รีวิวหนังสือ "โปรดจงโอบกอดฉันเอาไว้"

ผู้เขียน ปรีดี หงษ์สต้น

ISBN: 9786162078828
เดือนปีที่พิมพ์: 3/2012


หมายเหตุ เป็นรีวิวและการแสดงทัศนะส่่วนตัวของเราค่ะยาวนิดนึง
"โปรดจงโอบกอดฉันเอาไว้"เป็นเรื่องราวของวัยรุ่นกลุ่มนึง มีเรื่องราวชีวิตหลากหลาย บางคนชีวิตแหว่งวิ่น บางคนรวยเว่อร์ บางคนจน บางคนบ้าเซ็ก ปล.ผู้หญิงในหนังสือเล่มนี้เสพเซ็กกันเอ็นจอยทีเดียว ตัวละครในเรื่องตอนเด็กก็เป็นเพื่อนกัน พอโตขึ้นหน่อยก็แยกย้ายกันไป พอช่วงมหาลัยก็มานัดเจอกันอีกทีและพบว่าบางอย่างมันไม่เหมือนเดิมแล้ว เพราะทุกคนต่างก็ไปเจอเรื่องราวมามากมาย

เราชอบลีลาการเขียนของนักเขียนท่านนี้นะ เรียกว่ายังไงดี มันออกแนวเวิ่นเว้อหน่อยๆ พรรณนาเสียไกลทั้งที่อยากบอกอะไรอีกอย่าง คล้ายๆกับเราแหละเหมือนเวลาเราจะอธิบายอะไรออกมาแต่ไม่กล้าพูดตรงๆ ก็สื่อสารออกมาซะนามธรรม แต่บอกตามตรงบางช่วงเราก็ไม่เข้าใจ อาการมันคล้ายเราเมาเห็ด มันวิ้ง วิ้ง วิ้ง ชวนให้บ้าชะมัดแต่มันเสพติดดีอ่านแล้ววางไม่ลง

อีกอย่างที่เรานึกขำและก็เอ็นดูคือฉากเลิฟซีนในเรื่อง ที่ชอบเขียนให้ผู้หญิงดูงุ่นง่าน ดูหงี่ เหมือนแมวหง่าวครางหงิงๆหาตัวผู้ แต่เราอ่านดูแล้วเป็นจินตนาการในหัวผู้ชายมากกว่า เช่น นางเอกถอดเสื้อผ้าออกหมดแล้วพิมพ์อีเมลหาพระเอก มีช่วงนึงนางเขียนว่าอยากมีเซ็กส์กับพระเอกแล้ว อยากจะใช้มือและปากกับพระเอก เวลาช่วยตัวเองก็คิดถึงพระเอกตลอดเวลาเลย 🤔🤨 มีฉากนึงที่นางเอกมีเซ็กส์กับผู้ชายอีกคนแล้วไม่ถอดเดรส ถอดแต่ กกน. คาไว้ที่ตาตุ่มไรงี้ เราอ่านแล้วไม่สยิวฮะ เราขำ แบบพี่ไปจำมาจากไหน๊ แล้วที่เราฮาสุดๆก็ตอนพระเอกเขียนอีเมลเล่าถึงลูกค้าคนสุดท้ายที่ไปอ่านหนังสือให้ฟังคือ ผู้หญิงคนนึง ตอนแรกคิดถึงลูกแสดงออกกับพระเอกแบบลูกชาย แต่แป๊บเดียวนางก็แทนพระเอกว่าเป็นผัว ในใจเราคิด "เอาอีกแล๋วพวกมึงเอาอีกแล๋ว มัยผู้หญิงในเรื่องมันหง่าวจังว้า"

ที่เราชอบคือในเรื่องจะบอกเล่าประสบการณ์dark ในสังคมเล่าถึงความขัดแย้ง ความยอกย้อน ความบิดเบี้ยวในสังคมและยังบันทึกเรื่องราวการเมืองและสภาพสังคมสมัยนั้นเอาไว้ด้วย (สมัยทักษิณ สมัยHi5รุ่งเรืองและสมาร์ทโฟนยังไม่เกิด)

อีกเรื่องที่เราสะท้อนใจก็คือ ความ-เรียกอะไรดีความไม่เสถียรของจิตใจมนุษย์ ตัวละครตัวนึงชื่อต้นมีพ่อรวยและแม่อ่อนแอ พ่อของเขาแสดงออกต่อแม่เหมือนเป็นคนรับใช้ไว้รองมือรองตีน แล้วทีนี้ต้นเขาแสดงออกกับนางเอกอย่างทะนุถนอม กับผู้หญิงคนที่เขารักอีกคนก็มีแต่ให้ แต่กับผู้หญิงที่ชื่อจูน เขามีเซ็กด้วยแล้วทำร้ายร่างกายเธอ อึ๊บไปตบไปบีบคอไป โถ่่่่่่่่่่วไอ้ซาดิส เวลารำคาญก็ตกตี คือคนเราบางทีก็เป็นแบบนี้ บางทีไม่ได้มีเหตุผลอะไร มันแค่เหมือนเราเลือกบทที่จะเป็นสำหรับแต่ละคน มันไม่มีเหตุผล เหมือนหยิบไพ่ได้ใบไหนก็ใบนั้นแค่นั้นแหละ

ตอนจบหักมุมคือพระเอกจริงๆตายไปนานแล้วแล้วนางเอกเหมือนจินตนาการทุกอย่างเกี่ยวกับพระเอกขึ้นมาเองและจบแบบเรื่องเศร้า
วัยรุ่นทุกคนเหมือนใบไม้ บางคนโตต่อไป บางคนก็ปลิดดปลิว บางคนได้อยู่ต่อเพียงเพื่อรอวันปลิดปลิวอ้อ ทุกคนในเรื่องเราชอบ ทนง มากที่สุด(หวังว่าจะจำชื่อถูก) ทนงเป็นคนจน โตมาแบบเด็กจน ไม่ได้เรียนต่อมหาลัย เค้าทำงานรับจ้างเผชิญชีวิตไปเรื่อยๆเจอโชคร้ายบ้างดีบ้าง แต่มีความสุขกับงานอดิเรกง่ายๆคือการคุ้ยหนังสือมือสองและอ่าน
SHARE
Written in this book
2019
Writer
pimsiri
ไม่บอกอะ
ผู้หญิงที่เปราะบางและจังไรอยู่ในคนเดียวกัน

Comments