าทิ้งเป็นจำนวนมาก 

ในอินเดียเองก็มีทัศคติในเชิงลบต่อแมวดำเช่นกันว่า หากใครเจอแมวดำเดินตัดหน้าก็จะทำให้คนๆนั้นต้องเจอกับความโชคร้ายเนื่องจากสีดำเป็นสีของ “พระเสาร์”

ไม่มีเรื่องเล่าดีๆของฉันอยู่เลย ฉันผิดตั้งแต่เกิดมา แค่การเดินผ่านหน้ามนุษย์ฉันก็ไม่มีสิทธิ์

แต่ก็มีญาติแมวดำบางตัวที่โชคดี 
ถูกเรียกดูปูเสื่อจากความรักของมนุษย์ที่รักและชื่นชอบแมวแปลกๆ

แต่แมวโชคดีนั้นไม่ใช่ฉัน 
และไม่เคยมีวันที่โชคดีหันมาหาฉันเลย


ฉันใช้ชีวิตในเมืองหลวงและประกอบอาชีพเป็นแมวจรจัด

ในคืนหนึ่งหลังจากการทำงานของฉัน
ฉันขโมยปลาจากแผงขายปลาในตลาดสด  แผงขายปลาเป็นเหมือนขุมทรัพย์ มีปลามากมายที่ฉันสามารถบริโภคได้แต่ไม่มีสิทธิ์ได้บริโภค เพราะเจ้าของขุมทรัพย์สามารถมอบความตายให้กับฉันได้ ถ้าฉันพลาดพลั่ง มีดเล่มใหญ่ที่อยู่ในมือของเขา สามารถปลิดชีพฉันได้ในทันที

คืนนี้เป็นอีกคืนที่ฉันรอดตายจากคมมีด แต่ก็เป็นอีกคืนหนึ่งที่ฉันไม่มีอะไรกิน ฉันคาบปลาสดจากเขามาได้ 

แต่มันก็หลุดรอดจากปากฉันระหว่างหลบหนี อาชีพแมวจรจัดไม่สามารถถอยกลับได้ เพราะถ้าถอยกลับก็เท่ากับวิ่งไปรอรับมีด

ฉันหมดสิ้นเรี่ยวแรง 
ฉันไม่ได้กินอะไรมาหลายวัน เพราะขโมยปลาพลาดมาหลายครั้ง 

ฉันที่วิ่งหนีมาจนหมดแรงกระโดดขึ้นมาหยุดพักอยู่ที่หลังคาบ้านหลังหนึ่ง เดินขึ้นมาและทิ้งตัวอาบแสงของไฟในห้องนอนที่รอดผ่านกระจกหน้าต่าง 

มองเข้าไปในห้องเห็นเด็กผู้หญิงอยู่คนหนึ่ง

เด็กผู้หญิงคนนี้ชอบจ้องมองโทรศัพท์มือถือ เลื่อนหน้าจอไปมาและยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้กับโทรศัพท์เครื่องนั้น 

ฉันที่หมดเรี่ยวแรง
จะลุกขึ้นยืนยังไม่สามารถทำได้จึงเฝ้ามองเด็กผู้หญิงคนนี้ คอยดูและสังเกตการกระทำแปลกๆของเธอ 

เธอยิ้มหัวเราะอยู่ช่วงหนึ่งที่โทรศัพท์ของเธอส่งเสียง แต่ไม่นานรอยยิ้มของเธอก็หายไปจากใบหน้า 

ยิ่งฟ้ามืดเธอยิ่งดูเหงาและใบหน้าเธอก็ยิ่งเศร้า เธอดูเป็นคนที่มีความเหงาอยู่เต็มอกและไม่สามารถหาทางระบายมันออกไปได้เลย

พ้นเที่ยงคืน
เธอปิดไฟในห้องนอนแต่เธอยังไม่ได้นอน
เธอนั่งอ่านหนังสือและทบทวนตำราเรียนโดยใช้แสงไฟจากโคมไฟบนโต๊ะทำงาน 


