เรื่องเล่าจากการก้าว
เวลาวิ่งคุณมองอะไร ??
เราไม่ใช่นักวิ่งอาชีพ เราวิ่งเพราะหลงไหลในการวิ่ง และสร้างสุขภาพให้กับตัวเองเท่านั้น 
เราเพิ่งหัดวิ่ง และเราก็มักไปซ้อมวิ่งที่สวนสาธารณะประจำตำบล ทุก ๆ เย็นหลังเลิกงาน
เราจะขับรถไปวิ่งที่นั่น เราเห็นผู้คนมากมายที่มาเดิน มาวิ่ง มีทั้งนักวิ่งมืออาชีพ และ นักวิ่งมือสมัครเล่น หรือนักวิ่งอ่อนหัดแบบเรา ^^

ทุกครั้งที่เราไปวิ่งเราจะเห็นลุงคนนึง ถือไม้เท้าค่อย ๆ เดินทีละก้าว ๆ โดยมีไม้เท้าคอยพยุงตัวเอง เพื่อไม่ให้ล้ม เราวิ่งผ่านลุงหลายรอบ และแอบสังเกตุว่า ลุงพยายามที่จะไม่ใช้ไม้เท้าค้ำขณะยกขา ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่ยากมาก ๆ สำหรับลุง แต่ลุงก็พยายามมาก ทุก ๆ รอบที่เราวิ่งผ่านเราจะหันไปยิ้มให้ลุงเสมอ วันแรก ๆ ลุงก็จะงง นิดนึง 555 ใครว่ะมายิ้มให้ หลัง ๆ มาลุงก็ยิ้มให้ น่าจะชินละ ^>^ 

จนเมื่อวานเป็นวันที่เราวิ่งครบ 100KM เลยถือโอกาสเข้าไปทัก พูดคุยกับลุง เลยรู้ว่าจริง ๆ แล้วลุงเส้นเลือดในสมองแตก ทำให้เป็นอัมพาตครึ่งซีก ลุงบอกว่าช่วงแรกที่กายภาพบำบัดนั้น เจ็บมาก ทรมารมาก แต่ก็อดทนเพราะเป็นหัวหน้าครอบครัว จำเป็นต้องหาย ลุงบอกว่าต้องมาเดินทุกวัน ไม่งั้นเส้นมันจะยึด ถ้าเป็นอีกจะทำงานไม่ได้ (ลุงขับ Grab)

จริง ๆ นอกจากลุงแล้วก็ยังมีคนอื่นๆ อีกหลายคนที่เราเห็นแล้ว ทำให้เรามีกำลังใจมาวิ่งในทุก ๆ วัน กำลังใจหาได้รอบตัวจริง ๆ นะ

ต้นเดือนเมษายน 2019 
เนื่องจากเรามีแผนไปเที่ยว สวนผาหินงาน (เมืองเลย) ช่วงกลางเดือนพฤษภา 2019  
ซึ่งกว่าจะถึงจุดชมวิว ก็ต้องเดินไกลและทางก็ลำบากพอสมควร เราจึงมองหารองเท้าผ้าใบ
เพื่อซับพอร์ตเท้าสักหน่อย เราเริ่มหารองเท้าจาก Google , Face book , Lasada , Shopee มากมายหลากหลายยี่ห้อ และเราก็ได้มา 1 คู่เย้..... พร้อมเดินทาง 
จุดเริ่มต้นอยู่ตรงนี้ ^>^ 
          หลังจากนั้น...Face book เราก็มีโฆษณาจากเพจที่ได้รับการสนับสนุน (Ads) ขึ้นมาจร้า..
ซึ่งมันจะจำสิ่งที่เราสนใจ จากการค้นหาในช่องทางต่าง ๆ โดยเฉพาะใน Face book จะขึ้นทั้งเพจ รองเท้ากีฬา, ชุดกีฬา, อุปกรณ์กีฬา และ เพจต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับการวิ่งทั้งหลาย ทั้งวิ่งเก็บระยะ วิ่งจริง วิ่งมาราธอน ฯลฯ แยอะแยะไปหมด ก็ต้องยอมรับเทคโนโลยี Search engine ที่สามารถ suggest ข้อมูลได้ดีเหลือเกิ๊นนนนน...

          แล้วเราก็ตกหลุม....แอ๊กกกก! เมื่อ Face Book ขึ้นโฆษณาจากเพจที่ได้รับการสนับสนุน (Zodiac Virtual Run Challenge 2019) เข้าไปดูด้วยความสงสัย ทำไมเหรียญมันสวยจัง แล้วมันคือการวิ่งแบบไหน?? วิ่งยังไง?? หลงเข้าไปดู แล้วหาทางออกไม่ได้จร้า...ตกเฉยเลยว่ะแกรรรร
เอาว่ะ! ลองสมัครดูค่าสมัครก็ไม่แพงมากมายอะไร วิ่งได้ก็วิ่ง วิ่งไม่ได้ก็ไม่ได้น่าเสียดายอะไร ลงๆไปก่อน 100KM (ระยะเวลาวิ่ง 1 เดือน) เราลงวิ่งระยะ 100 KM ของเดือนพฤษภาค 2019 ระยะเวลาวิ่ง 1เดือน เป็นการวิ่งเก็บระยะรวบรวมไปเรื่อย ๆ 

