ชีวิตเด็ก ม.6
        อยากเกริ่นสักนิดนะคะว่าเราเป็นเด็ก63 ซึ่งต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยปีนี้ค่ะ เราอยากสอบเข้าคณะวิศวกรรมศาสตร์ แต่พ่อแม่ไม่อนุญาติ พวกเขาให้เราสอบหมอค่ะ เราเคยพยายามบอกพ่อแม่แล้วค่ะว่าเราไม่ไหวหมอจริงๆ พวกเขาก็ตอบกลับมาว่า จะเข้าอะไรก็ได้ ขอแค่มีงานทำ ไม่ต้องมาลำบากพ่อแม่" 

     ถึงพวกเขาจะพูดว่าอะไรก็ได้แต่การกระทำของพวกเขา อย่างเช่น ไม่ให้เราไปเรียนพิเศษ ให้ทำงานอยู่ในโรงงานไม่มีพักกลางวัน ทำงานหนักยิ่งกว่าคนงงาน ทำตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าถึงสองทุ่ม ไม่ได้พักเลย โดยอ้างว่าจะได้รู้ว่าวิศวะมันเรียนหนักแค่ไหน ลำบากแค่ไหน อย่างมึงคงเป็นไม่ได้ มันสื่อว่าถ้าไม่เข้าหมอก็ไม่จำเป็นต้องเรียนอีกต่อไป


     ตอนนี้โรงเรียนเราเปิดเทอมแล้วค่ะ ทำให้เราได้เรียนพิเศษมากขึ้น แต่เพราะว่าเป็นม.6 ทำให้ต้องเรียนหนักขึ้น เรียนทุกวันทั้งสัปดาห์ แต่ดูเหมือนพ่อแม่จะไม่เข้้าใจเลยค่ะว่าช่วงรอยต่อม.ปลายกับมหาลัยมันเป็นจุดเปลี่ยนที่ยิ่งใหญ่พอสมควร พวกเขาแทบจะรับเรากลับบ้านทุกวันเพื่อไปทำงานที่บ้านเลยค่ะ (ปล. เราเรียนโรงเรียนต่างจังหวัด) เสาร์-อาทิตย์ก็ต้องกลับไปทำงานที่บ้าน วันไหนที่พวกเขาอารมณ์เสียก็ขู่ว่าจะให้ลาออกจากโรงเรียนให้มาทำงานที่บ้าน หรือบางทีก็แขวะเรื่องที่เราอยากเข้าวิศวะว่า
ถ้าจะเรียนวิศวะ ก็ออกมาทำงานเลยก็ได้ อย่าไปเสียเวลาเรียนเลย     เรารู้สึกแย่มากค่ะที่ต้องมาอยู่ในครอบครัวแบบนี้ ครอบครัวที่มีแม่คิดเพ้อเจ้อ ขี้เม้า ชอบเอาลูกไปนินทากับชาวบ้านเสียๆหายๆ ทั้งๆที่บ้านทีก็ไม่ใช่เรื่องจริง ชอบตรอกย้ำความผิดที่เราทำในอดีต ครอบครัวที่พ่อชอบใช้กำลัง ชอบเตะ ต่อย หรือใช้อำนาจต่างๆกับเราค่ะ ครอบครัวที่ไม่สนับสนุนอะไรเลย แต่อยากให้เราดีเลิศที่สุด 
     เรารู้สึกค่อยข้างไม่เข้าใจพ่อแม่มาตั้งแต่ป.5แล้วค่ะ และมันยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ คิดอยากจะออกไปให้พ้นๆจากบ้านหลังนี้มาตลอด 7 ปี คิดอยากจะฆ่าตัวตายก็หลายครั้ง เคยคิดว่าถ้าเกิดมาในครอบครัวแบบนี้ ขอไม่เกิดยังจะดีกว่า 


SHARE
Writer
RKisAbadgirl
Blogger
My life that is so amazing.

Comments