เรื่องเล่าเล็กๆในปีนัง3
หลังจากจบคาบแรกของพวกเรา​  ในเวลา11โมงเช้า​ เราและเพื่อนอีก2คนก็รีบเดินออกจากห้องเรียน​ พี่กายเป็นคนแนะนำสถานที่​ต่างๆให้อย่างเป็นกันเอง​ คาบต่อไปเป็นวิชา​listening and speaking ของT.Jenny  เราค่อนข้าง​กังวลอีกว่าจะพูดได้มั้ย​ ในเมื่อเราฟังไม่ออกแถมยังพูดไม่ค่อยได้เท่าไหร่​

กังวลจริงๆนะ... 


เราทั้งสามเดินออกมาจากตึกห้องสมุด​ไปที่ตึกโรงอาหาร​ เรามีเรียนที่ตึกนั้น​  มันไม่ไกลกันมากนัก​ มีนักเรียนคนอื่นๆเดินเปลี่ยนตึกเช่นเดียวกับพวกเรา​ น้องเพลงแวะซื้อขนมตรงตู้กดขนมก่อนที่เราจะขึ้นไปข้างบน​  ที่นี้ดีอย่างที่จะมีตู้กดขนมตั้งอยู่ตามจุดและตู้กดน้ำ​ (มันถูกมากๆ)​  แต่เราว่าขนมของไทยมีเยอะกว่าและก็อร่อยกว่าอีก​ นี้ความเห็นส่วนตัวนะ​ 





ในคาบspeaking ค่อนข้างจะลำบากนิดหน่อยตรงที่ว่าเราฟังครูเข้าใจมากที่สุดในกลุ่ม(ถึงจะไม่เก่งก็เถอะแต่ในห้องมีกันแค่3คนไง)​ ก็เลยกลายเป็นเหมือนความหวังของกลุ่มไปซะงั้น​ อยากจะบอกว่า​ เห้ย​ เราก็ไม่เก่งเหมือนกันเว้ยแก 5555
ก็คือช่วยกันแปลแบบผิดๆถูกๆนั้นแหละ​ พูดไม่ได้ก็ภาษามือไปก่อนหละกัน555

ทั้งชั่วโมงจะเป็นการพูดคุยทำความรู้จักกันซะส่วนใหญ่​ มีการแนะนำตัว​ ถามความชอบและคุยในหลายๆเรื่องสร้างความคุ้นชินกับภาษา​ ประโยค​ไหนที่เราฟังไม่เข้าใจครูก็จะช่วยอธิบาย​อย่างช้าๆให้ฟังเราชอบนะ​ เหมือนกับครูพยายามที่จะสอนให้เราพูดและตั้งใจฟัง​ คือทุกคนจะได้พูดหมด​ พูดผิดพูดถูกไม่เป็นไรขอเพียงแค่เรากล้าที่จะพูดมันออกมาก็เพียงพอแล้วหละ​


เราค่อนข้าง​ที่จะประทับใจ​กับคาบนี้​ แน่นอนว่าเวลาสนุกมักจะหมดเร็วเสมอ​ ไปๆมาๆ​ ก็จบคาบซะแล้ว​ เราเลิกเรียนตอนบ่ายหนึ่งหรือก็คือเที่ยงของเวลาไทย​  พี่กายเป็นคนชวนพวกเราลงไปกินข้าวก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับบ้าน​ โดยเมนูแนะนำจากพี่แกก็คือ​ ต้มยำแม็กกี้​ มันจะเป็นเหมือนเส้นมาม่าผัดซอสอะไรสักอย่างและใส่ปลาทอดลงไป​ และตามด้วยใบมิ้นท์  รสชาติจะออกเปี้ยวๆเผ็ดๆ​คล้ายๆรสต้มยำ​ ถือว่าอร่อยใช่ได้เลยหละ​




การเรียนในแต่ละวันจะไม่ตรงกัน​ บางครั้งก็มีเรียนตอนบ่ายจนถึงเย็นบ้างก็เรียนแค่คาบเช้าหรือบางที่ก็เรียนทั้งวัน​ แล้วแต่วัน​ ในตลอดคอร์สจะสอนเพียงแค่ภาษาอังกฤษ​เท่านั้นโดยจะมีหลายวิชา​ ก็คืออ่านเขียน,พูดและฟัง, grammar, และก็ basic English แต่ละวิชาก็จะมีครูสอนแตกต่างกันไป​   เราจะได้เจอเพื่อนต่างห้องบ้างหากคาบมันชนกัน​ ก็จะมีเพื่อนต่างชาติมานั่งด้วยไม่ว่าจะคนจีนหรือคนญี่ปุ่น​ และแต่ชั่วโมงที่จะเจอกัน​ ทุกคนน่ารักดีนะ​ แบบตั้งใจเรียนและก็ดูเป็นมิตร​ พี่กายเล่าให้ฟังว่า​ พี่เขาอยู่หอของโรงเรียน​ เด็กที่นี้ส่วนใหญ่​จะขยันและก็ตั้งใจเรียนมากๆ​ เรียกว่าอ่านหนังสือเรียนกันดึกดื่น​เลยก็ว่าได้​  






มีเรียนแล้ว​ เราก็ต้องเที่ยวกันบ้างจริงมั้ย? 



to be continue..... 


SHARE
Written in this book
Penang story

Comments