22.5 : เพราะเธอร้ายฉันเลยรัก SP (Chaeyeon X Sakura)

ร่างกายของซากุระบิดเร้าไปมาเพราะอีกคนพรมจูบไปทั่วร่างกายของเธออย่างแผ่วเบาและอ่อนโยน เธอรู้สึกดีมากกว่าครั้งไหนๆ ที่เคยทำมา

"ตัวเธอหอมจัง"

"คืนนี้เป็นของพี่นะ"

"อ๊ะ !" 

ร่างบางตกใจที่อีกคนใช้มือที่เย็นเฉียบจับเข้าไปที่หน้าอกของเธอ คนพี่ทั้งขย่ำและดูดหน้าอกคู่สวยของร่างบางอย่างเมามัน

เมื่อพอใจกับหน้าอกคู่สวย แชยอนก็ค่อยๆ ไล่พรมจูบร่างกายของคนน้องอีกครั้ง จากส่วนด้านบนลงไปยังด้านล่าง จนตอนนี้ร่างกายของร่างบางเต็มไปด้วยรอยแดงที่คนพี่ทำเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของมือเรียวค่อยๆ จับขาของร่างบางแยกออกก่อนจะก้มลงไปใช้ลิ้นอุ่นๆ เก็บเกี่ยวความหวานจากกลีบดอกไม้สีชมพูโดยการแทรกลิ้นเข้าไปในช่องปากทางเข้า ตักตวงน้ำหวานที่มีเขาเป็นผู้กระตุ้นให้มันออกมา

"อ อื้อออ ฉ ฉัน ม. . .ไม่ ไหวแล้วค่ะ" 
เมื่อความต้องการของเธอมาถึงขีดสุด เธอจึงร้องขอเขาด้วยน้ำเสียงออดอ้อนและติดขัด

เมื่อรับรู้ถึงความต้องการของอีกคนแชยอนจึงค่อยๆ ใช้นิ้วเรียวของเธอสอดเข้าไปยังกลีบดอกไม้สีชมพู นิ้วเรียวถูกสอดเข้าไปจนสุดโคน ร่างของซากุระยกลอยขึ้นเหนือที่นอนโดยทันที มือทั้งสองข้างจิกลงไปยังที่ฟูกที่นอน ก่อนที่จะเปลี่ยนมาจิกบนร่างกายของคนพี่ ที่กำลังขยับนิ้วอยู่ในร่างกายเธอช้าๆ

"อื้อ ~"

คนพี่เริ่มเร่งความเร็วของนิ้วตามความต้องการของตัวเอง เพื่อให้คนน้องได้พบกับความสุขที่จะมาถึงในไม่ช้า

"อ๊ะ อ๊ะ"

"อ๊า ร เร็ว ข ขอเร็วกว่านี้ได้มั้ยคะ ค เค้า ม ไม่ไหวแล้ว" 

"ได้ค่ะคนดีของพี่"

แชยอนขยับนิ้วเร็วขึ้นตามความต้องการของคนน้องจนร่างกายของร่างบางเริ่มกระตุกเกร๊ง

"อ๊าาาาา"

ซากุระกรีดร้องออกมาพร้อมกับน้ำหวานที่ไหลทะลักออกมามากมาย คนพี่ก้มลงไปเลียเก็บตักตวงความหวานที่คนน้องปล่อยออกมา

แชยอนขับร่างกายขึ้นมาให้ตัวเสมอกับร่างบาง ใช้นิ้วเรียวเกี่ยวเส้นผมที่ตอนนี้ปกปิดใบหน้าสวยของซากุระออก ก่อนใช้ริมฝีปากกดลงไปบนตำแหน่งเดียวกันของอีกคนเบาๆ 

"ช่วยฉันด้วยนะ ฉันก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน"

ร่างบางหันหน้าหนีอีกคนด้วยความเขิน มาพูดอะไรแบบนี้ข้างหูเนี่ยไอ้พี่บ้า !!!

