Yes, my mommy ; JENSOO | NINE — open this box


ไม่มีสัจจะในหมู่โจร
แม่เลี้ยงกับลูกเลี้ยงก็เช่นกัน


     ‘อย่างน้อยเว้นตอนที่ทานข้าวอยู่ก็ยังดี’

     ‘จะพยายามเว้นให้นะคะ’



     ครืดด..



     เสียงลากเก้าอี้ดังขึ้นจากฝั่งตรงข้าม ก่อนจะถูกเติมเต็มด้วยร่างของหญิงสาวผู้มากับใบหน้าที่ไม่แสดงสีหน้าใดๆ เธอเสยผมสองสามครั้งก่อนจะหันหน้าไปมองผู้เป็นพ่อที่ยังคงวุ่นอยู่กับเอกสาร 


‘บนโต๊ะอาหารก็ไม่เว้นจริงๆ’


     จอห์นที่นั่งอยู่หัวโต๊ะวางเอกสารธุรกิจต่างๆลงแล้วเงยหน้ามองลูกสาวของตนก่อนจะเอ่ยกล่าวให้ทุกคนเริ่มทานข้าวที่วางอยู่บนโต๊ะอย่างพร้อมหน้าพร้อมตากัน บรรยากาศบนโต๊ะอาหารตอนนี้ค่อนข้างเป็นไปอย่างเรียบง่าย เรียบง่ายสำหรับจอห์น แต่ไม่ใช่สำหรับเจและจาร์ฟแน่นอน


     จาร์ฟวางช้อนส้อมลงก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบแก้วน้ำมาจิบน้อยๆ มืออีกข้างเลื่อนลงล้วงกระเป๋ากางเกงอย่างแนบเนียนจนเจกับจอห์นไม่มีท่าทางสังเกตใดๆ จาร์ฟกำรีโมทที่รูปร่างคล้ายคลึงกับกุญแจรถในกระเป๋ากางเกงก่อนจะนึกสนุกใช้ปลายนิ้วเลื่อนปุ่มคอนโทรสั่งการให้ของบางอย่างทำงานขึ้น 


     ด้านเจที่กำลังยกช้อนขึ้นทานข้าวถึงกับสะดุ้งเมื่อรู้สึกถึงแรงสั่นของท่อนกลมเรียวขนาดกลางภายในร่างกายของเธอ เธอวางช้อนลงพร้อมกับพยายามกลืนเสียงของตนเองในขณะที่อารมณ์บางอย่างตีขึ้นมาจนถึงอก ริมฝีปากอิ่มขบเม้มเล็กน้อยก่อนจะมองไปยังจอห์นที่ทานข้าวไปอ่านเอกสารไป ยังถือว่าโอเคที่จอห์นไม่ได้สังเกตมาทางเธอ 


     ตอนนี้เจเองรู้สึกได้ว่าของบางอย่างที่กำลังสั่นอยู่ภายในตัวเธอทวีความแรงขึ้นทำเอาเรียวขาของเธอหนีบหากันแน่นอย่างไร้หนทาง น้ำหนืดสีใสเริ่มเลอะเหนอะหนะไปทั่วชั้นในของเธอจนตัวเธอเองก็อยากถอดออกตรงนี้ให้มันรู้แล้วรู้รอด 


     สายตาอ่อนโอนสบประสานกับใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มอันร้ายลึกของจาร์ฟอย่างอ่อนวอน


     ‘จาร์ฟ หยุดก่อนค่ะ’ ริมฝีปากอิ่มนั่นขยับบอกจาร์ฟแต่จาร์ฟก็หาได้สนใจมันไม่


     เจขยับยื่นเรียวขาออกไปเกลี่ยอีกฝ่ายไม่ให้เมินกัน เพราะหากทำแบบนี้เธอคงทานข้าวต่อไม่ได้ ลำพังแค่กลืนเสียงตัวเองลงไปก็ลำบากมากพอแล้ว เธอเกร็งสะโพกกดลงให้ติดกับเก้าอี้มากยิ่งขึ้นเมื่อที่สั่นโดนภายในของเธอบีบออกมา สีหน้าเธอตอนนี้คงเป็นสีหน้าที่จาร์ฟพึ่งพอใจจะเห็นมันสินะ.. เด็กบ้าเอ้ย 


