แค่เขาไม่ได้เดินมาบอกเท่านั้นเอง
1
ทุกสัปดาห์จะมีวันหนึ่งที่กรุ๊ปไลน์ออฟฟิศจะเด้งขึ้นมาว่า “ลงชื่อเตะบอลกันครับ"
และสิ่งที่ผมทำเสมอคือการพิมพ์ว่า +1 ลงไป และผมไปแจมกับเขามา 4-5 ปีแล้ว

ที่นี่เองที่ผมเป็นแฟนคลับของน้องคนนึง
แม้ส่วนใหญ่เราจะเล่นคนละทีม แต่ผมก็เป็นแฟนคลับของน้องเขาเสมอ ด้วยสปีดที่เร็ว การดึงบอลไปมาราวกับใช้เวทมนต์ และการจบสกอร์ที่คมกริบ

ที่สำคัญ เขาเล่นบอลง่าย พร้อมจ่ายบอลทำชิงกับเพื่อนร่วมทีมเสมอ ไม่ใช่ประเภทฟุตบอลชายเดี่ยวที่เลี้ยงเก่งแล้วไม่ส่งลูกให้ใคร หายากนะครับคนที่เก่งมากๆ แต่เลือกส่งบอลให้คนอื่น 

และหากเขาส่งพลาดก็จะขอโทษขอโพยออกมา
แม้หลังๆ ผมจะไม่เจอเขาบ่อยเหมือนเดิมแล้ว
แต่ก็สถาปนาตัวเป็นแฟนคลับคนนึงของน้องเขา

2
เช่นเดียวกับที่ฟิตเนส ผมก็เป็นแฟนคลับของน้องผู้หญิงอีกคน 
เธอไม่ได้สวยอะไรมาก ไม่ได้หุ่นดีเพอร์เฟกต์แบบดารา แต่ผมจะเห็นเธอออกกำลังกายในรูปแบบต่างๆ แทบทุกวัน เธอเล่นทั้งบอดี้คอมแบต โยคะ บอดี้ปั้ม และอะไรสักอย่างที่เต้นหมุนตัวเป็นวงๆ อยู่บนไม้ต่างระดับ

ผมไม่เห็นเธอเล่นเพียงอย่างเดียวคือเวท แต่รางกายบางๆ ของเธอก็ไม่มีไขมันเลย
แม้หลังๆ ผมจะไม่เจอเธอบ่อยเหมือนเดิมแล้ว แต่ก็สถาปนาตัวเป็นแฟนคลับคนนึงของน้องเขา

3
ยุคนี้เป็นยุคที่มีเน็ตไอดอลและยูทูบเบอร์มากมาย หลายคนโพสต์อะไรบางอย่างหรือลงคลิปกินข้าวก็มีคนมากดไลท์และแชร์กันเป็นหมื่นๆ ครั้งแล้ว ทำให้หลายคนอดเปรียบเทียบไม่ได้ว่า ตอนเราโพสต์ก็มีแค่เพื่อนกดไลท์ไม่กี่สิบคน

ทำให้เราอดสงสัยไม่ได้ว่า ตัวเองมีคุณค่าต่อคนอื่น หรือโลกหรือเปล่า ทำให้บางคนรู้สึกแย่หรือเป็นโรคซึมเศร้าขึ้นมา

แต่อย่าเพิ่งตัดสินคุณค่าของตัวเองเร็วไป ไม่แน่นะว่าเราอาจเป็นแรงบันดาลใจให้ใครบางคนอยู่ เพียงแต่เขาไม่ได้เดินบอกเราเท่านั้นเอง ว่าเราเป็นแรงบันดาลใจให้เขานะ

ผมคิดว่าคนไทยแสดงความรู้สึกไม่เก่ง ไม่แสดงออก (ถ้าแสดงออกก็จะเป็นเชิง negative)ทำให้เราไม่รู้ว่าคนอื่นคิดยังไงกับเรา จึงได้แต่คิดมโนไปเองคนเดียว

