ตายไปซะ
รู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังแหลกสลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่มีวันจบสิ้น
ฉันปราถนาที่จะเรียนรู้
ว่าคนปกติธรรมดาเยียวยาความเศร้ากันด้วยวิธีไหน
ต้องทำอย่างไร ฉันถึงจะสามารถมีความสุขได้อีกสักครั้ง
ความรู้สึกที่เคยอุ่นวาบในใจ
มันห่างหายไปนานแล้ว
ผีเสื้อที่เคยโบยบินในท้องก็เช่นกัน
พวกมันพากันบินหนีจากฉันไป
หมู่มวลดอกไม้ที่เคยเบ่งบานในใจ
กลับกลายเป็นหนามร้ายคอยทิ่มแทง
มันเติบโตจากเลือดในกายที่ไหลเวียน
ใช้ร่างกายฉันเลี้ยงดูจนตัวมันเติบใหญ่
เจ้าปรสิตตัวร้าย
มันใช้ฉันเพื่อทำร้ายตัวเอง
.
เธอไม่มีทางหนีฉันพ้นหรอก
มันพร่ำกระซิบบอก
ตราบใดที่กระบอกน้ำตาของเธอไม่เหือดแห้ง
ฉันยังคงมีแรงที่จะคอยทำร้ายเธอต่อไป
ร้องไห้เข้าสิคนโง่
ร้องให้ตายก็ไม่มีใครได้ยิน
พวกเขาล้วนคิดว่าเธอบ้า
เธอมันไร้ค่า ไร้ราคาใดๆ
เธอจะมีชีวิตต่อไปอีกทำไมกัน





SHARE
Written in this book
MDD
Writer
bluemooooood
Lost girl
Fulox 40g. | MDD | i’m on medication |

Comments

9toahoo
28 days ago
กอดกันสักหนึ่งชื่นใจ
Reply
bluemooooood
28 days ago
ไม่อัพเดทชีวิตเล้ยย กอดดดดข