On Learning
ผมจะรู้สึกผ่อนคลายทุกครั้งที่รดน้ำต้นไม้ ด้วยเหตุนี้เองกระมังครับ มันจึงได้กลายเป็นกิจกรรมบำบัดความเหน็ดเหนื่อย 

และความเครียดสะสมจากการทำงานในแต่วันของผมไปโดยปริยาย กระทั่งว่าวันหนึ่ง ผมก็ได้ค้นพบปรัชญาชีวิตบางประการที่ว่า 

ต้นไม้ที่มีหน้าดินร่วนจะดูดซับน้ำและได้น้ำปริมาณเต็มเม็ดเต็มหน่วยกว่าหน้าดินที่แห้งพาก (เมื่อให้น้ำปริมาณที่เท่ากัน)

ไม่นานวัน ต้นไม้ที่รับน้ำได้ดีกว่ากจะออกดอกเบ่งบานงามสะพรั่งส่งกลิ่นอบอวลไปทั่งอาณาบริเวณ ขณะที่อีกต้น เริ่มเหลืองกรอบ เฉาวาย และแห้งตายไปในที่สุด

มองอย่างผิวเผินแล้ว มันก็ดูจะเป็นความรู้วิทยาศาสตร์ธรรมดาสามัญ ทว่าหากลองเชื่อมโยงเข้ากับการเรียนรู้ของคนเรา มันก็เป็นอะไรที่หน้าตื่นตาตื่นใจอยู่ไม่น้อย

ครับ! ผมพบว่า หากเราทำตัวเป็นดินที่พร้อมจะดูดซับน้ำ (ความรู้ใหม่ ๆ) อยู่ตลอดเวลา เราจะมีชีวิตรอดพ้นได้ในทุกสถานการณ์

อีกประการสำคัญ ก็คือว่า "ทัศนะแห่งการเรียนรู้" เช่นนี้ มันจะทำให้เราแกร่งขึ้น และเก่งขึ้นได้อีก ในทุก ๆ วัน 

ขณะเดียวกัน หากเราทำตัวเป็นดินที่แห้งผากไม่สามารถรับหรือดูดซึมน้ำได้ เมื่อถึงวันหนึ่งโลกจะเหวี่ยงเราออกไปนอกวงโครจรของมัน

กระทั่งทิ้งร้างเราให้ตายตกไปทั้งเป็นด้วยความไม่รู้ หรือไม่ก็สูญเสียโอกาสสำคัญต่าง ๆ ในชีวิตไปอย่างน่าเสียดาย

ถึงที่สุดแล้ว ใช่หรือไม่ว่า กระทำของเราไม่ฉลาดเท่ากับความคิดของเรา และความคิดของเรานั้น ก็ไม่มีทางฉลาดไปกว่าความเข้าใจของเราได้เลย...

SHARE
Writer
ChavisPhewngerN
Teacher
นัก (เรียน) เล่าเรื่อง ผู้พยายามสร้างเรื่องราว ผ่านเรื่องเล่า ที่เขาเล่าเอง

Comments