ความรู้สึกผ่านตัวหนังสือ
   วันที่ 11 เมษายน 2563
 เป็นวันแรกที่เราและเขาได้คุยกัน เราเป็นคนทักไปเองแหละ ด้วยความที่อยากคุยก็เลยทัก แต่เราดันทำตัวไม่น่ารักใส่เขา บทสนทนาแข็งทื่อของเราอาจทำให้เขาไม่อยากคุยต่อ แต่เราก็พยายามหาเรื่องคุยจนในที่สุดก็หมดวันที่เราคุยกัน

   วันที่ 12 เมษายน 2563
  เป็นวันที่สองที่เราและเขาคุยกัน แล้วเป็นวันแรกที่เราถามเขาว่า “ลองมาคุยกันดูไหม” ใช่ เธออ่านไม่ผิดหรอก เราถามคำถามนั้นไป แล้วเธอรู้อะไรไหม เขาตอบกลับมาว่า 
อยากให้คนที่เราคุยด้วย ได้รับสิ่งที่ควรได้รับ 
เราเลยถามต่อว่า แล้วอะไรคือสิ่งที่ควรได้รับล่ะ เขาตอบเราว่า
เวลาและความจริงใจ
เขาไม่ค่อยมีเวลาว่าง เพราะเขาต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบและช่วยเหลืองานที่บ้าน แต่เธอรู้อะไรไหม เรานึกว่าเขาจะปล่อยๆไป แต่ไม่เลย เขาแคร์เรา และแคร์ทุกคน เป็นเรื่องดีนะ อย่างน้อยเขาก็ยังคุยกับเรา แต่เรารู้สึกว่า ฐานะทางด้านสังคมและการเงินของเราต่างกันเกินไป เราคงไม่เหมาะสมกันหรอก ไม่ว่าตอนจบเราจะได้เป็นแฟนกับเขาหรือเขามีแฟนเป็นนคนอื่น

  อะไรทำให้เราคิดว่าไม่เหมาะสมเหรอ การเงินและสังคม เราไม่ใช่คนรวย สังคมเราเล็กๆ ไม่เหมือนเขา สังคมเขาใหญ่โต คงไม่สนใจคนจนๆแบบเรา คนจนที่วันๆต้องคอยเลี้ยงวัว ต้องประหยัดอดออม เพื่อที่จะได้มีใช้ในวันต่อไป ถ้าเขาลดตัวมาคบกับเราที่บ้านเขาคงไม่พอใจเป็นแน่

  แต่เขาใจดีมากเลยนะ เขาทำสรุปเนื้อหาให้เราอ่านโดยที่เราไม่ได้ขออะไร แต่เราก็รู้สึกเกรงใจอยู่ดี แต่ก็ ขอบคุณนะ ขอบคุณที่มองเห็นเรา
SHARE

Comments