หลงในช่วงเวลาหนึ่ง
เราว่าคนมีความหลงในอะไรบางอย่าง
ความหลงที่เป็นของตัวเองคนเดียว
เห็นความหมายคนเดียว ให้คุณค่าคนเดียว
เห็นเป้าหมายนั้นเป็นหลักในช่วงชีวิตหนึ่ง

ช่วงชีวิต ช่วงอายุ เป้าหมายช่วงเวลาหนึ่ง
มันเหมือนไม่นานแต่มันก็นาน
เหมือนผ่านไปเร็วแต่ก็ยังอยู่ระหว่างทาง..

หากวันใดมีคนเห็นความหมาย
ในเป้าหมายเดียวกัน.
คงเป็นวันที่ฉันแอบมีความสุขในใจ : )

มันแอบมีความหวังแต่ไม่ได้คาดหวังอะไร
เพราะรู้ว่ามันยาก แต่ก็ยังแอบเชื่อลึกๆ

.... จริงๆนะ 



คุณรู้ไหมว่าความสำเร็จในชีวิตของฉัน
มันเริ่มสวนทางกับการประสบความสำเร็จในสังคม..ที่เฟสบุ๊คหรือสื่อต่างๆคอยบอกเราให้ต้องเป็นเสมอ

ฉันเริ่มไม่สนใจใคร
เป็นคนที่อยากเป็น ทำในสิ่งที่อยากทำ
ให้ความสำคัญเฉพาะไม่กี่คนในชีวิต
(ตอนนี้ก็เป็นจังหวะหนึ่งในชีวิตที่ตั้งใจให้ดี)

ฉันคิดว่าคนที่คล้ายกันจะคงยังอยู่ในชีวิตของกันและกันอย่างไม่ต้องพยายาม และจะช่วยกันรักษามิตรภาพให้คงอยู่

เหมือนช่วงเวลาที่ไม่ได้มองเห็นกัน
ถ้าวันหนึ่งผ่านมา แค่มองตาก็ยิ้มให้กันอย่างใจดี

ฉันอยากมีความสุข สุขภาพแข็งแรง มีปัญญา มีปัจจัยในชีวิตที่เพียงพอ ได้ไปเที่ยวพักผ่อนบ้าง มีเวลาทำในสิ่งที่รัก มีสาระและไร้สาระปนเป

บางวันฟังเพลงโปรดทั้งวัน
บางวันฟังเพลงที่ไม่เคยรู้จัก
มีเวลาดูหนังดีๆสักเรื่อง อ่านหนังสือหน้าที่บังเอิญเปิดเจอ ข้อความดีๆสักประโยค บทสนทนาดีๆกับใครสักคนและความสัมพันธ์ที่เข้าใจ

ไม่ได้ต้องการความตื่นเต้นหรือหวือหวาอะไรมากมาย แค่ตื่นมาเห็นคนในครอบครัวและชีวิตที่จืด..แต่โคตรอบอุ่นใจ ก็ดีใจที่มีกันอยู่*

มันคงจะจริงที่ว่า อายุมากขึ้น
เราจะวางมากขึ้น ไม่คาดหวังหรือสนใจกับใครบางคนจากภายนอกที่ไม่รู้จักเรา
ใครที่เป็นเพียงโลกที่หมุนผ่านไป

หรือใครบางคนที่อยากเก็บช่วงเวลาไว้ให้นาน
ทั้งที่รู้ความจริงว่าไม่มีอะไรเป็นของเราอย่างแท้จริง