     “แม่เป็นอะไรรึเปล่า ไม่สบายเหรอคะ” ริมฝีปากหยักรูปหัวใจนั่นเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง พร้อมกับเลื่อนนิ้วเร่งการสั่นของมันให้แรงขึ้น กระทั่งคนเป็นแม่งอตัวจนผิดสังเกต เจได้แต่ขบเม้มริมฝีปากอิ่มของตนแน่นเพื่อกลั้นเสียงน่าอายไม่ให้หลุดออกไป เสียงเรียกของจาร์ฟทำให้จอห์นเงยหน้าขึ้นมาการเอกสารขึ้นมามองเจด้วยความตกใจ 


     “คุณเจ เป็นอะไรรึเปล่า ไหวไหมครับ”


     “อะ..​อืมค่ะ เหมือนเจจะปวดท้องนิดหน่อย แต่ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุณทานข้าวต่อเถอะ” 


     “ได้ไงกันครับ เลิกทานข้าวแล้วขึ้นไปพักผ่อนก่อนไหมคุณ” คำตอบนั่นทำเอาจาร์ฟถึงกับหลุดเบะปากออกมาน้อยๆ


     “แค่ปวดปกติเวลาเป็นรอบเดือนแหละค่ะ ไม่มีอะไรมากหรอกคุณ” จาร์ฟกดปุ่มหยุดให้คุณแม่ของเธอได้พักหายใจก่อนพักนึง จริงๆแล้วจาร์ฟก็อยากจะแกล้งต่อแต่กลัวว่าถ้ามากกว่านี้พ่อของเธอคงจับได้เป็นแน่แท้ว่าสองแม่ลูกกำลังทำอะไรกันอยู่ 


     จาร์ฟพยายามก้มหน้าทานข้าวบนโต๊ะต่อ แม้หูของเธอจะยังคงจดจ่ออยู่กับบทสนทนาของคุณพ่อกับคุณแม่อยู่ ถ้าให้เธอเดามันคงไม่พ้นพ่อให้คุณแม่ขึ้นไปพักผ่อนและจบด้วยการให้เธอขึ้นไปดูแลเป็นแน่ 


     แล้วก็ไม่ผิด..


     เจเอ่ยก่อนจะขอตัวขึ้นไปพักผ่อนบนห้อง ส่วนจาร์ฟก็ทำเป็นนั่งทานข้าวต่อไม่สนใจคนที่ลุกขึ้นไปเพื่อไม่ให้เป็นที่ผิดสังเกตสำหรับพ่อเธอนัก เสียงช้อนส้อมของจาร์ฟวางลงบนจานเป็นสัญญาณว่าตัวเธอเองจะขึ้นไปจัดการธุระของตนเองที่รออยู่ด้านบนนั้น 


     “พ่อคะ จาร์ฟขึ้นไปเล่นเกมนะ” จอห์นพยักหน้ารับให้กับลูกสาวที่เดินขึ้นไปด้านบนก่อนจะเอ่ยบางอย่างออกมา “ฝากดูคุณเจด้วยนะน้องจาร์ฟ” 


     “พ่อจะให้จาร์ฟดูคุณเจยังไง ก็บอกอยู่ว่าจะเล่นเกมอยู่ที่ห้อง” 


     “งั้น.. พ่อให้คุณเจไปนอนพักห้องน้องจาร์ฟได้ไหมครับ พอดีพ่อจะทำงานต่อด้วย กลัวว่าจะเสียงดังรบกวนคุณเจพักผ่อนน่ะ” จาร์ฟที่ได้ยินคำตอบของพ่อตนเองก็ตีหน้ามึนตึงก่อนจะพยักหน้าไปที แม้ในใจจะโลดแล่นที่พ่อเปิดทางสะดวกให้ตนเองขนาดไหนจาร์ฟก็ต้องเก็บไว้ ชัยชนะของเธออยู่เพียงเอื้อมมือเมื่อเธอสบตากับผู้เป็นพ่อ




