𝐿𝑜𝑠𝑡 ..
รู้สึกไหม ? ว่ามันไม่เหมือนเดิม 
คำถามที่ขึ้นมาในหัวระหว่างที่เรากำลังนั่งรอคนนึงอยู่ที่ร้านกาแฟเป็นเวลา 2 ชั่วโมง
ตั้งแต่ (10.00-12.00) คนที่เป็นคนนัดเวลาเเละมาสายซะเอง เอาจริงๆเลยนะ .. เราค่อยข้างจะ discontent กับการมานั่งรอคนมาไม่ตรงเวลาสุดๆ ขณะเดียวกันเรามาถึงก่อนเวลาครึ่งชั่วโมงเพราะกะว่าจะรอทานข้าวพร้อมกับคุณ .. เราเลยตัดสินใจโทรหาว่าออกมายัง ถึงไหนแล้ว จะสั่งอะไรก่อนมั้ย
สิ่งที่เขาพูดคือ : เอ้าก็เห็นปกติไม่ไปก่อนนี่ แล้วคุณจะรีบไปก่อนทำไม ตอนนี้ยังไม่ออกจากบ้านเลย ตื่นสาย .. 
เรา : อีกนานเลยใช่มั้ย นี่ว่าจะรอทานข้าว 
เขาบอกว่า .. ไม่นานๆ แล้วก็ตัดสายไป
เราก็นั่งรอไปเรื่อยๆแบบไม่รู้เลยว่า นี่เราต้องรอไปถึงตอนไหน โต๊ะที่ไม่ว่างตั้งแต่มาถึง จนตอนนี้โต๊ะว่างไปหมดแล้วเหลือแค่เรา .. จนตัดสินใจเดินไปสั่งเค้กกินจนอิ่ม 
เขามาถึง .. ตอนที่เรากินทุกอย่างหมดแล้ว เราไม่ได้พูดอะไรเหมือนทุกอย่างจะปกติ 
แต่เปล่า .. บรรยากาศวันนั้นทั้งวันมันไม่สนุกเอาซะเลย 
———— คุยกันไม่รู้เรื่องให้เราเป็นฝ่ายตัดสินใจกับหลายๆเรื่องทั้งที่ความเห็นไม่ตรงกันสักอย่าง
เรากลับรู้สึกว่ากลายเป็นเราที่พยายามทำให้เขาสบายใจจนตัวเองอึดอัด เอาจริงๆก็น่าเบื่อเลยแหละ 
เขาบอกแต่ว่าทำไมไม่เปลี่ยนการแต่งตัวบ้าง  เลิกแต่ง
แบบนี้ได้แล้ว เอ่อ .. บางเรื่องเราก็ขี้เกียจจะอธิบายอยู่เหมือนกันเพราะมันก็ไม่ได้จำเป็นอะไรเลยที่เราต้องเปลี่ยนความเป็นตัวเราเพื่อคนอื่นขนาดนั้น  
แต่เราก็ไม่ได้แต่งตัวเเย่นะ กางเกงยีนส์ เสื้อยืดสีขาว หมวก สะพายกระเป๋าผ้ารองเท้าไนกี้สีม่วงซึ่งปกติเราก็แต่งแบบนี้อยู่แล้ว 
เขาบอกเราว่า .. ทำไมวันนี้แต่งหน้าเบาจังเพราะปกติเห็นแต่งหน้าเเน่น 
เราก็บอกแค่ว่าขี้เกียจ(อธิบาย)เฉยๆ 
นี่ไม่เจอกันตั้งสามเดือนทุกอย่างต้องเหมือนเดิมเสมอไปหรอ .. จะเป็นไปได้ยังไง ขนาดคุณยังไม่เหมือนเดิมเลย คุณเมื่อสามเดือนก่อนเคยน่ารักมากกว่านี้นะ 

 








SHARE
Writer
beforeyesterday
Person
♥ Photography ♥ Write IG : thedaybeforeyesyerday.__

Comments