"ฉันว่า ฉันมีความหลงในเป้าหมายที่ตั้งไว้ในช่วงหนึ่งของชีวิตมากเลยว่ะ"
"เป้าหมายที่คิดว่า มีแค่อายุเท่านี้ที่ทำได้ อายุเท่านี้ล่ะ ที่ฉันอยากให้มันเป็นจริง"
"ทั้งที่ปีก่อน ความสำเร็จที่อยากจะเป็นคนที่เก่งขึ้นวันละ1%มันทำได้จริง และโคตรดีใจ"
"ตอนนี้มันก็ดีใจนะ และยังทำต่อไปด้วย"
"แต่เป้าหมายถัดมา ระยะใกล้ในวัยต่อมาก็เริ่มเข้ามาอยู่ในใจแล้ว"
"ฉันถึงไม่สนใจและไม่คุยกับคนนอกเป้าหมายไง"
เธอพูดจ้อไม่หยุด เหมือนอยากระบายอะไรอย่างนั้น
"อะไรนะ?!? คุณแอบนึกในใจว่าฉันพูดมากหรอ??"
"ก็ฉันรู้จักคุณ กึ่งๆไม่รู้จักคุณ ฉันก็คิดว่าวางใจที่จะพูดได้อ่ะ. เพราะบางทีกับคนที่ฉันอยากพูดด้วย ก็กลัวจะไปกดดันเขาโดยไม่ตั้งใจ ทั้งที่ใจฉันนะ เข้าใจทุกอย่างเลยยยย จริงจริง"
เธอยิ้มตาหยี
"ครับๆผมอยู่ในความคิดคุณนี่ล่ะ"
"จะพูดก็พูดเถอะ ไม่มีใครได้ยินหรอก
และไม่ต้องห่วงนะ ผมไม่ได้คิดอะไรกับคุณด้วย"
ผมพูดให้เธอสบายใจ
"คุณนี่เหมือนตัวละครหนึ่งในเพลงที่ฉันเคยฟังเลย ... เพลงแสนล้านนาที ของพี่เบล สุพล"
"อ้ะๆฉันหมายถึงคุณเป็นพระเอกเลยนะ อย่างเพิ่งน้อยใจไป"
"ผมก็นึกว่า เพลงฝรั่งเก่าๆที่คุณชอบฟังซะอีก"
"จ้าาาา ทำมาเป็นรู้ใจ"
ผมเงียบ เว้นที่ว่างให้เธอได้พูดต่อ
"ฉันดีใจนะ ที่วันนี้ฉันได้เป็นคนในแบบที่ฉันอยากเป็น ถึงบางทีบางวันมันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่ใจคิดเท่าไร.. แต่มันก็ผ่านไปหมดทุกเรื่องเลย และฉันก็พยายามเรียนรู้มันอยู่"
"ฉันไม่เคยปิดหูหรือปิดหัวใจที่จะไม่เรียนรู้อะไรเลย เพราะนั่นคงเป็นวันที่ฉันไม่น่าหายใจแล้วล่ะ"
"ทั้งชีวิต.. มันต้องมีเรื่องที่ต้องเรียนรู้เข้ามาเสมอนั่นแหละ"
"ใช่ครับ คนไม่รู้ก็ไม่ผิดหรอก ถึงคนอื่นไม่ให้อภัยคุณ แต่ผมอยู่ในความคิดคุณ ผมรู้ว่าคุณบริสุทธิ์ใจและมีความเสียใจกับความผิดพลาดที่บางครั้งตั้งใจหรือไม่ก็ดี ...ผมก็ขอเป็นกำลังใจให้"
"แต่กำลังใจจากผมมันเล็กมากเมื่อเทียบกับกำลังใจจากตัวคุณเองนะครับ"
"นั่นสินะคะ แต่ก็ขอบคุณมากนะ"
"ถึงฉันจะต้องข้ามผ่านอะไรด้วยตัวเองบ่อยๆ
แต่การมีใครสักคนมาบอกว่า ไม่เป็นไรนะ มันโอเค.. ก็เป็นเรื่องที่ดีทีเดียว"


