พื้นที่สีเขียว
พื้นที่ที่เป็นสุขสำหรับเธอคืออะไร ?

" ไม่ใช่ทะเล ไม่ใช่หาดทราย 
เราชอบอะไรเขียวๆ ต้นไม้ ๆ สงบๆ ไม่มีผู้คนอัดๆ แน่นๆ "

"นั้นก็เป็นสายธรรมชาติ ขจีๆ แล้วก็คาเฟ่ กาแฟหอมๆ Texture อุ่น ๆ  "

" ช่าย ๆ "

มันเป็นบทสนทนาฆ่าเวลาระหว่างรอฝนหยุดตก เราติดแหง็กกันอยู่ในร้านข้าวมันไก่มาสักพัก ผมไม่รู้ว่ามันใช่เรื่องมั้ยที่ฝนจะต้องตกตกหยุดหยุด เหมือนแกล้งกันเล่นเล่น จะเดินออกไปก็ไม่พ้นเปียกแน่นอน จะชมวิวทิวทัศน์ก็เหลือเห็นแต่ป้ายร้านยวงข้าวมันไก่ที่ใช้ Template แบบ Stereotype ป้ายเหลืองฟอนต์น้ำเงินแบบง่าย ๆ  ส่วนอากาศที่สร้างได้จากพัดลมยังส่ายหน้าเอยสองตัวที่ติดกับเสา
มันช่วยลดเหงื่อได้แค่สองเม็ด ความอบ ความกลิ่นไก่และซุปกระดูกไม่ค่อยอภิรมณ์ต่อจมูก

เทพแห่งฝนนี่มันก็ช่างน่าตบในมุมผมนะ แต่จะว่าก็ว่าเถอะหน้าฝนจะห้ามฝนไม่ให้ตกก็ใช่เรื่อง เหมือนเวลาเราห้ามไม่ให้ชอบใครสักคน พอพอกันเลย 

" แล้วเธอล่ะ ชอบพื้นที่แบบไหน " 

คิดแปปนึง 

" ชอบพื้นที่ ... เขียวเขียวเหมือนกัน ...มั้ง "

" เขียวยังไงอธิบายหน่อย อะไรที่ว่าเขียว "

" อืม... แบบว่าร่มรื่น ความรู้สึกนะ ร่มรื่น มีที่กำบัง อุ่่นๆ เวลาอยู่ใกล้ "

"  นี่หมายถึงเราหรือพื้นที่ "
 
" พื้นที่ "

รถเก๋งคันหนึ่งขับเหมือนแข่งในสนามแข่ง  พี่แกเหยียบมิดเร็วเกิน ฟุ๊ววว 
และดันเหยียบน้ำขังข้างถนน ซัดน้ำลอยตัวเหมือนคลื่นยักษ์มาทางพวกเรา 
วินาทีนั้นผมเห็นสายน้ำเรียงตัวเป็นทิวทัศนาอธิบายยากแบบสโลวโมชั่น แต่มันดูเยือกเย็น แฉะเปียกและแตกกระจายเป็นหยดเล็ก ๆ น้ำซัดมาที่ไก่ต้มที่ถูกแขวนห้อยชายตาชะม้อยชะม้ายและโดนพวกเราดัง  ซู้ม !!

" โอโห โห ไอ *%">^4<' กลับชาติมาเกิด "

เจ้าของร้านข้าวมันไก่ด่ากราดกะให้ถึงรถเจ้ากรรม แต่เสียงไปไม่ถึง รถมาไวไปไวยิ่งกว่าประกันชั้นหนึ่ง ส่วนที่ถึงแน่ ๆ คือน้ำขังเหล่านั้น เปียกพวกเราทั้งตัวหัวจรดเท้า

ผมคิดในใจ เธอโกรธแน่ๆ 

" นี่เธอ... "

" ฮ่า ฮ่า ฮ่า "

เธอขำออกมา เธอยิ้มกว้าง เธอแววตานึกสนุก และจู่ๆ เธอก็วิ่งออกไปกลางฝน 

" เห้ย! ออกไปทำไม ? "

ผมตะโกนถาม 

" ล้างตัวไง "

" ล้างตัว ฝนกรุงเทพเนี่ยนะ "

" ต่างจากน้ำเมื่อกี้ยังไง ! " 

เออว่ะ สกปรกพอกัน ผมเห็นเธอวิ่งเล่นกลางฝนเฉยเลยบนฟุตปาธริมถนนหน้าร้านข้าวมันไก่ ผมว่ามันเป็นโทเมนต์ที่เซอร์อยู่นะ 

เจ้าของร้านข้าวมันไก่ก็กร่นด่ากราดไม่หยุด ดั่งทำนองเพลงเมทัลแต่ไม่มีดนตรี ลูกค้าท่านอื่นถอนหายใจกินไก่เนื้อหนังต่อ นาทีนั้นผมตัดสินใจก้าวออกไปเพื่อตากฝนเล่นกับเธอ มันมีอะไรจะเสียล่ะว่ามั้ย  

" สนุกจัง "

" ประหลาดนะเธอเนี่ย "

" เธอก็ประหลาด ฮ่า ฮ่า ฮ่า "

" เออ พวกเราแม่ง ประหลาด ฮ่า ฮ่า "

จังหวะนั้นผมรู้สึกว่ารอบกายเป็นสีเขียว อุ่นๆ ขจี ๆ มีร่มเงา ทั้งๆ ที่ตัวเปียก มันแปลกดีนะ นี่แหละมั้งพื้นที่สีเขียว พื้นที่ที่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับปัญหาน้ำขังกระเซ็น แต่ขึ้นอยู่กับ..
เธอ 

" ฮัดชิ้วว ! "

เธอจามแหละ  ฮ่า ฮ่า 






SHARE
Writer
mighty_
Writer / Actor
I love you when you read me .

Comments