"หื้ม ทำไมอ่ะ ไม่ช่วยก็ไม่เป็นไร"

น้ำเสียงติดงอนออกมาจากปากแชยอน และตอนนี้เขากำลังจะลุกออกจากเตียงแต่ถูกมือเล็กๆ ของร่างบางจับไว้

"ม ไม่ ด ได้ บอกว่า จ จะไม่ช่วยหนิคะ"

ร่างบางพูดด้วยอาการเขินอาย ก่อนจะขยับใบหน้าหนีอีกครั้ง

"งั้นมาเริ่มกันเลยละกัน"

แชยอนพลิกตัวทำใฟ้ตอนนี้ซากุระเป็นฝ่ายขึ้นมาคร่อมบนตัวเขา เธอตกใจเล็กน้อยเพราะมือของเธอตอนนี้วางไว้ที่หน้าอกของคนพี่พอดิบพอดี ก่อนที่แชยอนจะจับมือของซากุระมาไว้ที่หน้าท้องของเธอ หน้าท้องที่มีซิกแพคอ่อนจากการออกกำลังกาย ทำเอาซากุระใจสั่นไม่น้อยเลยทีเดียว

"ชอบรึป่าว ? แต่ฉันว่าเธอมองมาบ่อยๆ นะใช่มั้ย ? ฉับชอบให้เธอมองมันนะ ซาจัง"

ซากุระหน้าขึ้นสีจากคำพูดของอีกคน เพราะเขารู้ รู้ว่าเธอชอบมองหน้าท้องของเขา หน้าท้องที่เธออยากสัมผัสมาโดยตลอด

"อือออ"

คนพี่ครางออกมา เมื่อคนน้องก้มลงไปที่หน้าท้องของเขาแล้วพรมจูบไปบนหน้าท้องนั้น ก่อนที่คนพี่จะทนไม่ไหวดึงตัวคนน้องมาจัดท่าทางให้ส่วนที่อ่อนไหวของทั้งคู่ประกบกันแล้วขยับนำคนน้อง

"อ่า ~"

สะโพกของทั้งคู่ขยับเร็วขึ้นเรื่อยๆ ตามความต้องการทางอารมณ์ ริมฝีปากเรียวของแชยอนดูดยอดยกอิ่มของซากุระ เพียงไม่นานร่างกายของทั้งสองก็กระตุกเกร็งปล่อยน้ำหวานออกมาปะปนกัน

"ฉันเป็นของเธอแล้วนะ แล้วเธอต้องเป็นของฉันของฉันเพียงคนเดียว"

แชยอนลูบหัวคนน้องก่อนจะลุกออกจากเตียงเข้าไปที่ห้องแต่งตัว ปล่อยให้คนน้องนอนบนเตียงต่อไป

แต่งตัวจะไปไหนอีกแล้วล่ะ . . . อยู่ต่อไม่ได้หรอ
เมื่อเห็นเขาเข้าไปในห้องแต่งตัวเธอคิดไปต่างๆ นาๆ เธอกลัวเขาจะทิ้งเธอไป น้ำใสๆ เริ่มไหลออกมาจากดวงตาทั้งสองข้าง

"หื้ม ร้องไห้ทำไมคะ ?"

แชยอนถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนก่อนจะให้นิ้วเรียวปาดน้ำตาของคนน้องออกเบาๆ แต่กลับเป็นว่าซากุระร้องไห้หนักกว่าเดิม ทำให้แชยอนอดตกใจไม่ได้ เพราะเขาหรอ เขาไปทำอะไรเธอรึเปล่า ?

"ร้องทำไมคะ หืม ? เพราะฉันหรอ"

คำพูดเพราะๆ ที่เธอไม่คิดว่าจะได้ยินอีกแล้ว คำพูดที่เขาใช้กับผู้หญิงคนนั้น

"ฉ ฉันกลัว กลัวว่าพี่จะทิ้งฉันไป ฮรึก . . ."

"ขอโทษนะคะ ขอโทษที่ทำให้กลัว ฉันไม่ทิ้งเธอไปไหนแน่นอน"

"พี่แชจะไม่ทิ้งฉันไปไหนใช่มั้ยคะ ?"

"อื้ม ฉันจะไม่ไปไหน ฉันจะอยู่ข้างๆ เธอ"

แชยอนจับมือของซากุระยกขึ้นมา ก่อนจูบลงไปเบาๆ แล้วเสียงแหวนสีเงินเข้าไปที่นิ้วนางของซากุระ

"สวมไว้แล้วห้ามถอดนะ เพราะมันจะเป็นตัวแทนของฉัน รักษามันไว้ให้ดีๆ ล่ะ"

แชยอนกดจูบลงไปที่ตำแหน่งเดียวกันของอีกคนอย่างแผ่วเบาก่อนจะผละออก แล้วดึงร่างของคนน้องเข้ามาสวมกอด

"ฝันดีค่ะ ซาจัง"

"ฝันดีค่ะ พี่แช"

ทั้งคู่ผลอยหลับไปในอ้อมกอดของกันและกัน เป็นค่ำคืนแห่งความสุขของคนทั้งสองคน

รักนะคะพี่แช



SHARE

Comments