4
ขณะที่โลกสมัยใหม่ซับซ้อนและอยู่ยากขึ้น เจตนาดีที่ทำด้วยความบริสุทธิ์ใจก็อาจถูกมองในแง่ลบได้ หากผมไปบอกน้องผู้ชายที่สนามบอลว่าผมชอบเขา นายเป็นแรงบันดาลใจให้เรานะ มันคงคิดว่าผมชอบผู้ชายด้วยกัน(ซึ่งไม่ใช่โว้ย)

หรือถ้าผมเดินไปบอกน้องผู้หญิงว่าผมชอบเขา เธอเป็นไอดอลของเรานะ เธอคงคิดว่าผมเป็นไอ้โรคจิตแน่ๆ

ซึ่งไม่ผิดเลย เพราะโลกแข่งขันที่ขับเคลื่อนด้วยความกลัว(มากกว่าความรัก) ทำให้เราสร้างกำแพงปกป้องตัวเองไว้่ สูงมาก จนแม้แต่คำชื่นชมหรือเรื่องดีๆ ก็ไม่สามารถผ่านเข้าไปได้

แต่ก็อย่างที่ผมบอก อย่าเพิ่งตัดสินคุณค่าของตัวเองเร็วไป เพราะบางทีคุณอาจเป็นไอดอลของใครบางคนอยู่
เพียงแต่เขาไม่ได้เดินมาบอกเท่านั้นเอง
SHARE
Writer
Low_Profile
Editor
พอกลอน ซาเสียง / สถาปัตย์ ม.เกษตรศาสตร์ / กองบรรณาธิการสำนักพิมพ์ a book (2551-2553) บรรณาธิการสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์บุ๊คส์ (2554) บรรณาธิการบริหารสำนักพิมพ์ springbooks และ สำนักพิมพ์ shortcut (2555-ปัจจุบัน) / ผู้เขียนหนังสือ "ทดเวลาฝันเจ็บ" (2559) / บรรณาธิการหนังสือ เพราะเป็นวัยรุ่นจึงเจ็บปวด / ก่อนความฝันจะล่มสลาย / บ๊อบ แมวเตะฝันข้างถนน / เรื่องนี้พี่บอกเธอคนเดียว / ไม่เอาน่ะ อย่าคิดมาก / สิ่งที่เจ้านายไม่เคยบอก / โตขึ้นจึงรู้ว่า / นักสะสมความรู้สึก / ชีวิตมันก็แบบนี้แหละ / โลกนี้สอนให้รู้ว่า... ฯลฯ

Comments

Wararit
7 months ago
ดีจัง
Reply
Low_Profile
6 months ago
ขอบคุณครับ:)
KCstory
7 months ago
ชอบจังเลยค่ะ ^^
บรรยายไม่ถูกแต่ชอบ... นี่ไงบอกแล้วไม่ได้เดินมาบอกแต่พิมพ์บอกค่ะ 😊
Reply
Low_Profile
6 months ago
ขอบคุณมากครับ รับไว้ด้วยความเต็มใจ ฮ่าๆ
-PikachU-
7 months ago
ชอบครับๆ อ่านแล้วได้กำลังใจเยอะเลย
Reply
Low_Profile
6 months ago
ดีใจที่ชอบครับ
LaFloraRa
6 months ago
ในวันที่ความมั่นใจในตัวเองค่อยๆหายไป ดีใจมากเลย ที่มีโอกาสได้อ่านบทความน่ารักและทรงพลังนี้ค่ะ :)
Reply
Low_Profile
6 months ago
ขอบคุณครับ มีเรื่องอะไรก็เล่าให้ฟังได้นะครับ
Pan-non
6 months ago
จริงเนอะ : ]
เราต่างเป็นแรงบันดาลใจของกันและกันบนโลกใบใหญ่
Reply
Low_Profile
6 months ago
ใช่เลยครับ เราต่างเป็นแรงบันดาลใจให้แก่กัน ในสนามชีวิตนี้ฮะ