พรุ่งนี้มีจริงมั้ย?(ต่อ1)
“ พ รุ่ ง นี้ ยั ง มี เ ห มื อ น เ ดิ ม ”

กี่วันแล้วที่คุณใส่หน้ากากความสุขจอมปลอม
กี่คืนแล้วที่คุณจมอยู่กับน้ำตาคนเดียว
กี่ชั่วโมงแล้วที่คุณคิดถึงแต่อดีต
กี่นาทีแล้วที่คุณโทษสิ่งที่เกิดขึ้น

เมื่อไหร่จะพอ?

คุณอาจเสียใจกับสิ่งที่เสียไป
แต่น้ำตาไม่สามารถพาสิ่งเหล่านั้นกลับมาได้
เสียใจได้ แต่อย่าเสียตัวตนของคุณ

สำหรับคืนนี้ คุณควรเข้านอนได้แล้ว
ฉันสัญญาว่า
เมื่อตะวันขึ้นอีกครั้ง ทุกอย่างจะดีขึ้น
ขอเพียงคุณให้โอกาสตัวเอง
ให้อภัยตัวเอง และเริ่มต้นใหม่
พรุ่งนี้ยังมีเหมือนเดิมคุณเห็นดวงจันทร์นี้มั้ย 🌕️
เราขอให้แสงจันทร์ ส่องนำทางคุณ
ให้ออกมาจากความหม่นหมองในคืนนี้
ขอให้ดวงจันทร์ช่วยโอบกอดคุณไว้
อย่าได้มีความทุกข์มากวนใจ
หลับตาซะที่รัก ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณเอง

ถึงแม้ฉันอาจเป็นคนแปลกหน้า
เราอาจไม่เคยรู้จัก ไม่เคยแม้แต่เดินสวนกัน
แต่คุณไว้ใจฉันได้เสมอ
ฝันดีนะคะ

SHARE
Writer
Sahray
Leaving nothing anymore.
Maybe I don’t cry but it hurts. Maybe I won’t say but I feel.

Comments