ตกหลุมรัก : )
   จริงๆฉันสมัครแอคเคาท์นี้ตั้งแต่ปีที่แล้ว ได้มีโอกาสเขียนเป็นครั้งแรก ฉันไม่รู้ว่าจะบรรยายความรู้สึกทั้งหมดลงกระดาษแผ่นนี้หมดมั้ย ช่วงเวลาหลายเดือนที่ผ่านมา ในแต่ละวันที่ฉันได้เจอปัญหาหลายๆอย่าง มีทั้งทุกข์และสุข ดีใจกับหลายๆเรื่องจนยิ้มแล้วเผลอกรี๊ดออกมา มีความสุขกับหลายๆเรื่องจนหัวเราะออกมา และก็เสียใจกับหลายๆเรื่องจนร้องไห้ออกมาเหมือนกัน ฉันรู้สึกเหนื่อยกับการที่ต้องโตเป็นผู้ใหญ่ มันทำให้ฉันคิดมาก คิดแล้วคิดอีก คิดซับซ้อนจนสับสน บางเรื่องฉันคิดวิธีแก้ปัญหาได้ ในทางกลับกันบางเรื่องฉันรู้วิธีแก้ปัญหา แต่ขึ้ขลาดไม่กล้าลงมือทำ    เช่นการวิ่งตามใครสักคน หรือพยายามทำให้เขาสนใจ แต่สิ่งที่ได้ตอบแทนคือ "ความเงียบ"
   ก่อนหน้านั้นที่ฉันยังไม่รู้สึกอะไรกับเขา 
First impression เขาเป็นคนธรรมดาคนนึงที่ฉันคิดว่าเป็นรุ่นพี่ ดูเป็นคนเงียบๆ ไม่ค่อยพูดเท่าไหร่ แต่จริงๆเขาเป็นคนมีเพื่อนเยอะ ก็คุยเก่งกับพวกเพื่อนๆเขานั่นแหละ...
   ฉันก็ใช้ชีวิตประจำวันตามปกติ อยู่มาวันนึงฉันสังเกตเห็นเขาอยู่ในแก๊งค์ผู้ชายที่หนึ่งในเพื่อนของฉันปลื้มและชอบแซว 
ฉันเลยบอกเพื่อนว่า : "คนนั้นน่ะขึ้นรถกับกู แต่เพิ่งเคยเห็นนะ อยู่แก๊งค์นี้หรอว่ะ"
เพื่อน : "จีบเลย คนนี้น่ะน่ารักออก"
ฉัน : "ไม่เอาหรอก ไม่ชอบเด็กว่ะ"

  ตั้งแต่วันนั้นที่เพื่อนบอกให้จีบ เพื่อนมันก็แซวฉันทุกวัน หลังจากนั้น 3 เดือน ฉันก็ชอบเขาจนได้ งงเหมือนกันว่าทำไมไปตกหลุมชอบเขาได้ไง หรือเพราะความที่เห็นกันทุกวัน เพื่อนก็ดันชอบแกล้ง แซวอยู่นั่นแหละ
 
               ความรู้สึกของฉันเปลี่ยนไป                        เวลาที่ได้เจอเขา ใจฉันจะเต้นรัว            อย่างกับเสียงกลองออกรบ
   เพื่อนฉันคนนึงไปค้นหาเฟซบุ๊กเขาจนเจอแล้วมาบอกฉันให้แอดไป ฉันนี่รีบกดแอดไปทันที แต่ผ่านมาหนึ่งวันไม่รับแอด แค่เริ่มต้นก็จะนกแล้วหรอเนี่ย แอดไปแอดมาห้ารอบ แอดตั้งแต่วันพฤหัสบดี เขาเพิ่งจะรับแอดวันพุธของอาทิตย์ต่อมา
   เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นรีบกดเข้าส่องทันที ยิ่งทำให้ฉันชอบเขามากขึ้น เขาเป็นคนมีความพยายาม เขาเคยเป็นคนอ้วนแล้วลดน้ำหนักได้สำเร็จ เขาเล่นกีต้าร์ เขาออกกำลังกาย นี่มันสเป็คฉันเลย แต่คิดอยู่อย่างเดียวคือ "เขาเป็นรุ่นน้อง" ก็คือเขาคนนี้ลบสเป็คข้อนี้ฉันไปเลย 
  การที่เจอกันทุกวันทำให้อยากคุยแต่ไม่กล้าที่จะทัก เลยแกล้งทำเป็นส่งข้อความผิดไป เขาก็ตอบมา คุยกันได้ไม่กี่ประโยคก็ไม่ได้คุยอีก ฉันรอโอกาสส่งเมสเสจไปหาเขาก็ต่อเมื่อมีเทศกาลสำคัญ ไม่ว่าจะเป็นวันปีใหม่ วันคริสต์มาส วันเกิดเขา ได้คุยกันแค่นี้ฉันก็มีความสุขแล้ว 
  จนกระทั่งวันนึงเขารู้ว่าฉันชอบเขา เพราะมีคนไปบอก ฉันไม่แน่ใจว่าใครไปบอก เพราะเพื่อนแกล้งฉันโดยลงสตอรี่ที่มีฉันเชื่อมโยงกับเขา จนเขารู้ แต่เขาก็ไม่ได้สนใจอะไรฉัน และเนื่องจากที่ฉันขึ้นรถไปเรียนคันเดียวกับเขา วันไหนที่เขาไม่ไปด้วย เขาจะทักมาหาแล้วฝากบอกคนขับรถด้วยว่าไม่ได้ไปด้วย ทักมาบอกแบบนี้สี่ครั้ง นี่เขาจะไม่ให้ฉันหวั่นไหวเลยรึไง ทั้งๆที่รู้ว่าฉันชอบ ก็เลือกที่จะทักมาแต่กลับไม่ทักเพื่อนของเขาเองที่ขึ้นรถด้วย หลายเดือนที่ฉันชอบเขา พยายามทำหลายอย่างให้เขาสนใจบ้าง เช่น วันวาเลนไทน์ ฉันฝากคนเอาช็อคโกแลตไปให้เขา, พยายามให้เดินผ่านกันบ่อยที่สุดในเวลาที่เปลี่ยนคาบเรียน, ไปให้กำลังใจเขาตอนแข่งฟุตซอล ฯลฯ 
  และวันนี้ก็มาถึง วันที่ฉันคิดว่าจะไม่เสียใจเพราะฉันเผื่อใจกับเรื่องนี้อยู่ วันศุกร์ ที่24 พฤษภาคม 

ฉันเห็นเขาเดินมากับผู้หญิง เพื่อนๆของผู้หญิงคนนั้นเดินอยู่ด้านหลังพยายามจะถ่ายรูปพวกเขาสองคนเอาไว้ ฉันได้ยินเสียงแซวมาแต่ไกล รู้เลยว่าเขาสองคนกำลังคบกันอยู่ ณ ตอนนั้นที่ฉันมองเขา  ฉันมีีความรู้สึกหลายอย่างปะปนกันไปหมด ทั้งเสียใจ ผิดหวังที่ไม่ใช่เราที่เดินข้างเขา ดีใจกับเขา ขอมองดูเขาแบบนี้ อยากให้เขามีความสุขกับสิ่งที่เขาเลือก  อยากบอกเขาว่าขอให้คนนั้นรักคุณมากกว่าที่เรารักคุณนะ"

ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียก 
เก้าเดือนกับอีกสิบแปดวัน 
มีความสุขมากๆนะคุณ : )
SHARE
Writer
286diary
นักสะสมความทรงจำ
เริ่มสมัคร : 19/08/61 เวลา 00:25(-41)

Comments