ขอโทษนะพ่อ
ดูเหมือนว่าสัจจะในพ่อลูกก็คงจะไม่มีเหมือนๆกัน








     ศีลธรรมเริ่มขาดสะบั่นลงอีกครั้งเมื่อประตูห้องของจาร์ฟปิดลงสนิทพร้อมกับกลอนประตูที่ล็อคไว้อย่างแน่นหนา เสียงริมฝีปากที่บดเบียดกันอย่างไม่มีใครยอมใครดังระงมไปทั่วห้องนอน จาร์ฟล้วงกางเกงเพื่อหยิบรีโมทนั่นขึ้นมาเปิดใช้งานอีกครั้งเรียกเสียงร้องครางในลำคอของอีกฝ่ายได้เป็นอย่างดี 


     “เสียวเหรอคะ” ทันทีที่ทั้งคู่ผละริมฝีปากออกจากกันจาร์ฟก็เอ่ยถามคุณแม่ของตนด้วยสีหน้าชอบใจ ก็เธอบอกไปแล้วนี่นะว่าเธอชอบแม่เวลาที่ทำหน้าแบบนี้น่ะ ทั้งสายตาที่เต็มไปด้วยความใคร่นั่น ริมฝีปากอิ่มที่เผยอเชิญชวนให้ไปบดขยี้ ไหนจะลมหายใจอุ่นที่รดรวยรินอยู่ตรงหน้าอีก 


     “อ.. อื้ออ ก็จาร์ฟแกล้งแม่ เอามันออกได้ไหมคะ” น้ำเสียงออดอ้อนจากเจดังขึ้นข้างหูจาร์ฟ เมื่อเธอโอบกอดอีกฝ่ายไว้แน่นเพื่อพยุงตัวเองไว้ ถ้าให้พูดกันตามตรง ตอนนี้เธอไม่สามารถยืนด้วยตัวเองได้อีกต่อไปแล้ว เพราะไอ้ที่มันสั่นอยู่ในตัวเธอตอนนี้มันกระตุ้นความเสียวซ่านแบบวิต่อวิเลยละ



     “อยากให้จาร์ฟเอาออกจริงๆเหรอคะ” 



     “ค่ะ อ.. เอาออกนะ แม่จะไม่ไหวแล้วจาร์ฟ”


      ที่เธอเคยบอกว่าจาร์ฟควบคุมง่าย อยากให้ซ้ายก็ไปซ้าย อยากให้ขวาก็ไปขวานั่นน่ะ วันนี้เจคงจะขอถอนคำพูดแล้วแหละ ริมฝีปากหยักนั่นยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์และเร่งเจ้าเครื่องสั่นที่อยู่ในตัวเจแรงขึ้นจนน้ำหวานสีใสเริ่มไหลหนืดย้อยลงมาตามซอกขาเธอ


      “เป็นผู้ใหญ่ทำไมไม่อดทนเอาซะเลย” จาร์ฟเอ่ยแบบนั้นแล้วหัวเราะขึ้นมานิดหน่อย ก่อนจะปิดรีโมทเพื่อหยุดการควบคุมของตัวสั่นนั่น เจสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วทุบลงที่ไหล่จาร์ฟเบาๆด้วยความหมั่นไส้


     “ลองมาโดนดูบ้างไหมล่ะ”


     “เคยลองแล้วไง จำครั้งแรกของเราสองคนไม่ได้เหรอ..” จาร์ฟกระซิบข้างหูผู้เป็นแม่ด้วยน้ำเสียงแหบพร่า สันจมูกคมกดลงตามลำคอระหงเพื่อสูดดมกลิ่นหอมที่ทำให้ก้อนเนื้อในอกด้านซ้ายของเธอสั่นระรัว “หรือจะให้จาร์ฟทวนให้แม่ดูไหม”


