มันควรจะมีชื่อเรื่องหรอ ไม่ต้องหรอกเนอะ
ฉันเคยสงสัยในความเหงาอยู่บ้าง ก่อนหน้าที่ฉันยังไม่ประสีประสา 
ตอนที่ฉันยังอยู่ในอ้อมกอดของพ่อและแม่ หันทางไหนก็โอบล้อมด้วยอ้อมกอดที่อบอุ่น
แต่เมื่อจังหวะชีวิตที่เปลี่ยนไป เวลาก้าวผ่านนำพาความเติบโตมาสู่ฉัน 
ก็ถึงเวลาที่ฉันจะได้ทำความรู้จักกับความเป็นผู้ใหญ่ด้วยตัวเองอย่างจริงจัง
.
ฉันที่เริ่มหัดเป็นผู้ใหญ่ ก็เฝ้ามองว่าเค้าทำตัวกันแบบไหน ใช้ชีวิตอย่างไร 
บ้างอยู่เป็นครอบครัว เช้าทำงาน เย็นกลับมาทานข้าวพร้อมหน้าและพากันเข้านอน 
บ้างอยู่กับแฟน กับเพื่อน ไปจนถึงอยู่คนเดียว 
แล้วพวกผู้ใหญ่นี่เค้าเหงากันหรือไม่นะ ฉันสงสัยในวันที่ฉันกำลังหัดเติบโต ... 
ทำไมฉันถึงสงสัยน่ะหรอ
แน่อยู่แล้ว ว่าฉันกำลังประสบกับความรู้สึกเหงาน่ะสิ ฉันที่ไม่เคยรู้จักมันดีมาก่อน 
แต่ในตอนนี้ฉันเกือบกลายเป็นเพื่อนสนิทกับมันไปเสียแล้ว 
.
แล้วทำไมฉันถึงไม่หาอะไรทำ เพื่อคลายความเหงา
ไม่รู้สิ... การที่กำลังเขียนอยู่นี่ก็คงเป็นการคลายเหงา ให้ฉันผ่านค่ำคืนนี้ไปได้อีกหนึ่งคืนละมั้ง
ฉันเลือกที่จะทำความรู้จัก มากกว่าปล่อยผ่าน หรือหาสิ่งอื่นทำเพื่อให้ลืม
ฉันอยากรู้จักมันให้ดีพอจนเป็นเพื่อนสนิทกันได้ 
ฉันอยากรู้เสียจริงว่าคนเป็นผู้ใหญ่ คนอยู่คนเดียว คนมีแฟน 
หรือช่วงเวลาไหนๆ มันจะเหงาแตกต่างกันสักเท่าไร 
.
ความเหงาในขณะที่อยู่คนเดียว กับความเหงาในขณะที่มีคนรอบกาย อย่างไหนสาหัสกว่ากัน 
ฉันอยากทำความรู้จักกับมันให้ถ่องแท้ เพื่อที่.......
เพื่ออะไรกัน ฉันก็ไม่รู้
ฉันรู้แค่ว่าตอนนี้ ฉันคนที่กำลังหัดเป็นผู้ใหญ่ กำลังเป็นคนเหงาไปพร้อมกันด้วย
เพราะถ้าฉันไม่เหงา ฉันคงไม่มาทำอะไรแบบนี้หรอก จริงมั้ย ? 
การนั่งเขียน มันให้ความรู้สึกเท่มากกว่าการนั่งคุยกับต้นไม้หรือเก้าอี้เพื่อแก้เหงาแหละนะ 
แล้วตอนนี้ฉันรู้จัก ความเหงา ดีแค่ไหน
ก็ไม่รู้อีกแหละ แต่ตอนนี้ตรงหัวใจมันรู้สึกว่า 
มันเรียกร้องหาความสุขในขณะที่มีอ้อมกอดของพ่อและแม่
กอดที่อบอุ่นในแบบที่ไม่มีอะไรแทนที่ได้อีก 
ก็คงประมาณนั้นแหละมั้ง ที่ฉันรู้จักมัน 
............
หรือจริงๆ แล้วฉันกำลังคิดถึง
ฉันเลยรู้สึกเหงา หรือฉันแค่เมาฉันเลยรู้สึกเหงา 
ไม่รู้แหละ ช่างมันเถอะ


SHARE
Writer
Ptrp
the girl
to be soft is to be powerful

Comments