แค่โทรมาปรึกษา จริงหรอ?

เรื่องสั้น ช-ช 

Trrrr.. เสียงโทรศัพท์สั่น "ฮัลโหล"

"ว่างคุยไหม"

"ว่าง ว่ามีอะไรไหมนิ? ทำน้ำเสียงเหมือนไม่สบายใจ"

"นิดหน่อย แน่ใจคุยได้อยู่นะ ขอปรึกษาหน่อย"

"ว่ามาเลย คุยได้สิ รับรองเป็นที่ปรึกษาที่ดี"

"มึงว่าผู้ชายชอบผู้ชายได้ไหมวะ"

"ตลกแล้ว แล้วทำไมคิดว่าผู้ชายชอบผู้ชายไม่ได้ อย่าบอกนะว่าชอบผู้ชาย ใครๆเล่ามาๆเลย"

"ก็คิดว่าชอบละนะ ก็เลยปรึกษานี่ไง"

"เขานิสัยดีไหม เป็นไงบ้าง เล่าเยอะๆกว่านี้หน่อยสิ ที่ปรึกษาอยากฟัง เรื่องแบบนี้ชอบ"

"ก็น่ารักแหละ พูดเก่ง สนุกสนาน เยอะวะ กูพูดไม่หมดหรอก"

"จากการวิเคราะห์ชอบเขาจริงจัง ฮ่าๆ"

"ก็บอกอยู่นี่ไง สงสัยกูจะชอบเขา"

"ชอบก็ไม่เห็นเป็นไรเลย ก็แค่บอกเขาว่าชอบ ยากตรงไหน"

"แน่ใจนะ ว่าเขาจะชอบกูนะ"

"ก็ไม่รู้ว่าเขาจะชอบแกรึป่าว แค่แนะนำว่าชอบก็บอกไป ทีเรื่องเรียนฉลาดๆเรื่องแบบนี้โง่จัง"

"เอ่อนะ..อย่าพึ่งด่าสิวะ กูขอถามหน่อยได้ไหม"

"อ่าได้" ในใจจะเจอคำถามแบบไหนวะเนี่ย ตึ๊กตั๊กๆ

"กูได้ยินเขาพูดกันว่ามึงก็ชอบผู้ชาย"

"...แล้วได้ยินยังไงต่อ"

"ตอบก่อนสิเว้ย?? มาถามต่อได้ไง"

"มีสิทธิที่จะไม่ตอบนิ ทำไมต้องตอบฮ่าๆ"

"ได้..เอาอย่างงี้ใช่ไหม ที่กูยังบอกมึงเลยว่าชอบผู้ชาย จะอายทำไมวะ"

"ไม่ตอบจะทำอะไรได้ ตอนนี้แค่คุยโทรศัพท์อยู่ จะต่อยเราหรอ? ฮ่าๆ"

"เก่งให้ได้ตลอดเถอะ เดี๋ยวเจอ"

"โทรมาหาเรื่องหรือโทรมาปรึกษาเนี่ย สรุป"

"เอ่อๆ.. มึงก็ต้องบอกเขาตรงๆใช่ไหม"

"เออสิ บอกไปเลยยย ขอเผือกหน่อยเรารู้จักไหม"

"น่าจะมั้ง เรียนที่เดียวกัน"

"เรียนม.ไหน"

"ม.ปลาย สิ"

"ถ้าเป็นผู้ชาย เขาเรียนรด.ไหม"

"เรียน เรียนอยู่"

"เห้ย งั้นเราต้องรู้จักสิ เราก็เรียนรด."

"คงงั้น"

"แต่ รด.มีทุกห้องเลยวะ ยกเว้นห้อง10"

"ก็ใช่อีกแหละ"

"รด.  ก็หล่อเยอะนะเนี่ย ตาถึงๆฮ่าๆ"

"ใครหล่อ!"