เตรียมตัว 
          ปกติเป็นคนออกกำลังกายโดยการเข้ายิม มีเดินลู่บ้าง ปั่นจักรยานบ้าง เต้นแอโรบิคบ้าง แต่ไม่เคยวิ่งจริงจังเลย รองเท้าก็มีแค่ผ้าใบธรรมดา ไม่เคยใช้ App หรือนาฬิกาจับเวลา ไม่เคยรู้เลยว่าเค้าวิ่งกันยังไง ทุกสิ่ง ทุกอย่างที่พูดมา = 0
          ก่อนวิ่งเราก็ไปศึกษาว่า ไอ้ Virtual Run เนี่ย! เค้าวิ่งกันยังไง เก็บระยะ ยังไง แล้วก็หาอุปกรณ์ที่คิดว่าจำเป็น ไงละ ฮึฮึ ลงทุนม๊ะ... เริ่มจากซื้อนาฬิกาก่อนเลยจร้า.... Item#1

พฤษภาคม 2019
          Start -->> เริ่มต้นวันแรกด้วยการวิ่งลู่ในฟิตเนส ^^ ปกติเราเข้าฟิตเนส เพราะเป็น Member ก็เข้าไปวิ่งบ้าง นั่งเล่นบ้าง แต่พอมีเป้าหมายก็จริงจังมากขึ้น วันแรกเดินแบบไม่หยุดเลย ที่ Speed 5 ทำไปได้ 5KM โหย....เหนื่อยมากกกกกก เพิ่งรู้ว่าก่อนหน้านี้ที่เราเข้ามาเล่นเนี่ยไม่ได้อะไรเลย 5555 อ่ะไปต่ออย่ารอกันเลยเนอะ....
 
Level#1 (เป้าหมายกระต่ายบ้า #5KM)
          หลังจากนั้นก็ยังคงวิ่งลู่ ในฟิตเนส อยุ่อีกประมาณ 1 อาทิตย์ พอเริ่มอยู่ในกลุ่มเฟสนานขึ้นเราก็จะเห็นคนอื่น ๆ เค้ามีวิ่งกลางแจ้งกัน เช่น วิ่งที่สวนสาธารณบ้าง วิ่งตามงานมาราธอนต่าง ๆ บ้าง ซึ่งจะวิ่งที่ไหนก็ได้ แล้วก็เก็บเอาระยะมาส่ง เป็นอีกเรื่องที่อยากลอง คือ การวิ่งกลางแจ้ง!

Level#2 (เป้าหมายกระต่ายบ้า #5KM #วิ่งกลางแจ้ง)
          วิ่งกลางแจ้ง! คนอื่นวิ่งได้ เราก็ต้องวิ่งได้สิ ... เอาละ คิดได้แบบนั้น อาทิตย์ต่อมาเราก็เริ่มหาสถานที่วิ่ง สวนสาธารณะใกล้ ๆ ตื่นเต้นมากกับการออกมาวิ่งกลางแจ้งครั้งแรก คือ เราไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง เราจะวิ่งได้ไหม แต่เมื่อตั้งใจแล้วต้องทำได้ ฮีบ ๆ ผลออกมาคือเหนื่อยมาก และวิ่งไม่ครบระยะเป้าหมายด้วย -_-

          การวิ่งกลางแจ้งยากกว่าวิ่งในลู่คือ วิ่งในลู่เราวิ่งอยู่กับที่ส่วนใหญ่เราจะเดินเรื่อยๆ มากกว่าอย่าเรียกว่าวิ่งเลย ส่วน Speed ที่ใช้ก็ลด ๆ ขึ้นๆ ตามใจเราไม่ได้คิดอะไรเท่าไหร่ ตั้งค่าเครื่องแค่ 5KM ครบระยะก็หยุดวิ่ง แต่วิ่งกลางแจ้งไม่มี Speed ให้กด อยากได้เบอร์ไหนขึ้นอยู่กับฝีเท้าเลยจร้า...แล้วที่สำคัญคือต้องระวังการบาดเจ็บ!

