โลกรสขม
เช้าแล้ว เธอรู้สึกตัว สลัดอาการสลึมสลือออกจากตัว พาตัวเองออกจากเตียง... 
เธอรู้ว่าร่างกายของเธอกำลังทำงานหนัก ร่่างกายอันเป็นที่รักที่เธออาจไม่ค่อยทะนุถนอมกำลังทำให้เธอกลับมาเป็นเธอที่มีเรี่ยวแรงเหมือนเดิม

ข้าวต้มร้อนในชามโต วางอยู่ตรงหน้า เธอกลืนน้ำลายลงคอ ทำไมวันนี้รสชาติในร่างกายเธอแปลกไป ...

เธอตักข้าวต้มช้อนเล็กๆ เข้าปาก ค่อยๆเคี้ยว แล้วกลืน "แง.. ข้าวต้มทำไมขม" เธอถอนหายใจ "ขมแบบนี้จะกินลงได้ยังไง" เธอเถียงกับตัวเองในใจ "เห้ยทีเบียร์ดำ ขมจะตายยังชอบกินเลย" อีกเสียงก็เถียงกลับ เธอถอนหายใจ ตักข้าวเข้าปากอีกช้อน

เธอเดินไปรินน้ำเปล่ามาดื่ม เตรียมใจไว้ขมเสียเนิ่นๆ และก็เป็นจริง ขมยิ่งกว่าสาเก สาโทอีก ลองชาร้อนก็ได้ อาจจะไม่ขม คิดผิดถนัด ขมอยู่ดี จิบยาแก้ไอมะขามป้อม อ๋อไม่ขมนี่ ผิด มันขมอยู่แล้ววววจ้า กินกล้วยดิบได้สบายใจเลย ไหนๆก็ขมแล้วใช้โอกาสนี้กินไปเต็มๆ
โลกที่มีแต่รสขมเป็นอย่างนี้นี่เอง 

เธอทดลองกินของที่มีอยู่ทุกอย่าง รสชาติเดียวที่มีคือรสขม จริงๆลึกๆก็สนุกอยู่แหละ ถ้าไม่นับความป่วยไข้ไร้เรี่ยวแรง

จนกระทั่งมีเสียงสวรรค์บอกว่า ให้ไปกินแตงโมกับฝรั่งดู เผื่อจะทำให้อาการกินไม่ได้ลดลง โชคดีจริงๆที่ไม่ขม ความหวานแบบธรรมชาติเท่านั้นซินะที่เอาชนะได้ อยากกินสองอย่างนี้แทนข้าวทุกมื้อเลย

หนึ่งวันกับการเผชิญโลกรสขม 
อยากรู้จังถ้าอยู่กับเขาโลกจะขมหรือจะหวาน
:p
SHARE
Writer
NikNisa
Learner
There is no wrong or right, Just Write

Comments