"อ้าว..จะทำเสียงเข้มทำไมละ ก็บอกว่าหล่อเยอะแค่เนี่ย"

"กูขอโทษ ทายต่อสิ"

"ขี้เกียจละ ดึกละ ง่วงละ ไม่ได้อยากรู้ขนาดนั้น"

"กูขอโทษ โกธรกูหรอ"

"จะบ้าหรอ เป็นไรเนี่ย แค่ง่วงก็อยากนอน เท่านั้นเอง"

"ไม่ทายต่อแล้วงั้นหรอ?"

"วันนี้เป็นอะไรเนี่ย วุ่นวายอยากให้ถาม งง? ฮ่าๆ"

"ไม่มีอะรายยย"

"เสียงยาวไปอีกกก ทายก็ได้ ทายเสร็จจะไปนอนละ ง่วงละ เด็กดีต้องนอนเร็ว แม่จะบ่น ฮ่าๆ"

"โอเคๆ ทายสิ"

"คะยั้นคะยอจริง บังคับให้เผือกเก่ง จะตัดคนที่มีแฟนออกให้หมดนะ ทายถูกไหม เขายังไม่มีแฟนใช่ไหม?"

"อืม ยังไม่มีแฟน หรือกูไม่รู้วะ"

"นี่ใคร คนในรด.รู้จักเกือบหมด ฮ่าๆๆ"

"จริงหรอ?"

"ฮ่าๆ ปี1 ไหม? "

"ไม่ใช่"

"ปี3ละ"

"หึ"

"อ้าว..ปี2 รุ่นเดียวกันหรอ ว้าวๆใครน้าๆผู้โชคดีคนนั้น ที่จะได้คนที่เรียนเก่งที่สุดไป แต่ความรักโง่ๆ"

"เอ่อ!! ซ้ำเติมเก่ง"

"โอ๋ๆ ทายต่อละ จะได้ไปนอนนี่มันดึกมากละนะ จะ5ทุ่มละ"

"อืม ทายสิ"

"เอาขี้เหร่ก่อนนะ ฮ่าๆ ไล่ห้องท้ายๆขึ้นมาเลย ยู ใช่ไหม เอส รึป่าว หรือ ม่อน มันเยอะอยู่นะเนี่ย คิดว่าทายรด.คนน้อยละ เยอะชิบ"

"ไม่ใช่"

"ย่อกลุ่มอีกนิด สายภาษา หรือ วิทย์-คณิต?"

"วิทย์-คณิต"

"เห้ย สายเราด้วย ใครวะๆบอกหน่อยๆ"

"อยากรู้ต้องทายสิวะ"

"ก็ได้ๆ แค่นี้เอง อนทนต่อการนอนได้ ทายต่อนะ ห้อง5 อิงไหม เฟย..ต้า..หลง..ไม้..รัน..เก่ง ......."ไล่จนหมดห้อง

"ไม่ใช่"

"ง่วงแล้ว ขี้เกียจแล้ว"

"ไม่ทายแล้ว? งั้นนอนเถอะ"

"ทาย บ่นงั้นแหละ ห้อง4นะ เอี้ยง..อุ้ม ..กีตาร์..บอส..เบล..เอ็ม....."ไล่ไปจนครบ

"ไม่ใช่อีกละ"

"เนี่ยเขามีตัวตนไหม มันเหลือน้อยละนะ" เริ่มโวยวาย

"มีสิ อยากรู้ต้องทาย"

"ง่วงก็ง่วง อยากรู้ก็อยากรู้"

"ห้อง3 บาส..อาม..ฟิว..ฟ้า..บรีส..ภู....."ไล่ไปจนครบหมดอีกห้อง "อย่าบอกนะว่าไม่มี"

"ไม่มี"

"เราง่วงแล้วนะ ง่วงจริงๆ"

"ไม่ทาย?"