      เจไม่เอ่ยอะไรออกมานอกจากเสียงครางอื้ออึงในลำคอ สำหรับจาร์ฟแล้วการกระทำนั้นของผู้เป็นแม่ก็เปรียบเสมือนคำตอบภายในตัว เธอไม่รอช้าไล่ริมฝีปากหยักรูปหัวใจพรมจูบไปทั่วทั้งลำคอและไหปลาร้าของคนที่จับหยึดไหล่ของเธอทั้งสองข้างพร้อมกับดันให้อีกฝ่ายเดินถอยไปที่เตียงนุ่ม เรียวมือของจาร์ฟยกขึ้นมาปลดกระดุมเสื้อของเจเม็ดแล้วเม็ดเล่าจนหมดแล้วสะบัดเสื้อตัวบางนั่นออกไปที่มุมใดมุมหนึ่งในห้องนอน 


      ฝ่ามือร้อนของจาร์ฟลูบไล้ไปมาบริเวณหน้าท้องบางของเธอก่อนจะออกแรงดันเล็กน้อยให้เธอลงไปนอนราบบนเตียงนุ่มก่อนริมฝีปากหยักรูปหัวใจนั่นจะตามเข้ามาประทับจูบบดเบียดกับริมฝีปากอิ่มของแม่ด้วยความเอาอกเอาใจ จาร์ฟบดเคล้าคลึงริมฝีปากตรงหน้าให้แย้มริมฝีปากออกน้อยๆและส่งปลายลิ้นนุ่มไล้เลียริมฝีปากอิ่มก่อนจะกดสอดเข้าไปราวกับขอทาง


     ไม่ว่ากี่ครั้งต่อกี่ครั้งจาร์ฟก็ยังคงเส้นคงวาในเรื่องการจูบเสมอ ทั้งนุ่มและละมุนแต่ทั้งหมดทั้งมวลจะเพิ่มทวีคูณเป็นความเร่าร้อนและดุดันทุกครั้งไป ถ้าเธอเป็นน้ำมัน ตัวจาร์ฟเองก็คงเปรียบเหมือนไฟ ยิ่งผสมกันยิ่งร้อนแรงจนยากจะถอนออก 


     เรียวมืออุ่นเลื่อนลงไปกอบกุมเนินอกนุ่มแล้วออกแรงนวดคลึงไปมา ปลายนิ้วของจาร์ฟยังคงทำงานได้ดีเยี่ยมเมื่อมันขยับเกลี่ยไปตามยอดอกสีอ่อนที่ตั้งยอดแข็งชูชันสู้มือ ริมฝีปากของหญิงสาวทั้งคู่ผละออกจากกัน เพื่อให้คนด้านล่างสูดหอบเอาอากาศหายใจเข้าปอดอย่างเต็มที่


     จาร์ขยับตัวเบี่ยงไปเปิดเก๊ะข้างเตียงแล้วเปิดกล่องเพื่อหยิบสิ่งของบางอย่างออกมา เป็นสิ่งของที่เธอค่อนข้างมีความหลังกับมันไม่น้อย หากเป็นก่อนหน้านี้ที่เธอพยายามผลักดันและปฏิเสธผู้หญิงใต้ร่างของเธอ ณ ตอนนี้ละก็ ไม่มีวันที่เธอจะหยิบมันออกมาจากกล่องด้วยตัวเองเป็นแน่แท้ 


     “พร้อมไหมคะแม่”


     “แล้วถ้าบอกว่าไม่พร้อมละคะ”


     “จาร์ฟก็จะบอกว่ามันไม่ทันแล้วละค่ะ”


     handcuffsกับปลอกคอหนังสีดำสนิทที่จาร์ฟหยิบออกมาในตอนนี้ คือจุดเริ่มต้นระหว่างจาร์ฟกับตัวเธอเอง สายตาของเธอเริ่มเยิ้มและสั่นระริกเมื่อเห็นเด็กด้านบนกำลังใส่ปลอกคอให้เธอและสวมhandcuffsลงมาที่ข้อมือเธออย่างนุ่มนวล จาร์ฟจับข้อมือของเธอยกขึ้นไพล่หลังคอพร้อมกับหยิบสายโซ่ขึ้นมาล็อคระหว่างhandcuffsและปลอกคอเอาไว้ เป็นการตรึงโซ่ที่ช่างแตกต่างกับครั้งแรกที่ตัวเธอกระทำกับเด็กตรงหน้าเหลือเกิน ให้ตายสิ ก็ตอนนั้นเด็กมันดื้อเกินจะให้เธอทำอะไรสะดวกนี่นะ 


