ความจริง กับความรัก และความเห็นแก่ตัว
  นับจาก 100% คนที่รักเราจริงๆ ไม่เสื่อมคลาย จะมีเพียง 1% หรือ >1% ไม่ว่าจะเป็นเพื่อน พี่น้อง หรือญาติ กระทั่งแฟน ก็ไม่มากไปกว่านี้ ถึงโลกใบนี้จะให้คนที่วิเศษ และประสบความสำเร็จมา เพื่อสร้าง Windows หรือสร้าง Google แต่เราก็ไม่ได้รักเขากันทุกคน จริงไหม? เราสนใจแค่ว่า เราจะได้รับความสะดวกสบายแค่ไหน จากบริการ และผลิตภัณฑ์ของเขา น้อยคนนัก จะรักผู้ก่อตั้งสิ่งยิ่งใหญ่แบบนี้ ไม่เสื่อมคลาย

หนังสือที่ผมอ่าน เขียนได้ Real และตรงที่สุด ซึ่งผมอ่านจบไปเมื่อปีที่แล้ว ไม่ได้อ่านเมื่อครู่แน่นอน แต่มันฝังรากลึกเอาไว้ นั่นคือ "คนส่วนมากนั้น เห็นแก่ตัว" และมักถามหาสิ่งที่เขาจะได้จากเรา มากกว่าที่จะถามว่า "เราจะให้อะไรเขาได้บ้าง และเขาจะดีใจไหม ถ้าได้รับไปแล้ว"

ลองดูสิ เราจะถามว่า "ฉันจะได้อะไร จากการเรียนในคอร์สนี้บ้าง?" หรือ"ผมจะได้อะไร จากคุณบ้าง?" ซึ่งแน่นอน บนโลกใบนี้ ไม่มีใคร ไม่เคยถามว่า "ผม/ฉันจะได้อะไรจากสิ่งนั้น"

จากที่ผมได้ประสบการณ์บางอย่างมา แล้วผมได้รู้ว่า "เงิน" ในอดีต เป็นเพียงเครื่องมือ ที่ทำให้เราสามารถแลกเปลี่ยนสินค้าได้ง่ายขึ้นเท่านั้น คิดดูสิ ถ้าหากเราต้องแบกปลา 10 ตัวไป เพื่อแลกไข่ 50 ใบ และคนแลกไข่ ก็วายจะทำไข่หล่นแตกอีก และแน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้ มันเน่า และเสียได้ "เงิน" จึงถูกคิดค้นมา แต่เมื่อเวลาผ่านไป กระดาษ และเศษโลหะ ได้มีค่ามาก จนความเป็นมนุษย์ศูนย์สิ้นไป ด้วยความโลภ แต่จริงๆ แล้ว มันก็แค่ความเชื่อ เชื่อว่าเงินนั่นมีค่า มีค่ามากกว่าความเป็นมนุษย์เสียอีก ลองให้คนรุ่นต่อๆ ไปบอกลูกหลานพวกเขาว่า "เงิน ไม่มีค่าเท่าอาหารที่เรากินหรอกนะลูก และเงิน ก็ไม่ได้หมายถึงทุกสิ่งอย่าง และไม่ได้หมายถึงความรัก ความรักมันลึกซึ้งมากๆ และเป็นสิ่งที่มีค่า ควรค่าแก่การรักษา และสะสม แน่นอน ลูก มันมั่นคงนะ ความสัมพันธ์หนะ มั่นคงมากกว่าเงินด้วยนะ แต่เอาเข้าจริงๆ เงินก็ไม่ได้มีความมั่นคงอะไรหรอก"

ฮ่าๆฮ่า เงินไร้ค่าเลย ทันที ที่ความคิดเปลี่ยนไป ผมเองก็ใช้เงินเหมือนกันนะ ไม่ได้ปฏิเสธ ผมคงไม่ไปตกปลามา 20 ตัวแล้วไปแลกผักที่ตลาดหรอกนะ มันดูลู่มล่ามเกินไป และก็หนัก

ครั้งหนึ่ง เคยถามว่า ทำไมหนังสือเล่มนั้น ถึงเขียนแบบนี้แหละ แต่วันนี้ หลังจากวันนั้น ผมได้รู้แล้วว่า มันเป็นความจริง และไม่สามารถหลีกหนีได้ ความจริง ยังคงเป็นสิ่งที่ประจักตรงหน้าเสมอ หน้าเบื่อมาก ที่เกิดมาแล้วต้องมีความคาดหวังจากสังคม บุคคล หรือสิ่งต่างๆ มากมาย ที่ถาโถมเข้ามาอย่างน่ารำคราญ

ผมคิดบวกมามากพอแล้ว อะไรที่มากเกินไป ไม่ว่าจะบวก หรือลบ มันก็ไม่ได้ดีหรอกครับ บวกมากไป เราจะโลกสวย ไม่รู้ร้อน และเป็นเหมือนคนบ้า ที่เพ้อเจ้อไปวันๆ ส่วนถ้าหากลบมากเกินไป จะดูถูกตัวเอง และคิดว่าโลกใบนี้มันช่างไร้ค่า และน่ารำคราญ เพราะงั้น บวกได้ เพื่อให้โลกมันมีค่า และสวยงาม และลบบ้าง เพื่อได้เรียนรู้ความจริงอันหน้าสลดของโลก

พอแล้ว พูดสิ่งที่อยากพูดออกไปสิ อย่ากลัวว่าจะไม่มีใครรัก เพราะคนรักเราจริง ไม่ว่าเราจะพูดอะไรไม่ดีออกไป เขาก็ไม่มีทางโกรธเรา แต่อย่าไปด่าคนที่รักเราก็พอ เพราะเขามีค่าเกินกว่าจะได้ยินคำแย่ๆ จากเรา คนรักเรามีแค่หยิบมือหนึ่ง หรือปลายนิ้วโป้ง จรดปลายนิ้วชี้เท่านั้น แต่คนเกลียดเรามีเป็นกำมือ หรือมากกว่านั้นด้วยซ้ำไป เพราะงั้น รักษาความเป็นไปได้ที่ดีเหล่านั้นเอาไว้ ไม่ว่าจะเป็นยังไง คนที่รักเรา ก็ยังรักเราเสมอ ไม่มีวันที่จะเสื่อมลงไปแน่นอน

ความรัก ที่ควรค่าแก่การรักษา คือสิ่งที่มั่นคงที่สุด ในชีวิต - Be Leader Ship - Write by Be Leader Ship
 Image Leon_Ting from Pixabay
SHARE
Written in this book
The story of Love, Life, Hope and Dream เรื่องราวของความรัก, ชีวิต, ความหวัง และ ความฝัน
Story of Love,  Life, Hope and Dream เรื่องของความรัก, ชีวิต, ความหวัง และความฝัน
Writer
Be_Leader_Ship
Love Hope Dream Life
อะไรที่รู้จัก สิ่งนั้น Be ไม่เคยมีมันเลย แค่รู้จัก แต่ Be ไม่เคยรู้สึก

Comments