"ทาย ก็มันจะหมดละ"

ห้อง2ในใจเริ่มคิดอะไรออก สมองเริ่มเอ๊ะ!!! แต่คงไม่ใช่หรอกมั้ง เดี๋ยวก็รู้

"ห้อง2นะ ฟิก..ริท..โมส..เบส..บาร์..กล้า...."ไล่จนหมดห้องอีกละ "มันหมดแล้ว มันไม่มีแล้ว"

"ยังไม่หมดนิ"

"มันเหลือแค่ห้องเราเอง"

"อืม ก็ใช่ไง"

"อย่ามาพูดก็ใช่ไง ใครวะ มันก็มีแค่นี้เอง ผู้ชายชอบกันเองไปแล้ว 2 คู่ ตัดไป4คน มีแฟนไปอีก 3 เหลือผู้ชายตอนนี้ 5 คนเอง" ตอนนี้ในใจเต้นตึกตักๆๆ ขอร้องอย่าพูดในสิ่งที่คิด หายใจเข้าลึกๆทายต่อ

"จะทายต่อไหม?"

"เฮ้อ! ต่อก็ได้ ตัดแกไปอีก1 เหลือ4 เอ็มไหม"

"ไม่ใช่"

อีก3คน อีก3คนเท่านั้น ในนั้นมีกูนี่แหละ ในใจอย่าพูดชื่อกูนะ ข้อร้อง

"เอิร์ทละ"

"ไม่ใช่"

"แก..เราไม่ทายต่อได้ไหม เราง่วงละ" ก็กูกลัวเป็นกูไง ก็ต้องง่วงแล้วแต่ในใจกูนี่จะหลุดออกมาละ

"ไม่ทายต่อจริงหรอครับ"

"เออ..อย่ามาพูดแบบนี้สิ ครับบ้าอะไร"

"เอ้า..ก็แค่อยากพูดเพราะๆพูดดีๆ ไม่ได้?"

"ปกติพูด กู มึง ตลอด จะมาครับอะไรตอนนี้ละ! มันดึกแล้ว ง่วงจัง แกก็คงง่วงจริงไหม ไปนอนเถอะไปๆ เดี๋ยวตื่นสาย"

"สดชื่นมาก ไม่ง่วงเลย เปลี่ยนเรื่องเก่งจริงคนบางคน ไหนคนพูดเก่งคนนั้นไปไหน"

"อยู่นี่แหละ แต่ตอนนี้ง่วงไง"

"อีก2คน ไม่ทายต่อหรอ..ครับ" 

จะพูดครับเพื่อ? คนฟังเกร็งจะตายแล้วนิ หายใจเข้าลึกๆต้องไม่ใช่เรา ต้องเป็นกานต์แน่ๆ ต้องใช่แน่ๆ

"ทายต่อก็ได้ บังคับจังเลย!"

"โกธรเป็นด้วย เห็นหัวเราะตลอด ฮ่าๆ"

"กานต์ ช..ใช่ไหม" เสียงจะสะดุดทำไมวะเนี่ย

"ไม่ใช่อยู่ดี"

เหมือนฟ้าผ่ากลางหน้าผาก ก็มันเหลือกูคนเดียวไง
"ไอ้..ไอ้คนเลว"

"อะไรละ ฮ่าๆ"

"อย่ามาหัวเราะ!! ทำไมไม่ไปชอบคนอื่น มาชอบเราทำไมเนี่ย"

"คนมันชอบจะให้ทำไงวะ ก็ชอบไปแล้ว เป็นไง กู..เอออ เราพอจะเป็นคนที่แกชอบได้ไหม?"

"ปวดหัวเลยเนี่ย มาบอกอะไรตอนนี้เนี่ย พรุ่งนี้เจอกันจะทำหน้าไงเนี่ย ปวดหัวเลยตอนนี้ แล้วอะไรคือพูดไม่เพระแล้วอยากพูดเพราะ? ลำบากก็อย่าฝืน"

"กับคนที่ชอบก็อยากพูดดีๆด้วยไง"

"ตลกละ!!"