     จาร์ฟค่อยๆยกเรียวขาสวยของคนเป็นแม่ขึ้นมาพร้อมกับกดใบหน้าลงใช้ริมฝีปากปากหยักพรมจูบตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นไปจนถึงเรียวขาด้านใน ร่างกายของเธอค่อยๆถูกปลดเปลื้องกระโปรงตัวสั้นกับชั้นในตัวจิ๋วออกอย่างรวดเร็ว เจมองตามด้วยความรู้สึกเสียวซ่านและครางออกมาเบาๆ ทุกการกระทำที่อ่อนโยนของจาร์ฟบ่งบอกเป็นความสัตย์จริงที่มีให้ หากหัวใจของจาร์ฟจะตกไปเป็นของใครจนเต็มหัวใจคนนั้นจะเป็นใครไปได้ถ้าไม่ใช่เจ แม่เลี้ยงของจาร์ฟ


     “อยากให้จาร์ฟเอาไอ้นี้ออกใช่ไหมคะ” จาร์ฟเอ่ยพลางกับจับสายที่เชื่อมกับเครื่องสั่นที่อยู่ภายในตัวของเจ เธอดึงเครื่องสั่นออกมาช้าๆก่อนจะก้มลงซุกหน้าจูบตามน้ำสีใสเหนอะหนะที่ทะลักออกมาตามเครื่องสั่น


     “อ.. อื้มมม จาร์ฟ” น้ำเสียงเบาหวิวของคนใต้ร่างดังเข้าสู่โซนประสาทของจาร์ฟ กระตุ้นให้อารมณ์ที่คุกรุ่นอยู่ภายในเร่งอารมณ์ของจาร์ฟขึ้นมา ริมฝีปากอุ่นร้อนและลิ้นนุ่มชื้นไล้เลียชิมความหอมหวานจากเนื้อนูนที่เป็นจุดอ่อนไหว ทั้งงับ ทั้งดุน สะโพกของเธอขยับเด้งขึ้นสูงเรียวลิ้นอุ่นที่บัดนี้กำลังตวัดลิ้นปัดป่ายและดูดด่ำกลืนกินน้ำสีใสจากกลีบดอกและซอกหลืบลึก ความวาบหวามทั้งหมดถูกระบายด้วยเสียงครวญครางของเจด้วยความพึงพอใจ เธอปล่อยให้ร่างกายตอบสนองต่อสัมผัสเร่าร้อนที่จาร์ฟมอบให้อย่างพริ้วไหว


     “ชอบไหมคะ” 


     อีกแล้ว.. เด็กคนนี้ชอบชวนคุยเวลาทำอะไรแบบนี้อยู่ทุกที ไม่รู้รึไงนะว่ามันไม่มีแรงพูดน่ะ


     “ค.. ค่ะ ชอบ อ..อื้มม ชอบค่ะ”


     “แม่ต้องชอบมากกว่านี้แน่ๆเลย.. ถ้าเห็นอันนี้น่ะ” คำพูดประโยคหลังของจาร์ฟทำเอาเจถึงกับตาโต เธอลืมไปได้ยังไงว่าวันแรกระหว่างเธอกับจาร์ฟมันมีไอ้นั้นด้วย ไอ้ที่เป็นท่อนซิลิโคนสั่นได้.. เธอจำได้ว่าเธอหามันไม่เจอพักใหญ่ๆแล้วนะ แต่มันกลับมาอยู่ที่จาร์ฟเนี่ยนะ 


     “ทำไมคะ พูดไม่ออกเลยเหรอ หามันนานเลยล่ะสิ” จาร์ฟยิ้มพร้อมกับคว้า ‘มัน’ ออกมาจากเก๊ะใต้เตียงพร้อมกับขยับเข้ามาที่หว่างขาของเจ “ก็บอกแล้วว่าจะทวนความหลังให้ จาร์ฟเลยเก็บไว้เฉพาะวันเอาคืนไงคะ”


