ฉันกับฉัน
ฉันพยายามจะดึงบางคนเข้ามาในชีวิตของฉัน
ฉันทำเต็มที่ให้เขามีความสุขและอยู่อย่างพึงพอใจในสถานที่แห่งนี้ แต่สุดท้ายฉันก็ผลักเขาออกไปจากตรงนี้ เพราะรู้สึกเสียความเป็นส่วนตัว

ฉันทำแบบนี้บ่อยครั้งไป ครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันก็ไม่รู้ว่าเขาจะเสียใจหรือเปล่า ส่วนฉัน..ในใจลึกๆก็นึกรำคาญตัวเองที่ทำแบบนี้

ฉันมานั่งคิดดูแล้ว ฉันว่าอย่างฉันเนี๊ยะเหมาะที่จะเหงาที่สุดแล้วล่ะ เหงาแบบที่ทำให้ตัวเองมีความสุข ฉันรักที่จะอยู่คนเดียว นั่งกินข้าวคนเดียวที่แท้จริงไม่มีแม้มือถือ ขับรถเล่นคนเดียวยิ่งมีความสุข  เดินเล่นลำพังตอนฟ้าสีส้มใกล้พลบค่ำให้จินตนาการได้โลดเล่นไป ความเงียบที่มีแต่ฉันที่เสียงดังและมีแต่ฉันที่ได้ยิน

เวลาที่ทุกคนรอคอย ปิดเทอมใหญ่หัวใจฟุ้งซ่าน
ฉันก็เหมือนทุกคน รอคอยเช่นกันแต่คนละจุดประสงค์ ทุกคนพากันทยอยเก็บกระเป๋าใบโตกลับบ้าน แต่เสื้อผ้าฉันยังคงระเกะระกะเต็มตู้ ตากอยู่ที่ราวเต็มระเบียงหอพัก

ปิดเทอมคือเวลาที่ฉันได้พักผ่อนในแบบของฉัน
ฉันต้องการใช้เวลากับตัวเองสักพักใหญ่ก่อนจะกลับบ้าน ปั่นจักรยานสีส้มคันเก่าไปจอดไว้ที่ป้อมยามหน้ามอ แล้วฉันก็เดินออกนอกมอในยามเย็นหรือค่ำๆเกือบทุกวันไป

ไม่ใช่แค่ออกไปหามื้อค่ำทาน ฉันยังออกไปเดินไปชิว มองดูสิ่งต่างๆรอบตัวไปเรื่อย มองดูผู้คนที่กำลังใช้ชีวิตในแบบที่ต่างกันไป และแลกยิ้มกันกับคนที่เดินผ่าน 

พักหลัง ฉันค่อนข้างเรื่องมาก
เลือกคนที่จะเข้ามาในชีวิตอย่างถี่ถ้วน
แต่ใช่ว่าฉันจะไม่มีเพื่อน
ฉันมีเพื่อนที่มีช่องว่างให้กันอย่างสุดเอี้อม
และมีสักคนที่สามารถเล่าอะไรในชีวิตให้ฟังได้มากกว่าคนอื่น

มีหลายคนที่รู้จักกัน เมื่อเจอฉันทำอะไรอยู่คนเดียว
"มาคนเดียวหรอ"  
"อืมใช่ แล้ว....มากับใครหรอ" 
"สุดจริง...." ไม่มีใครตอบคำถามฉันหรอก
มีแค่คนที่มองว่าการเดินออกมาซื้อข้าวเหนียวไก่คนเดียวของฉันมันสุดยอด
กับอีกประเภทหนึ่งที่ไม่เชื่อว่าฉันมาคนเดียวจริงๆ
"หืม..จริงเหรอ โกหก" และฉันก็โดนแซวไปเรื่อยเปื่อย นึกแล้วก็ยิ้ม ฉันได้แต่ตอบว่าจริงและหัวเราะในคอเบาๆ

บนเส้นทางที่สบายใจของฉันนี้
อาจเคยไปสะกิดหรือเตะหัวใจใครเล่นไปบ้าง
หากได้ผ่านมาทางนี้ ฉันอาจไม่ได้กล่าวคำว่าขอโทษออกไปเต็มคำ
มีเพียงแค่รอยยิ้มเกร็งๆจากความรู้สึกผิดให้ไปเท่านั้นเอง

มองดูเหมือนฉันเป็นคนเคร่งขรึม เก็บเนื้อเก็บตัว ฉันก็ครื้นเครง สบายๆไปตามสถานการณ์นั้นแหละ ฉันเงียบแต่ฉันอาจหัวเราะอย่างรุนแรงภายในใจ ฉันร้องเพลงและเต้นอย่างบ้าคลั่ง แต่ฉันอาจเก็บอะไรที่หนักอึ้งไว้อยู่ก็ได้

บางเวลาฉันก็เหงา แบบเหงาจริงๆ
ทุกอย่างเงียบไปหมด ไม่มีแม้เสียงตัวเอง
ฉันทักแชทคุยกับเพื่อนคนนั้นบ้าง 
หรือก็อยู่กับตัวเองอย่างเดิม
แล้วเดี๋ยวฉันก็มีเพื่อนอีกคนที่อยู่ในกระจก
ความเหงาน่ากลัวหรอ ไม่หรอกมั้ง

                           
 ขอแค่ส่องกระจกไปแล้วมีฉันอีกคนที่อยู่ในนั้นพอ




SHARE

Comments