เราผิดมากหรอที่รักเพื่อนมากกว่าครอบครัว
 เพื่อนไม่ได้หาให้กินซะหน่อย ไปง้อทำไม

 คำนี้ทำเราเจ็บ เจ็บจนบรรยายไม่ถูก แม่พูดแบบนี้ตอนเราสอบได้ห้องพิเศษที่เราไม่ได้อยากได้... เราร้องไห้อยู่หลายชั่วโมงจนแม่พูดคำนี้ออกมา...ทำไมล่ะ ในเมื่อเพื่อนเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เรายังอยากใช้ชีวิตและอยากไปโรงเรียน ถ้าไม่มีเพื่อนเราคงไม่อยากไปโรงเรียน..เราคงขังตัวเองอยู่ในห้องแล้วเรียนผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ไปแล้ว เรารู้ว่าเพื่อนไม่ได้หาให้เรากิน...แต่แม่ก็มีเพื่อนไม่ใช่หรอ..? แม่ต้องเข้าใจเราสิว่ามันทรมานมากแค่ไหน ที่ต้องทนเรียนในห้องเรียนที่ไม่มีเพื่อนสนิทแม้แต่คนเดียว แถมยังแยกตึกออกมาอีก.. เราดูแชทที่เพื่อนคุยกันถึงห้องเรียนที่เค้าเรียนอยู่...เราเจ็บ...มีแค่เราคนเดียวเท่านั้นที่นอนคอก เอาจริงๆถึงตอนนี้เรายังรู้ตัวด้วยซ้ำว่าเพื่อนไม่ได้ชอบเราจริงๆหรอก...แทบทุกคนเห็นแก่ผลประโยชน์ เราเสียเงินกับเพื่อนคนนึงไปมาก
เพราะว่่าเขางอนเราด้วยเหตุผลไร้สาระ..และเขาคงจะเกลียดเราไปแล้วถ้าไม่มีเงิน200ในวันนั้น เข้าใจดีเลยล่ะว่าที่ทำไปมันคือการซื้อเพื่อน แต่แล้วไงล่ะ นั่นก็แค่อดีต..ตอนนี้เราเจอเพื่อนจริงๆที่ปรึกษาได้ทุกเรื่องแล้ว..แต่แม่ยังคงไม่เข้าใจและขับเราแยกออกมา...เรามันแย่จริงๆ..เป็นแค่เด็กขี้เหงา เอาแต่ใจ ที่อยากอยู่กับเพื่อนในช่วงชั้นปีสุดท้ายก่อนแยกย้ายกันไปเรียนม.ต้น เรามันแย่...พวกคุณอ่านมาถึงตรงนี้คงนึกอยากด่าเราไม่ก็ว่าเราไร้เหตุผลแล้วสิ...? ใช่มั้ยล่ะ..เราก็อยากว่าตัวเองเหมือนกัน
หนูเพียงคิดว่าเพื่อนคืออีกหนึ่งครอบครัวที่สามารถปรึกษาได้โดยไม่ได้รับคำตำหนิ
SHARE

Comments