     “แต่ถ้าจะทวนจริงๆจาร์ฟก็ต้องช่วยตัวเองก่อนสิคะ” ใช่.. วันแรกที่เกิดเหตุการณ์ขึ้นเพราะจาร์ฟบังเอิญเข้าไปเห็นเธอช่วยตัวเองในห้องนั่นแหละ เด็กนี่มันอยากรู้อยากเห็นจนเป็นเรื่องจริงๆ


     “ขอโทษนะคะ แต่จาร์ฟไม่นิยมเป็นคนโดนทำ”


      สิ้นเสียงของจาร์ฟแล้วฝ่ามืออุ่นของคนที่อยู่ด้านบนก็ดันต้นขาของเธอให้แยกออกจากกันเพื่อที่จะใช้มันรูดขึ้นลงผ่านกลางกลีบดอกไม้ไปมา น้ำสีใสค่อยๆเปรอะเคลือบไปหัวทั้งแท่งซิลิโคน เมื่อจาร์ฟเห็นแบบนั้นจึงค่อยๆจับแท่งนั่นดันสอดแทรกเข้าไปในร่องกลีบแน่น ภายในกลีบกุหลาบขยายออกและตอดรับตามแท่งซิลิโคนแน่น เธอแทบกลั้นหายใจเมื่อแท่งนั่นค่อยๆหลุบเข้ามาภายในตัวของเธอ 


     “ซ.. ซี๊ดดด จ จาร์ฟคะ เบาๆ” ดวงตาคู่สวยบัดนี้เคล้าคลอไปด้วยน้ำตาที่ตีขึ้นมา เธอรู้สึกจุกที่ด้านล่างจนเหมือนมันกำลังจะแตกสลาย จาร์ฟที่เห็นปฏิกริยาจากคนด้านล่างก็ก้มลงจูบหน้าท้องเนียนปลอบประโลมผู้เป็นแม่ เธอค่อยๆขยับแท่งนั้นออกก่อนจะดันกลับเข้าไปใหม่ เธอทำแบบซ้ำแล้วซ้ำเล่า นี้แม้เจจะเอ่ยขอให้หยุดมันไว้ก่อน แต่ก็นะ จะทวนความหลังนี่ ความหลังมันก็ประมาณนี้ อาจจะรุนแรงกว่าด้วยซ้ำ


จะมาท็อปใส่จาร์ฟเหรอ บอกเลยว่าโดนท็อปคืนยาวๆแน่นอน


     จาร์ฟกดปุ่มด้านล่างแท่งนั้นให้เครื่องสั่นภายในตัวทำงาน เสียงครืดคราดดังขึ้นพร้อมกับเสียงครางที่พรั่งพรูออกมาจากริมฝีปากอิ่มรูปสวยนั่น ฝ่ามือสวยที่โดนล็อคไว้ติดกับปลอกคอเริ่มขยับจิกกับตนเองเพื่อระบายความเสียวไม่หยุดหย่อน เจขยับถดเอวเพื่อหนีจากแท่งหนานั่นแต่จาร์ฟก็จับเอวผู้เป็นแม่ล็อคไว้อย่างแน่นหนา


     “จาร์ฟ อ.. อื้ออ แม่เสียวจังค่ะ ไม่ไหวแล้ว จาร์ฟคะ” เจรู้สึกถึงความเสียวซ่านจากความคับแคบและแรงบีบรัดเป็นจังหวะของตนเอง หัวใจของเธอกระตุกวูบยิ่งขึ้นเมื่อเรียวลิ้นร้อนของเด็กด้านบนตวัดปัดป่ายลงมาบนยอดเต้าสวยทั้งสองข้างสลับไปมากระตุ้นเร่งให้เธอใกล้ถึงฝั่งเร็วขึ้น