ภายในห้องนั้นเงียบสงบ เสียงโทรศัพท์ของเธอเงียบหายไป เธอจึงวางทิ้งมันไว้ที่โต๊ะทำงานนั้น ใบหน้ากลมๆของเด็กสาวสะท้อนกับแสงไฟของโคมไฟดูคล้ายกับซาลาเปาไส้หมูที่พวกมนุษย์ชอบกินกัน 

เห็นแล้วฉันก็กลั้นน้ำลายไม่อยู่
ความหิวทำให้ฉันจ้องเธอคล้ายจะกลืนกินเธอลงไป

ฉันคงมองเธอมากไป
ทำให้เธอเงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือที่อ่านและสบตากับดวงตาสีเหลืองของฉัน

เธอขยับปากพร้อมกับสีหน้าที่ดูตกใจ
เธอพูดว่า “แมวดำ”

ฉันคิดว่าเธอคงจะรู้ตัวแล้วว่ามีแมวดำ ที่สีตัวกลมกลืนกับความมืดนี้แอบมองเธออยู่ เธอเปิดหน้าต่างยื่นหน้าออกมามองและยิ้มให้ฉัน

ฉันไม่มีแม้แต่แรงที่จะขยับจึงไม่มีทางที่จะหนีเธอได้เลย ได้แต่ใจแข็งมองหน้าเธอส่งสายตาที่แสดงที่ความหวาดกลัวไปให้กับเธอพร้อมกับข้อความในแววตาที่ส่งไปว่า 
อย่าเข้ามานะ
ฉันกลัวแล้ว
ได้โปรดอย่าทำร้ายกันอีกเลย



เธอพูดว่า
รออยู่ตรงนี้ก่อนนะอย่าเพิ่งไปไหน
เธอเดินออกจากห้องนี้ไปไม่นาน และก็กลับขึ้นมาพร้อมกับปลาแช่แข็งในมือ ฉันคาดว่าเธอน่าจะเอามันมาจากตู้เย็น

ยื่นมาให้กับฉัน... 
เป็นครั้งแรกที่ฉันได้รับไมตรีจากมนุษย์ความหิวทำให้ฉันไม่รอช้ารีบกินปลาตัวนั้นจนหมดโดยไม่คาบหนีไปจากเธอ

...ฉันกินจนหมดแล้ว 

เธอดูฉันกินปลาจนหมด 
แล้วก็ยิ้มให้กับฉัน

เธอถามฉันว่า อิ่มไหม ?
โดยไม่รอคำตอบ ปิดหน้าต่างบานนั้นลงและกลับไปอ่านหนังสือต่อ 

ฉันอยากจะบอกเธอว่าขอบคุณ 
และอยากจะขอปลาติดไม้ติดมือไปอีกสักตัวสองตัว

......เธอดูเหงาแต่ก็ตั้งหน้าตั้งตาในการอ่านหนังสือ โดยไม่เรียกร้องให้ใครมาช่วยบรรเทาความเหงานี้

เด็กสาวหน้าซาลาเปาไส้หมู ฉันขอบคุณในน้ำใจของเธอ จึงอยู่เฝ้ามองเธอที่นอกหน้าต่าง มองเธออ่านหนังสือจนเธอเข้านอน ซึ่งเธอนอนเวลาตีสาม

แมวดำจรจัดตัวนี้มีที่ประจำที่ใหม่คือหน้าต่างบ้านของเด็กสาวหน้าซาลาเปาไส้หมูหลังนี้ 

ฉันแวะเวียนมาที่นี่หลังจากที่ทำงานเสร็จในทุกคืนเพื่อเฝ้ามองเด็กสาวหน้าซาลาเปาไส้หมู

บางคืนเธอก็เหงาจนร้องไห้ บางคืนเธอก็ยิ้มไม่หยุด แต่ท้ายที่สุดเธอจะมาทำหน้าเศร้าที่เห็นได้ชัดจากแสงของโดมไฟบนโต๊ะอ่านหนังสือ

ฉันคิดว่าเธอคงจะแค่เหงา ไม่เป็นไรนะ ถ้าเธอเหงาฉันก็จะอยู่กับเธอเองในทุกคืนที่เธอเหงา เราได้พบกันบ่อยครั้งและหลายครั้งที่เธอเลี้ยงมื้อค่ำแมวดำจรจัดตัวนี้

