ปลาทองของผมมันไม่ว่ายน้ำอีกต่อไป
caution: R15+, R18+
Please use judgment.






เจ้าปลาทองน้อยหางยาวแหวกว่ายในน้ำใสอย่างเชื่องช้า

ลำตัวตัวสีส้มสวยผ่านน้ำที่สะท้อนแสงแดด

มันสวยสะดุดตา
เด็กน้อยคิดเช่นนั้น...


       ความคิดฟุ้งซ่านของเด็กชายวัย 16 ปีแผ่กระจายไปทั่ว หัวใจดวงน้อยรู้สึกมืดมิด ดวงตาสีน้ำตาลหม่นแสงมองปลาทองที่คลอมืออยู่ไม่ห่าง รอยยิ้มสวยถูกวาดนึ้นเมื่อเจ้าปลาได้ว่ายกลับไป น้ำเสียงดุดันดังขึ้นจนเด็กชายรีบเช็ดมือและเดินไปตามน้ำเสียงนั้น

       แววตาออดอ้อนมองชายหนุ่มพร้อมมือน้อยที่ชี้ไปยังปลาทองตัวจ้อยที่ว่ายวนในกระบะสีเขียว กลุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนปลิวไสวพร้อมริมฝีปากสีชมพูอ่อนที่ฝากรอยยิิ้มจาง ๆ ไว้ แน่นอนว่าเขาเดินหนีออกมาจากตรงนั้น ไม่หันไปมองเด็กตัวน้อยที่มองปลาทองตัวเล็กด้วยแววตาผิดหวัง ปลาดูอ่อนแอขี้โรคขนาดนั้น ซื้อมาแพร่เชื้อเปลืองตังเล่นคงไม่ใช่เรื่อง


"คุณอรัญฮะ ปลาของผม.."
       น้ำเสียงที่ฟังดูตื่นตระหนกที่ดังขึ้นแผ่วเบาทำเอาร่างหนาที่นอนอยู่ได้ลืมตาเพื่อดูความวุ่นวายที่กำลังจะมาถึง ดวงตาแดงก่ำของเด็กชายมองมาด้วยความหวาดกลัว มือน้อยเองก็พยายามดึงอีกคนให้ตามออกไป 
       ปลาทองตัวน้อยไม่เคลื่อนไหวจากก้นบ่อ เขาดูแวบแรกก็รู้แล้วว่ามันตาย แต่เด็กน้อยข้าง ๆ คงจะไม่เข้าใจเหตุผลที่มันไม่แหวกว่ายไปมาเหมือนเมื่อวาน

"มันตายแล้วไม่เห็นหรอ" ผมพูดก่อนจะเอามือลงไปหยิบมันขึ้นมา
"ไม่..ฮึก.. เอามันลง.. ฮื่อ.." เด็กน้อยพยายามแย่งมันจากมือผม

ปลาพลันร่วงหล่นจากมือของทั้งสอง..


       เมื่อปลาตัวน้อยหล่นลงพื้น ความเงียบเกิดขึ้น มือน้อยค่อย ๆ ช้อนปลาขึ้นมาบนอุ้งมือก่อนจะปล่อยมันลงบ่อ แต่ปลาที่ตายแล้วมันว่ายน้ำไม่ได้อีก มันถึงได้จมลงก้นบ่อช้า ๆ 
       ราวกับหัวใจดวงน้อยแตกสลายอีกครั้ง ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนพร่ามัวด้วยหยดน้ำตา เด็กชายร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจและความปวดหนึบที่เกิดขึ้นในจิตใจ









       เด็กชายวัยสิบหกปีในเสื้อตัวใหญ่นั่งมองบ่อปลาเปล่า ๆ ที่มีเพียงน้ำใสกับพืชน้ำเล็กน้อย รอยช้ำตามร่างกายบ่งบอกว่าเวลาที่ผ่านมาเด็กคนนี้ผ่านสิ่งเลวร้ายอะไรมาบ้าง...

       ชายหนุ่มยกบุหรี่ขึ้นมาดูดเต็มปอดก่อนจะปล่อยนิโคตินออกมาคลุ้ง ดวงตาคมมองเจ้าของกลุ่มผมสีน้ำตาลนุ่มก่อนจะตรงเข้าไปฉุดเอาแขนเล็ก ออกแรงดึงให้ร่างกายบอบบางตามเข้ามาในห้องนอน ความสกปรกที่ดูโหดร้ายทำให้แขนในมือสั่น ภาพทรงจำเลวร้ายฉายชัดเป็นฉาก พยายามบิดตัวเองออกจากการกอบกุม แต่สุดท้ายกลับพ่ายแพ้ให้กับเรี่ยวแรงของอีกคน

"ได้โปรด.." น้ำเสียงอ้อนวอนที่เปล่งออกมามันเบาหวิว


       ผมรู้ว่าผมทำลายหนึ่งชีวิตมาตลอด ความบริสุทธิ์ในจิตใจของเด็กคนนี้เหลือล้น รอยยิ้มหวานยังคงเป็นสิ่งตราตรึงหัวใจของเขาให้อบอุ่นเสมอ น้ำเสียงและแววตาออดอ้อนดูน่าเอ็นดูจนแทบอยากเห็นอยากมองตลอดเวลา เสียงหวาน ๆ เบาหวิวที่คอยพูดอยู่แทบจะตลอดเวลาหยุดความคิดฟุ้งซ้านของชายหนุ่มได้เป็นอย่างดี
       ทั้งร่างกายของเด็กคนนี้เป็นของเขา ผ้าขาวแปดเปื้อนกามารมณ์ของผม




       เจ้าปลาทองตัวกลมหางยาวไม่มีอีกต่อไป เหมือนเวลาที่ผ่านไปมันเชื่องช้า มีเพียงน้ำใสที่ยังคงเย็นถึงขั้วหัวใจเช่นเดิม 
       ในหัวใจของผม ปลาตัวนั้นกำลังแหวกว่ายท่ามกลางน้ำเย็น ๆ ต้นไม้สวย ๆ เพื่อนพ้องที่น่ารักอีกนับสิบนับร้อยตัวในบ่อเล็ก ๆ บ่อนี้


จนกว่าน้ำมันจะหายไปจากบ่อนี้ทั้งหมด

ความเจ็บปวดที่มีคงจะหายไปพร้อมกัน


ผมรู้แล้ว..
ปลามันตายไปแล้ว มันจึงว่ายน้ำไม่ได้อีกต่อไป



เด็กน้อยมองชายหนุ่มตรงหน้า

หลับตารับโชคชะตาของตัวเอง






พร้อมรอยยิ้มแสนเศร้า
และหยดน้ำตาอาบแก้มช้ำ
SHARE
Writer
KHAP
lover
sweet serial killer

Comments