     เธอเริ่มจะไม่ไหวกับความรู้สึกที่จาร์ฟมอบให้แล้วในตอนนี้ เสียงร้องของเธอดังระงมขึ้นเมื่อส่วนอ่อนไหวด้านล่างบีบตัวเกร็งปล่อยน้ำสีใสไหลเหนอะออกมาจนเลอะไปทั่วผ่านปูที่นอน


     แต่ยังไม่ทันทีเจจะได้พักจาร์ฟก็ถอดเสื้อผ้าออกอย่างไม่ใยดีพร้อมกับหย่อนสะโพกลงจนกลีบกุหลาบที่ร้อนและชุ่มฉ่ำของทั้งคู่ต้องออกแรงทาบทับกันจนแนบแน่น 
 

     “คิดว่าจะจบแล้วเหรอคะคนสวย” ริมฝีปากรูปหัวใจเอ่ยแบบนั้นพร้อมกับยักคิ้วลิ่วตาให้กับผู้เป็นแม่ที่บิดเร้าด้วยความเสียวที่ยังคงแล่นอยู่ด้านล่าง สีหน้าที่เหมือนขาดสติของผู้เป็นแม่ ทั้งสายตาที่ปรือด้วยความเย้ายวนก็ดี ทั้งริมฝีปากที่กระซิบเป็นชื่อเธอในเชิงอ้อนก็ดี


     จาร์ฟขยับสะโพกมนกลมให้กลีบกุหลายสองช่อที่เปียกชุ่มบดเบียดกันไปมา แรงเสียดสีส่งผลให้อุณหภูมิร่างกายของทั้งสองค่อยๆพุ่งสูงขึ้นช้าๆ สีผิวเนียนของทั้งคู่ถูกความร้อนในกายย้อมให้เป็นสีแดงระเรื่อกันทุกสัดส่วน เจใช้สายตาลากมองตามเหงื่อที่ไหลลงมายังใบหน้าคมของจาร์ฟ แล้วไล้สายตาลงมองตามลอนกล้ามท้องเล็กๆที่น่าหลงใหล แต่ดูเหมือนเจ้าของมันจะไม่ได้สนใจสายตาที่กำลังจ้องมองลอนหน้าท้องของเจ้าตัวเลยแม้แต่น้อยเพราะกำลังง่วนอยู่กับการขยับให้กลีบกุหลาบบดเบียดกับร่างกายเธออยู่


     “อ.. ซี๊ดด จาร์ฟ”


ทำไมเด็กมันมีแรงขยันซอยขนาดนี้ เธอจะไม่ไหวอีกแล้วนะ..

     “แม่คะ อ.. ฮื้มม ไม่แล้ว ซี๊ด” จาร์ฟเร่งจังหวะสาดซัดสะโพกเข้าใส่จนคนใต้ร่างโยกคลอน หน้าอกกระเพื้อมสั่นไหวไปตามจังหวะการถาโถม ดุดันเกินทั้งคู่จะทนไหว เสียงครวญครางดังระงมไปทั่วห้องนอนก่อนสะโพกของทั้งคู่จะกระตุกปล่อยน้ำสีใสออกมาแล้ว เสียงหอบหายใจของทั้งคู่ดังขึ้นราวกับพึ่งจบการแข่งวิ่งมาราธอนมาหยกๆ


     จาร์ฟโน้มตัวลงประทับริมฝีปากบนหน้าผากมนของคนด้านล่างอย่างอ่อนโยน ทำเอาหัวใจของเจจำต้องสั่นระรัวกับการกระทำของเด็กคนนี้ บริเวณข้อมือและรอบลำคอระหงของเจถูกปลดปล่อยพันธนาการอย่างเรียบร้อย


“แม่”


“คะ” 


“กลับคอนโดรอบนี้ เอากล่องกลับไปด้วยนะ”


“อื้ออ.. ” 


เดือนที่เหลือได้เหนื่อยอีกยาวแน่ๆยัยเจเอ้ย









     ก๊อกๆ 


     เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ก่อนประตูบานนั้นจะเปิดออกมาพร้อมกับจาร์ฟที่ยืนประจันหน้าอยู่กับพ่อของตนเอง สายตาที่เฉยชาของจาร์ฟส่งไปให้พ่อ เธอเลิกคิ้วเป็นเชิงถามว่ามาทำอะไรหรือมีธุระอะไรกับเธอ