เธอจะยิ้มให้กับฉันตลอด
ทำให้ฉันรู้สึกเป็นที่รัก ทำให้ฉันรู้สึกเป็นที่ต้องการ 

เป็นครั้งแรกที่มีคนต้องการตัวฉันอย่างใจจริง 

ไม่หวาดกลัวต่อสีดำที่อยู่บนร่างกายฉัน ค่ำคืนที่เธอเศร้าสามารถถูกแบ่งเบาได้ด้วยแมวตัวนี้ เพราะฉันเห็นว่าเธอเริ่มมีรอยยิ้มปรากฎให้เห็นบนใบหน้าในทุกครั้งที่เล่นกับฉัน

ความสนิทสนมทำให้ฉันเผลอตัว 

คืนหนึ่งเธอเปิดหน้าต่างและเรียกให้ฉันเข้าไป

ฉันเดินเข้าห้องนอนของเธอ 
ฉันแสดงความรักที่มีให้เธอด้วยการคลอเคลีย เธอลูบหัวและลูบขนบนร่างกายของฉัน 

เธอคือที่พักพิงและความสบายใจที่เดียวที่ฉันมี ฉันวางใจเธอ

ความสบายใจทำให้คืนนั้นฉันหลับและนอนพักอยู่กับเธอ

...นั้นเป็นสิ่งที่แมวดำไม่ควรทำเพราะมันจะนำมาซึ่งความเดือดเนื้อร้อนใจของคนในบ้าน

เช้าวันรุ่นขึ้น
ฉันตื่นขึ้นจากนาฬิกาปลุกที่ไม่เป็นมิตร

ด้ามไม้กวาดพาดตัวฉันที่นอนอยู่ตรงพื้นข้างเตียงของเด็กสาว 

แม่ของเธอฟาดฉันเข้าอย่างแรง ฉันจึงพยายามกระโดดหนี ทางออกเดียวที่ฉันรู้คือทางหน้าต่างที่ฉันเข้ามา แต่ว่ามันปิดอยู่ทางประตูห้องก็ปิดอยู่เช่นกัน 

ฉันอยู่ในสถานการณ์ที่เรียกว่าปิดประตูตีแมว เด็กสาวหน้าซาลาเปาไส้หมูพยายามห้ามแม่ของเธอ แต่แม่ของเธอไม่ฟังถือไม้กวาดเดินเข้ามาตีแมวอัปมงคลสีดำตัวนี้ไม่ยั้ง

ทั้งๆที่ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด ฉันที่ถูกตีจนช้ำพยายามกระโดดหนีไปมาภายในห้อง
ทำให้ค่าของเธอกระจัดกระจาย 

ฉันเพียงแค่หนีจากการถูกทำร้าย ฉันเพียงแค่ต้องเอาตัวรอด ฉันต้องดิ้นรน แต่มนุษย์ผู้ใหญ่ไม่เข้าใจฉัน เธอเลือกที่จะไล่ตีฉันแทนที่จะเปิดประตูหน้าต่างให้ฉันออกไป

เด็กหน้าซาลาเปาไส้หมูเธอเข้าใจในสถานการณ์ที่เกิดขึ้น 

เธอจึงเปิดประตูให้ฉันออกไป เธอปลดปล่อยฉันจากสถานการณ์ที่เป็นอยู่ เธอให้ฉันออกไปพร้อมกับบาดแผลที่มีเต็มร่างกาย

ฉันหนีออกมาและนอนเจ็บอยู่ข้างถนน
รู้สึกผิดที่พังค่าของในห้องที่แสนสำคัญของเธอ

ฉันไม่มีหน้าที่จะไปพบหรือไปขอโทษเธอ

ส่วนเด็กสาวเองก็คงรู้สึกผิดที่พาฉันเข้าไป

คืนต่อไปเธอจึงปิดม่านลง 
แสงไฟในห้องนอนที่รอดผ่านกระจกหน้าต่างถูกม่านบังทำให้เหลือไออุ่นและแสงสว่างที่รอดออกมาเพียงเล็กน้อย