"ชอบเราไหมละ?"

"ไหนบอกโทรมาปรึกษา สุดท้ายทำไมมาบอกชอบแบบนี้"

"ปรึกษาไง มึ..เธอบอกชอบใครให้บอกตรงๆ"

"ตลกวะ จะมึงแบบเดิมก็ไม่ด่าหรอกนะ ฮ่าๆ"

"ขำเบาๆหน่อย นี่ก็เขิลนะเว้ยกว่าจะพูดได้เนี่ย ขอเวลาหน่อย อยากพูดดีๆด้วยไง"

"ก็ได้ๆ ฮ่าๆๆ ให้เวลาๆฮ่าๆๆ"

"ขำไปเถอะๆ เดี๋ยวๆเจอ"

"อะไรๆ ฮ่าๆๆ"

"เป็นแฟนกันนะ"


ช็อคคาที่ หัวเราะไม่ออกเลย "......"


"เงียบทำไมละครับ คนเก่ง เป็นแฟนกันนะ ฮ่าๆ"

"อย่ามาตลก!! บอกชอบเมื่อกี้ ขอเป็นแฟนเลยหรอ ปวดหัวกว่าเดิมละเนี่ย"

"ต้องคิดมากขนาดนั้น เราไม่หล่อหรอ? เรียนไม่เก่งหรอ? หรือมีตรงไหนไม่เหมาะกับเธอ"

"ก็มันดีไปไง ตอนนี้เหมือนตัวเองเป็นหมาเนี่ย เพอร์เฟคขนาดนั้นมาเลือกเราทำไม โอ้ย..เครียด"

"ฮ่าๆ ไม่ต้องเครียด เราชอบเธอที่เป็นเธอ ไม่ต้องแคร์ใคร เราก็จะทำทุกอย่างให้ปกติ ถ้าเธอไม่ให้เปิดตัว เราจะไม่เปิด ตัว โอเคไหมครับ"

"เฮ้อ!!"

"ต้องการอะไรอีก เราจะทำให้"

"พ่อบุญทุ่มไปนะเนี่ย ฮ่าๆๆ"

"หัวเราะได้ละ ตกลงเป็นแฟนกันนะ"

"อย่ากดดันสิ เครียดนะเนี่ย จะขออีกหลายอย่าง แต่พรุ่งนี้ต้องทำตัวปกติก่อน เหมือนที่ผ่านมา"

"ได้!"

"คิดก่อน ตอบเร็วเกิน"

"คิดไว้ก่อนโทรมาละ"

"จอมวางแผนนะเนี่ย ปวดหัวรอเลย"

"สรุป เป็นแฟนกันนะ"

"ก็ได้ๆ เป็นก็ได้"

"จริงนะ เป็นแฟนกันแล้วนะ"

"อืม พรุ่งนี้อย่าลืม ทำตัวปกติ"

"ได้ สบายมากเลย"

"ให้มันจริง"

"จริงจริงงงงครับผม"

"ไม่อยากเชื่อเลย นอนละ ทางนั้นก็นอนได้ละ จะเที่ยงคืนละ ไม่เคยนอนดึกขนาดนี้"

"ขอโทษครับ ผมขอโทษที่ทำให้นอนดึก งั้นฝันดีนะครับ นอนหลับไหมละ ให้ไปนอนด้วยไหม"

"เกินไปละ นอนๆ ฝันดีนะ พรุ่งนี้อย่าลืม"

"ครับ ไม่ลืม ฝันดีครับคุณแฟน"

พรุ่งนี้ไม่รู้จะเป็นยังไงไม่มีใครรู้หรอก อย่าแคร์อะไรมาก หากมีความสุขก็จงรักษาความสุขไว้ให้ดี เพราะสุดท้ายมันจะกลายเป็นความทรงจำที่แสนงดงาม






SHARE
Written in this book
รัก

Comments