"คุณ. ฉันนะ อยากมีครอบครัวที่อบอุ่นแบบที่เคยฝันตอนเด็กล่ะ และอยากมีผู้ชายที่ดีพร้อมมาเป็นคนรัก สามี พ่อของครอบครัว ลูกเขยของป๊าม๊า เพื่อน พี่ น้อง เป็นทุกอย่างเลย เหมือนเยอะนะ แต่ฉันก็จะเป็นเหมือนกัน"
"Love me Love my Family 
and i love you everything too"
"ผมก็เห็นคุณเยอะเฉพาะคนที่คุณให้ความสำคัญ"
"ใช่แล้วล่ะ ชีวิตมันไม่ใช่เรื่องที่บอกกล่าวหรือพูดคุยกับใครได้ง่ายๆแม้จะเป็นไปด้วยความหวังดี แต่คนที่เราอยากจะเห็นเขาในชีวิตที่ดีขึ้น เราก็อดเข้าไปกอดไปรับฟังอยู่ตรงนั้นไม่ได้เลย"
"อันที่จริง ฉันก็ยังไม่เก่งในเรื่องพิชิตใจใครหรอก"
"ก็เป็นคนที่มีรอยยิ้มติดหน้า กับดวงตาแป๋วๆแบบนี้ พอได้ไหมนะ"
"ก็ได้ครับ ไม่ได้ทำร้ายใคร"
"ผมคิดว่าบางที เราเป็นคนในแบบที่อยากเป็น อยู่ในแบบที่อยากอยู่ มีเข้าไปข้องเกี่ยวในชีวิตสังคมบ้างตามโอกาส แต่สิ่งที่ต้องรู้ก็คือ ทุกคนมีโอกาสเจอกันเพียงครั้งเดียวและลมหายใจเดียว"
"มันไม่มีใครเก่งไปทุกเรื่องหรอกครับ ค่อยๆปรับตัวไปนะ"
"ฉันจะพยายามนะ ^^"
"นี่ ที่ฉันบอกว่าเป้าหมายของฉัน มันใกล้เข้ามาแล้วนะ มันทำให้ฉันแอบไปใส่ความตั้งใจกับความสัมพันธ์เยอะไปหน่อย มันก็เลยดูอึดอัดไปนิดและด้วยความที่ไม่ค่อยมีเพื่อน ฉันก็เลยให้พื้นที่โลกของฉันกับเขาเยอะ ฉันไม่รู้ว่าเขาจะมองว่ามันพิเศษไหม..? แต่ถ้าไม่ นั่นก็เป็นความตั้งใจ ที่อยากจะให้ในเวลาที่ฉันมีความรักให้"
"ความรักของฉัน"
"ครับ รักใครก็เป็นแบบนี้ทุกทีนะคุณ"
"แต่ฉันก็พยายามจะปรับให้มันสมดุลนะ ให้ไม่เยอะไป เป็นพื้นที่สบายใจ"
"แต่ก็นั่นล่ะ ฉันจะรู้สึกปลอดภัยมากถ้าเป้าหมายฉันกับเขาใกล้เคียงกัน"
"มันเหมือนเราเจอบ้านหลังที่2 ที่เราอยู่ที่นี่ได้อย่างอบอุ่นใจ ที่ไม่ต้องคิดหรือระแวงอะไร เพราะมีความเข้าใจพูดคุยและรับฟังกัน"
"มันก็เหมือนความฝันหน่อยๆซึ่งถ้าวันหนึ่ง มันจะไม่เป็นอย่างที่ตั้งใจ ก็ต้องทำความเข้าใจ แล้วเปลี่ยนเส้นทางเดินใหม่"
"ครับ"
"แม่บอกว่า อยู่ในที่ที่มีคนรักเราจริง ถ้าเขาไม่รักก็อยู่ที่บ้านนี่ล่ะ ลูกอยู่ได้สบายอยู่แล้ว"
"ป๊าก็มักจะดูแลฉันเป็นอย่างดี ไม่ต้องกลัวอะไรเลย"
"เว้นแต่ทุกอย่างมีช่วงเวลาของมันอยู่.."
"แต่ก็นั่นล่ะ ฉันพยายามเซฟตัวเองให้ไม่เสียใจกับอะไรมากเกินไป เดี้ยวคนจะจับได้ว่ามีความอ่อนแอ ชอบเป็นผู้หญิงเก่ง"
"อย่าบ้านักเลย เป็นอย่างที่คุณเป็นนั่นแหละ"
"ไม่ว่าคุณจะเข้มแข็งหรืออ่อนแอ
จงรักคนที่รักคุณในทุกช่วงเวลา"



SHARE
Written in this book
i want to meet someone like you
จังหวะเวลา
Writer
nicecii
^___^
nice to meet you : ) เราอยากตื่นเช้ามาเพื่อพบว่าเวลาที่ผ่านไปเป็นเพียงตัวเลขที่มากขึ้นไม่ได้เกี่ยวกับระยะเวลาที่อยู่บนโลกมานานเท่าไร ถึงได้พบว่าความเก่าใหม่ไม่ได้ห่างหายหรือเหินห่างเพียงแค่จังหวะที่ไปข้องเกี่ยวจดจำประสบการณ์ของการหายใจ.

Comments

Fix_You
1 year ago
เราอ่านแล้วรู้สึกว่าน่ารักดีนะ ^___^

#ขอบคุณที่เขียนครับ
Reply
nicecii
1 year ago
ขอบคุณค่ะ ^___^
How_is_today
1 year ago
ชอบ~~~~♥️♥️♥️
Reply
nicecii
1 year ago
ดีใจที่ชอบนะ ^^~
Ripeness
1 year ago
บังเอิญที่ได้มาอ่าน และหวังว่าจะได้อ่านต่อทีละนิดละหน่อย 😁
Reply