ช่วงหลังเที่ยงคืนก็ยังคงเห็นแสงไฟบนโคมไฟอยู่ผ่านผ้าม่านผืนนั้น

เพียงแต่มองไม่เห็นใบหน้าเธออีกแล้ว

แมวดำตัวนี้ไม่คิดจะทำให้เธอเดือดร้อนอีก ฉันไม่เคาะหน้าต่าง ฉันไม่เรียกร้องอาหารและความห่วงใยจากเธออีก 

ฉันเพียงแค่เฝ้าดู และคอยห่วงเธออยู่ห่างๆ ห่วงเธออย่างที่เคยเป็นมาตลอด เฝ้ามองแสงเพียงเล็กน้อยที่รอดออกมาจากหน้าต่างนั้น 

ภาวนาให้เธอไม่เศร้า ภาวนาในเธอหลับสบาย ภาวนาให้ดูแลสุขภาพและไม่นอนดึกจนเกินไป

แมวอัปมงคลยังต้องใช้ชีวิตต่อไป 
แต่ความห่วงใยจากแมวตัวนี้จะยังคงอยู่จวบจนสิ้นอายุขัยของมัน 

อายุขัยแสนสั้นที่อยู่ได้ไม่ถึง 10 ปี 
แต่ไม่ต้องห่วงไปเพราะฉันจะไม่หายไป 

เมื่อไหร่ก็ตามที่เธอเหงาและเศร้า เธอที่เปิดใจยอมรับและให้โอกาสตัวเองอีกครั้ง ลองเปิดผ้าม่านนั้นออก 

วันนั้นที่เธอคิดได้ 
ฉันจะอยู่รอเธอและมองเธอด้วยดวงตาสีเหลืองคู่เดิม 

หรือถ้า “ฉันตายไปแล้ว” 
แมวจรจัดอาจจะตายข้างถนนเพราะโรคร้าย 
อาจจะตายเพราะอดอาหาร 
อาจจะตายไปเพราะอุบัติเหตุ 

แม้กายเนื้อฉันจะไม่อยู่แล้ว แต่เธอจะยังคงเห็นแมวดำตัวนี้ตลอดไป 

เพราะฉันได้ก่อความเดือดร้อนครั้งสุดท้ายเอาไว้ให้ 

ฉันนำพู่กันและหมึกดำมาวาดเป็นรูปแมวดำตัวหนึ่งที่หน้าต่างห้องบานเดิม  หน้าต่างที่เราได้พบ ได้รู้จักกัน และได้มอบความรักให้กัน 

โปรดรู้ไว้ไม่ว่าเมื่อไรที่เธอเปิดเปิดม่านแล้วมองที่หน้าต่างนี้เธอจะสัมผัสได้ถึง

ความห่วงใย...จากแมวดำนอกหน้าต่าง
เสมอ


SHARE
Written in this book
นิทานจากฉัน
เขียนไว้อยากให้คุณได้อ่าน
Writer
Suyseiy
13/40
love only you

Comments

Plielife
4 months ago
บอกไม่ถูกเลยค่ะ
เป็นการอ่านที่หน่วงๆ
เขาผิดที่เลือกเกิดมาเป็นแมวสีอื่นไม่ได้ อย่างนั้นเหรอคะ 😂 ทำไหมคนที่มีความเชื่อไม่ทำแค่ไล่มันไป ทำร้ายร่างกายเขาทำไหม
จากคนที่ชอบแมวและชอบทุกสี และตอนนี้อยากได้น้องแมวดำทั้งตัวมาเลี้ยงด้วย 555
Reply
Suyseiy
4 months ago
ซื้อมาเลี้ยงเลยครับ ไม่ก็เก็บมาเลี้ยง มีแมวดำสวยๆจรจัดเยอะครับ
Plielife
4 months ago
หาอยู่ค่ะ ตอนที่ไม่พร้อมเลี้ยงน้องอยู่กันเต็มไปหมดเลยค่ะ ตอนนี้พร้อมที่จะเลี้ยงน้องแล้ว น้องๆหายไปหมดเลย ตอนนี้มีจองๆไว้จากคนรู้จักอยู่ 😂 แต่ไม่รู้ว่าจะได้น้องมาตอนไหน พามาอยู่กับน้องๆที่บ้าน มี 3 ตัวแต่ไม่มีสีดำ😅