To be continued
อายุ 27 มาถึงไวกว่าที่เราคิดไว้
.
เหมือนหายใจเรื่อยเปื่อยไปวันๆ นอนและตื่นครบ 365 คืน อายุ 26 ก็โบกมือลาจากไปแล้ว
.
เป็นช่วงปีที่ค่อนข้างเรียบง่ายในหลายๆมิติ ไม่ได้ไปเที่ยวไหนมากมาย ใช้ชีวิตเพื่อดูซีรีย์ เล่นเกม ทำงาน อ่านหนังสือ และเฝ้ามองการเปลี่ยนผ่านยุคสมัยของบ้านเมือง ออกกำลังกายบ้างพอไม่ให้ร่างกายฝืด และเป็นอีกหนึ่งปีที่มีคนรักคนเดิมให้พลัดกันดูแลยามฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดอ่อนแอ
.
เป็นปีที่ไม่ได้ป่วยไข้ทางร่างกายมากมายเท่าไร หรือบางที อาการเจ็บปวดมันอาจเกิดขึ้นสม่ำเสมอจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของการมีชีวิตไปแล้วก็ไม่รู้ แต่อย่างน้อย ข้อดีก็คือยังไม่เคยเจ็บป่วยจนถึงขั้นหมอนนอนเสื่อ ซึ่งสิ่งนี่นับว่าเป็นสิ่งดีๆ ของวัย 26
.
ถึงจะป่วยน้อย แต่ในจุดหนึ่งคิดว่าเป็นปีที่ได้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงทางด้านร่างกายของคนใกล้ตัวพอสมควร เป็นปีแรกในชีวิตเลยมั้ง ที่เห็นพ่อกับแม่นอนโรงพยาบาลมากกว่าสามวัน และเป็นปีที่พ่อกับแม่อ่อนแอลงอย่างสังเกตุได้ มันจึงเป็นปีสำคัญที่ทำให้เราเข้าใจถึงความไม่แน่นอนของร่างกาย เป็นปีที่คนรอบตัวมีความบอบช้ำทางใจ และได้รู้ว่าอาการป่วยไข้มักแฝงตัวเงียบๆในร่างของเรา รอวันเฉิดฉายเสมอๆ
.
พี่ๆวัยขึ้นเลข 3 หลายคนเคยบอกกับเราว่าเมื่อชีวิตไปถึงจุดนั้น มันจะมีความสุขบางประเภทที่ไม่เคยรับรู้ถึงการมีอยู่ของมันได้เลยในช่วงเลขสอง อาจจะจริง เหมือนในวันนี้ที่อายุ 27 ปีโดยบริบูรณ์ ร่างกายมันคงไม่สดใสได้ในทุกวันเหมือนสี่ห้าปีที่ผ่านมา จังหวะนี้ถ้าเป็นกราฟ มันคงเป็นเส้นตรงนิ่งๆมากกว่าขึ้นลงหวือหวาเป็นจังหวะการเต้นของหัวใจ
.
ทุกๆวันเกิด นัยหนึ่งจะเหมือนเป็นจุดสำรวจให้เราได้มองเห็นช่วงชีวิตที่ผ่านมา นับว่าดีที่เกิดช่วงกลางปี เลยหมายความว่าแต่ละปีจะมีสองวันให้เราได้ตรวจสอบตัวเอง คือช่วงวันเกิด และสิ้นปี
.
สิ่งหนึ่งที่ได้เรียนรู้ในปีนี้ คือชีวิตมันเป็นของเรานั้นจริง แต่ใช่ว่าการเป็นเจ้าของชีวิตจะหมายถึงการกำหนดชีวิตในวันพรุ่งได้เสมอไป โลกมีปัจจัยหลายอย่างที่พร้อมทำให้ชีวิตเราแปรปรวณได้เสมอๆ เราไม่สามารถโอบอุ้บทุกสิ่งอย่างไว้ได้ในอ้อมแขน ยิ่งเติบโต เหมือนสังคมยิ่งโบยตีเราเจ็บแสบมากขึ้นทุกที ไม่มีข้อแม้ใดๆ ให้กับความไร้เดียงสาของชีวิตอีกแล้ว
.
เราเขียนไว้ในสมุดถึงสิ่งที่อยากทำให้ได้ภายในปีนี้ไว้ห้าข้อคร่าวๆคือ
.
‘ช้าลงแต่ไม่ถึงขั้นเอื่อยเฉื่อย
มีสุขภาพที่ไมต้องแข็งแรงแต่ไม่อ่อนแอ
มีเงินเพียงพอให้ใช้จ่ายสำหรับความสุข
มีความสุขง่ายๆ(ซึ่งไม่ง่ายเลย)
และรายล้อมไปด้วยมิตรสหายที่เรารัก’
.
มันก็คงเท่านี้ละมั้ง ชีวิตในช่วงต่อจากนี้ไปคนอยากได้แค่นี้เอง
.
หนึ่งปีที่ผ่านมาแม้ไม่ได้แฮปปี้สุดๆ แต่ก็ไม่ได้แย่สุดๆ และรู้ว่าชีวิตยังต้องเตรียมตัวให้พร้อมรับมือกับเรื่องต่างๆทั้งที่ดีกว่านี้ และแย่กว่านี้เสมอๆ หากเป็นซีรีย์ จำนวนตอนที่มากขึ้นคงหมายถึงความเข้มข้นจะต้องทวีคูณตาม แต่ชีวิตมันคงไม่ใช่แบบนั้น ไม่มีอะไรรับประกันว่าวันพรุ่งนี้จะยังมีอยู่มั้ย และตอนต่อไปจะสิ้นสุดลงในรูปแบบใด
.
แต่ในตอนนี้ถ้าเป็นการใช้ชีวิต
เราคงยังไม่อยากให้มันรีบจบอย่าง Happy Ending หรอก
เราอยาก To Be Continued กับมันต่อไปเรื่อยๆมากกว่า
.
====
.
27 แล้วจ้า
ขอให้เป็นช่วงชีวิตที่ดี
Happy Birth Day
SHARE
Writer
khaikung
storylog reader
เป็นคนธรรมดาที่ชอบหาเรื่องใส่ตัว ยินดีที่ได้รู้จักครับ IG : khaikung_journey , Ask.fm : @khaikung

Comments

DeepSea
3 months ago
นี่ก็อายุเพิ่งขึ้นไปอีกปีไม่นานมานี้เหมือนกันค่ะ  จากที่เราเคยคิดว่าเราแข็งแรงสมัยตอนที่ 19-20 ตอนนี้ร่างกายมันได้บอกเราบ้างแล้วเรา ยิ่งเราอายุเยอะ เราไม่ได้แข็งแรงอย่างที่คิดเลยนะ  การไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐจริงๆ :)
Reply
tearex
2 months ago
เกิดวันเดียวกันเลย, BD ย้อนหลังเน้อ 🎉
Reply
Diaryoflife
2 months ago
HBD จ้า
Reply
20011216
2 months ago
HBD ย้อนหลังค่ะ💘
Reply
Nawaliw
2 months ago
สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังจ้าาาา คิดได้ไวกว่าพี่เยอะ ดีแล้ววว
Reply