ร ะ บ า ย
ผ้าเฟรม.

สีสันมากมายหลากหลายให้เลือกสรร
อดีตจวบจนปัจจุบันผ่านคืนวัน - จันทร์ถึงอาทิตย์
หมุนเวียนเปลี่ยนทางทิศ
ผลผลิต คือ เวลา 

จากนภาสู่พิภพ ทับซ้อนอยู่ในวงวัน
ซึมแทรกในตัวตน ดั่งสายชล ตามกระแสมิสิ้นสุด

ก่อกอปรเป็นดวงจิต ชีวิต อิทธิฤทธิ์ - พิศวง
สืบทอดต่อตามพงศ์ดำรง ให้คงอยู่
จากธาตุสู่ปัจเจก จากอดิเรกสู่ชั้นชน
จำแนกแยกทุกคน จากตัวตนสู่ตัวฉัน

ฉันสัมผัส รับรู้คิด ฉันประจักษ์  
ฉันมีรัก เกลียดชัง โกรธ ลุ่มหลง
คงเป็นสิ่งที่ฉันรับสืบทอดมาตามวงศ์
ฉันมีเจตน์จำนงของตนเอง (?)

สีสันมากมายหลากหลายสี
หาได้มีหลักเกณฑ์ในการผสม
ทั้งสัมผัส รับชม และ ดอมดม
รสหวานขม แต่กลับรื่นรมย์-กลมกล่อมพิศดาร 

พึงประมาณสัดส่วนให้สมดุล แต่มีสูตรค้ำจุนที่แต่งต่าง
แม้นจักมีภาพร่างอันเลืองราง บรรจงสร้างด้วยความเชื่อของตนเอง
 
ฉันละเลงแต้มแต่งด้วยภาษา
ทั้ง ท่าทาง การจัดวางฉันกำกับ
จับสิ่งโน้นร่วมสิ่งนี้ตามสำนึก
ที่ระลึกผ่านสัมผัสอารมณ์-ความรู้สึก

จากกระแสธารนึกคิดตกผลึกสู่ตัวตน
ล่องเวียนวนในแวดล้อมพร้อมมวลมิตรศัตรู
อยู่บนลู่หนทางวิ่งแห่งเวลา
เหล่าอัตตาหรรษาหฤหรรษ์(?)

สีสันมากมายความหมายหลาก
ฝังและฝากดุลพินิจจากทรรศนะ
ศาสน อารยะ ใน ภาวะ
ด้วยใช้ วจนะ พละ สืบทอด-สื่อสาร

สู่ตำนานการคงอยู่อย่างอนุรักษ์ แต่มิได้เจนจักษ์สัจธรรม
ทุกอณูย่อมวนเวียนไปตามกรรม ถูกจองจำด้วยคุณค่าของคืนวัน

ฉันวาดฝัน ฟาดฟัน ออกจากกรอบ
ความนิยม ชมชอบ แสนสุขสันต์ 
พัลวัน กับความจริงแสนระยำ
ดำมืด หรือ ขาวสว่าง ต่างมีเจตน์จำนง-ดำรงคุณค่า

สีสันนานาภาษาศิลป์
อยู่ที่ศิลปินจักเลือกใช้
บรรเลงสู่บรรลุหรือบรรลัย
ถึงอย่างไรก็เป็นเพียงปัจเจกทัศนศิลป์

หากตัดสินด้วยกฎเกณฑ์ที่ร่วมสร้าง เพื่อทำลายความต่างให้หมดสิ้น
ฆาตรกรรมเสรีภาพเป็นอาจิณ จักเป็นการยินยอมให้ตรอมตรม

ฉันแปดเปื้อนไปด้วยโศกและโทสะ
ในชั่วขณะที่ฉันเองก็สงบนิ่ง
ผัสสารมณ์ยังคงวิ่งพล่านในโลหิต
เจ้าดวงจิตลิขิตสิ่งที่ละเลง-บรรเลง

โอ้ ชีวิตนี้หนอช่างซับซ้อน เจ้าภมร
เจ้าถูกริดลอนเพื่อให้ถวิลหาซึ่งจุดหมาย
เจ้าต้องสู้เอาชีวิตหนีความตาย
จนสุดท้ายขอเพียงได้ระบายก่อนกลับสู่ระบบ (?)

สู้ระบบรบเวลาหาคุณค่าในตัวตน

- สีสัน วันเวลา ผ้าเฟรม ระบาย ละเลง บรรเลง กรรมวิธี สร้างสรรค์ มุมมอง สู่ มุมมอง -


สีที่ประทับใจอาจเกิดจากการผสมเอาสีที่ผิดแปลกจากวิสัยมาเติมเต็มความงามที่ตนเองปิดกั้นอยู่
การปรับทัศนคติในบางจุดบางเวลาอาจจะส่งผลในทางบวกหรือลบให้กับผลงานจากทรรศนะตนได้ทั้งสิ้น เราทุกคนอาจจะถวิลหาช่องโหว่หนทางเล็กๆในกรอบเกณฑ์อันยิ่งใหญ่เพื่อสร้างอิสระ
ในการระบาย บรรยาย ละเลง บรรเลง ผลงานของตนเอง เพื่อคุณค่าความงามในแบบของตน-ร่วมกัน ก็เป็นได้ 

Jimi Tyler Urgent. - ปฏิภาณ วงศ์อุปราช- Smile:)



วิวัฒน์. 11:11
SHARE

Comments

Franklosophy
9 months ago
ขอเอาไปใส่ในงานเขียนธีสิสนะครับ
Reply
Chnnmnt
10 days ago
ชอบค่ะ :)

Reply
Smileptpw
10 days ago
:)