     “คุณเจล่ะ” จอห์นก้มลงมองลูกสาวของตนเอง

     “หลับไปตั้งนานแล้ว มีอะไร”


     “แค่จะปลุกกลับไปนอนห้อง พ่อไม่อยากให้คุณเจอยู่กวนน้องจาร์ฟ”


     “คุณเจไม่สบาย ปล่อยไว้แบบนี้แหละ”


     “จาร์ฟสะดวกไหมครับ”


     “อื้ม พ่อไม่ต้องห่วงหรอก จาร์ฟโอเค” จอห์นได้ยินแบบนั้นก็พยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเอ่ยลาลูกสาวเพื่อกลับไปยังห้องนอนของตนเอง ด้านจาร์ฟเองที่ทอดสายตามองจนพ่อตนกลับเข้าห้องไปแล้วก็หันกลับไปมองหญิงสาวที่หลับปุ๋ยไม่รู้เรื่องรู้ราวอยู่บนเตียง เธอส่ายหน้าไปมาน้อยๆก่อนจะกระตุกยิ้มที่มุมปาก


     ขอบคุณคุณพ่อของเธอเสียจริงที่สร้างห้องนอนเธอเป็นห้องเก็บเสียงอย่างดี เธอเลยได้ยินเสียงคุณแม่ของเธอครวญครางต่ออีกหลายยกหลังจากปลดปล่อยในแขนเป็นอิสระ


เมื่อจมดิ่งลงกับราคะ
ศาสนาไหนก็คงหยุดเธอไม่ได้แล้วตอนนี้




.
.
.
.
.
————————————————-
Talk talk ; 

     ใครที่รออยู่ ไม่ต้องรอแล้วนะคะ เพราะเรามาแล้วค่ะ เรามากับบาป!!! อ่อกๆๆๆ เมื่อกี้เจอโมเม้นท์เจนซูไปเที่ยวด้วยกันแบบจุกๆเลยค่ะ ฟินมาก เขินมากๆ แงงง จะเป็นบ้าแล้วค่ะทุกคน 

น้องจาร์ฟคนเดิมไม่มีแล้วนะคะ น้องจาร์ฟคนปากร้ายหายไปแล้ว ตอนนี้มีแต่น้องจาร์ฟคนต้องการกล่อง กับคนที่ร้ายแบบ🌚นั่นเอง เราก็หวังว่าตอนนี้จะเป็นตอนที่ทุกคนรอคอยนะคะ 9ตอนแล้วกับความสงสัยว่ากล่องมันคืออะไร!! แล้วก็เฉลยว่าครั้งแรกระหว่างจาร์ฟกับคุณแม่เกิดขึ้นได้ยังไง ขอเฉลยไว้ตรงนี้เลยว่าเนื้อหามันเป็นรูปแบบเดียวกันกับที่น้องจาร์ฟกระทำคุณแม่ในตอนนี้เลยค่ะ แต่รุนแรงกว่า (ท็อปครั้งเดียวเท่านั้นแหละจ้า) ไม่มีตอนพิเศษใดๆนะคะ ตามแต่ผู้อ่านจินตนาการเลยค่ะ 

     ในส่วนของตอนนี้นะคะขอลากันไปก่อน ขอบคุณทุกไลค์ ทุกคอมเม้นท์แล้วก็ทุกรีวิวนะคะ หวังว่าทุกคนจะสนุกไปกับการแวะเวียนมาลงนรกหลุมนี้นะคะ รักทุกคนนน 🔥💛💛💛

- ย้ายถิ่นฐานค่ะ




SHARE
Writer
Meat
DREAMER
ในบางครั้ง ฉันแค่อยากจะปล่อยให้อารมณ์พาไปตามตัวอักษร

Comments

Tapuuu
7 months ago
งื้มมมดีมากกกกกกเห็นภาพหมด5555
Reply