To meself : Iluvu รักนะ ตัวเอง..
แค่เอาตัวเองไปอยู่ให้ถูกที่
ถูกสภาพแวดล้อม แค่นี้..
ชีวิตก็มีความสุขแล้วปะวะ
คุยกับคนที่พูดภาษาเดียวกัน
เข้าใจในระบบความคิด
ในอุดมการณ์บางอย่าง

ทุกวันนี้ การเป็นฟรีแลนซ์ของเราแม่งยืนหยัดอยู่ได้เพราะมีคนรอบข้างเหล่านี้ที่คอยเติมเต็มพลังบางอย่างให้กับเราอยู่ตลอด ทุกครั้งที่ได้เจอคนที่เป็นนักแสดงจริงๆ ผู้กำกับจริงๆ หรือศิลปินที่ทำงานศิลปะจริงๆ แม่งโคตรเป็นอะไรที่แบบทำให้มีความหวังในการใช้ชีวิตให้มีอยู่ต่อไปมากๆ มันเหมือนเราไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวอีกต่อไป

เราไม่ต้องไปโฟกัสอยู่กับแค่ทุนนิยม ไม่ต้องไปฝืนทำอะไรที่มันไม่ใช่ตัวของเรา โดยเพราะเพียงแค่ค่านิยมในกรอบของสังคมที่ถูกนำเสนอออกมาว่า ชีวิตต้องมีสิ่งนี้และสิ่งนั้น
เพื่อให้เกิดความมั่นคงแบบเปลือกๆในโลกของชีวิตแบบอุดมคติ

มันจะมีมนุษย์บางประเภท
ที่เปรียบเสมือนพิษต่อจิตใจของเรา
คือมนุษย์ที่ไม่เห็นคุณค่าในตัวเอง
ซึ่งถ้าแม้แต่ตนเองยังมองไม่เห็น
เขาไม่มีทางมองเห็นสิ่งนี้ในตัวผู้อื่นได้แน่ๆ
พอไม่มีคุณค่า ไม่มีอะไร
เขาก็จะพยายามหยิบจับวัตถุหรือปัจจัยสี่ใดๆ
ที่ดึงเข้ามาให้มันเป็นคุณค่าที่ทดแทนตัวตนของเขา
และคนเหล่านี้พวกเขาจะพยายามทำทุกวิถีทาง
เพื่อที่จะให้มีสิ่งเหล่านี้มาทดแทนคุณค่าในชีวิตเขา
ซึ่งมันคือพิษร้าย ที่ถูกถ่ายทอดและส่งไม้ต่อไปเรื่อยๆ
อย่างน่ารังเกียจและชวนเพลียหัว
จากรุ่นสู่รุ่น.. จากนายสู่ลูกน้อง..
จากครูถึงศิษย์.. จากไลฟ์โคชชิ่ง สู่ผู้เสพย์เลเวลหนึ่ง..
ซึ่งมันก็ถูกปลูกฝังผ่านสิ่งต่างๆรอบตัวเราอยู่เสมอ
โดยที่เราบางคนอาจไม่ทันได้สังเกตและรู้ตัวด้วยซ้ำ
ว่าหลากหลายสิ่งที่เกิดขึ้นบนโลกนี้ มันอาจมีพิษร้ายที่ถูกซ่อนและแอบแฝงไว้อยู่เสมอ 
ปัจจัยสี่ไม่ใช่คำตอบของทุกสิ่ง
แต่หากก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงและหนีมันไม่ได้
เพราะเรายังเป็นมนุษย์ที่อยู่บนโลกนี้
มีตัวตน มีจิตวิญญาณ..
สุดท้ายเราแค่ต้องเพิ่ง วิถีตรงกลาง
ความบาลานซ์ ความพอดี
แค่นี้ชีวิตก็อาจจะมีความสุขแล้วจริงๆก็ได้
แค่เอาตัวเองไปอยู่ให้ถูกที่
แค่รักตัวเองให้มากๆ
รักนะ ตัวเอง..

ขอบคุณชายสิทธารถะ ที่นำพาจิตใจของเรามาอย่างสงบ
SHARE
Written in this book
The feelings awakens
Writer
nongkenlilthief
Actor also Writer
Sooner or later we’re all dying. Far beyond human.

Comments