          อย่างที่เกริ่นไปตอนต้น เรามีรองเท้าผ้าใบธรรมดา พอเอาไปวิ่งกลางแจ้ง มันไม่ซับพอร์ตเอาซะเลย ทำให้เราเกิดอาการเจ็บหน้าแข้ง และ น่อง ถึงขนาดที่ว่า ไม่สามารถวิ่งได้เลย ขนาดแค่เดินยังจะเป็นตระคิว เป็นที่มาของ Item#2 รองเท้าสำหรับวิ่ง

          มันช่างเป็นช่วงที่เหมาะเสียจริงเมื่อรัฐบาลออกนโยบาย คืนภาษีสำหรับผู้ซื้อรองเท้ากีฬา/อุปกรณ์กีฬา 5555 เข้าทางพอดี จัดไป! ได้รองเท้าวิ่งมา 2 คู่

          พอลองเปลี่ยนรองเท้า มันก็ดีขึ้นนะ แต่ยังไม่สุดเพราะน่องกับหน้าแข้งก็ยังเจ็บอยู่ ก็เลยไปหาข้อมูบว่าเราต้องทำยังไง เป็นที่มาของ Item#3, Item#4 ..... ฯลฯ อุปกรณ์รัดน่อง /เข่า, กระเป๋าคาดเอว, ชุดกีฬา กางเกง บลาๆๆๆ

          เฮ้ยยย....เดี๋ยว ๆ นี่เราบ้าวิ่งเกินไปป่าวเนี่ย เพิ่งตั้งสติได้ เริ่มสำรวจตัวเองใหม่ เริ่มตั้งคำถามกับตัวเอง เราชอบเพราะเป็นกระแสหรือเปล่าว่ะ?? เดี๋ยวเราก็เบื่อมั้ง??

การบาดเจ็บ!
          จากการเข้ากลุ่มวิ่งใน face book ถึงเพิ่งรู้ว่า มือใหม่หัดวิ่งเค้าเริ่มกันที่ 10KM ก่อน แล้วค่อยเพิ่มขึ้นเรือย ๆ -_- ปัดโถ่! แล้วเราลงวิ่งครั้งแรกก็สมัคร 100KM เลย..... ทำไมไม่ศึกษาให้เยอะกว่านี้นังกระต่ายบ้า เฮ้อ... ลงไปแล้วนี่ทำไงได้ เอาว่ะเดินบ้าง วิ่งบ้างเดี๋ยวก็คงครบ 

          หลังจากวิ่งมาได้ครึ่งเดือน ระยะเวลารวมได้ 50KM รู้สึกว่าเฮ้ยยย จะทันไหมว่ะ ต้องเร่ง
สปีดแล้วเดี๋ยวไม่ทัน ผลจากการเพิ่มระยะวิ่ง และเพิ่ม สปีดเท้า ก็ทำให้บาดเจ็บจร้า....ครั้งนี้ได้ไปหาหมอเลย กล้ามเนื้อร่างกาย อักเสบจนต้องพักวิ่งไปเกือบ 1 สัปดาห์ (ไม่แนะนำให้เพิ่มระยะแบบนี้นะคะ เอาเท่าที่ไหว)

          ระหว่างพักขา พักร่าง ก็ยังคงวนเวียนอ่านโพสต์คนนั้น คนนี้ ไปเรื่อย แล้วก็เกิดแรงฮึบอีกครั้ง ^^ ครั้งนี้เกิดจากโพสต์ของพี่คนนึงที่เค้าไปวิ่งมาราธอน โดยที่พี่เค้าอายุเกือบ 60 แล้ว และเค้าบอกว่า เค้าไม่ได้ต้องการแข่งเพื่อเอาชนะกับใคร แต่เค้าแค่เอาชนะใจตัวเอง เอาชนะร่างกายตัวเอง พี่เค้าเคยป่วยและหายได้ด้วยการ "ก้าวทีละก้าว" เค้าเล่าว่ากำลังใจของเค้าได้มาจากคุณตูน บอดี้สแลม จากผู้ป่วยที่เกือบจะนอนติดเตียง กลายเป็นคนที่เดินได้ และวิ่งได้ พออ่านโพสต์นี้จบ เป้าหมายใหม่ก็เริ่มต้นขึ้น ^^

Level#3 (เป้าหมายกระต่ายบ้า #10KM #MINI MARATHON)
          ในวันนี้ระยะสะสมล่าสุดของเรา 100KM ดีใจมากถึงมากที่สุดที่เราก็ทำได้แล้ว เป้าหมายต่อไปของเราคือ Mini Marathon ตอนนี้เราไปสมัคร Bang Phar Run 2019 ไว้และเราจะทำให้ได้ 

เราไม่ได้วิ่งแข่งกับใคร ดังนั้น เวลาไม่ใช่ตัวตัดสิน
เราไม่ได้มาวิ่งเพื่อรางวัลใด ดังนั้น ถ้วยรางวัลไม่ใช่ตัวตัดสิน
แต่....เรามาวิ่งเพื่อตัวเองต่างหาก 


ขอบคุณแรงบัลดาลใจของฉัน
** คุณลุงที่สวนสาธารณะ
** โพสต์ของคุณพี่ท่านนึงในเฟสบุ๊ค
** คุณตูน บอดี้สแลม 








SHARE
Written in this book
Time : เรื่อยเปื่อย
Time : 🐰 กลับสู่ห้วงเวลาเรื่อยเปื่อยอีกครั้ง 🍃
Writer
SkyneZ
Reader
เขียนไป ตามอารมณ์ กับ เรื่องราวที่เจอจากคนรอบข้าง

Comments