Teenage Dream EP. 11 Autumn in My Heart
หากจะมีช่วงเวลาที่ทำให้ผมต้องมนต์เสน่ห์ของแดนสิงโตคำรามนี้ หนึ่งในนั้น คือ ช่วงฤดูใบไม้ร่วงที่หนึ่งปีจะวนเวียนมาให้พบเจอหนึ่งครั้ง อันที่จริงมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เพราะฤดูอื่นก็ไม่ได้วนมาให้เจอกันบ่อย ๆ แต่ความพิเศษของฤดูใบไม้ร่วงนี้คือความสวยงามที่เกิดขึ้นในช่วงระยะเวลาเพียงสั้น ๆ



ย่างเข้าต้นเดือนตุลาคม บรรยากาศรอบตัวก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลง ท้องทุ่งที่เคยเขียวชอุ่มห้อมล้อมด้วยดอกไม้หลากสีสัน เริ่มผันแปรไปตามสภาพอากาศ ขณะนี้อุณหภูมิค่อย ๆ ลดต่ำลง บรรดาแบรนด์ต่าง ๆ เริ่มโหมโฆษณาเสื้อผ้าคอลเลกชันใหม่ให้แก่ผู้คนบนเกาะแห่งนี้อีกครั้ง เสื้อผ้าหลากสีสันถูกเปลี่ยนเป็นโทนสีที่มีความมืดมนมากยิ่งขึ้น หันซ้าย แลขวา ก็พบเจอแต่คนใส่เสื้อผ้าสีดำดูหมองหม่น แถมยังมาพร้อมกับร่มดำคู่ใจที่พร้อมจะนำออกมาต่อสู้กับสถานการณ์ไม่คาดฝันที่สามารถเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อจากเมฆฝนที่ปกคลุมอยู่ทั่วท้องฟ้าในยามนี้



ในขณะที่จำนวนสีสันในตัวของผู้คนมืดหม่นลง ต้นไม้ใบหญ้าต่าง ๆ กลับผันแปรสีของพวกมันไปในทิศทางตรงกันข้าม เขียว เหลือง ส้ม แดง น้ำตาล คือสีสันที่ธรรมชาติสร้างสรรค์อย่างลงตัว ปรากฏขึ้นเพื่อชี้เตือนให้เราทุกคนเตรียมพร้อมรับและต่อสู้กับความเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้น หลังจากผ่านพ้นความสดใสของซัมเมอร์ ช่วงเวลากลางวันที่เคยยาวนานถึงขนาดที่บางวันนั้นตะวันลับขอบฟ้าก็ปาเข้าไปถึงเกือบสี่ทุ่ม แต่บัดนี้ โลกกับดวงอาทิตย์ดูเหมือนจะห่างไกลกันเหลือเกิน ช่วงเวลาฟ้าสว่างสดใสกลับคืบคลานหดน้อยถอยลงวันละนิด เวลาที่จะได้ชื่นชมความงดงามตามธรรมชาติของใบไม้เปลี่ยนสีก็ลดลงเช่นกัน



ตลอดฤดูใบไม้ร่วง การนั่งชมธรรมชาติภายนอกหน้าต่างห้องนอนกลายเป็นกิจวัตรประจำวันอย่างหนึ่งของผม สีสันของใบไม้นอกหน้าต่างนั้นเปลี่ยนไปวันละนิดละหน่อยราวกับว่านี่คือหลอดไฟแอลอีดีที่สามารถเปลี่ยนสีได้ตามสภาพแวดล้อม หากแต่สีของใบไม้เหล่านั้นค่อย ๆ ดึงอารมณ์เศร้าและเหงาเข้าสู่หัวใจ และในท้ายที่สุดจากใบไม้ที่เคยเขียวชอุ่มทั่วทั้งต้นก็แปรเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล จากนั้นจึงค่อย ๆ ถูกลมหนาวพัดโชยให้ร่วงลงสู่พื้นดินทีละใบ สองใบ และแล้วใบไม้สีน้ำตาลใบสุดท้ายก็ร่วงโรยลงสู่พื้นดิน ทิ้งให้ต้นไม้ใหญ่นอกหน้าต่างที่เคยอุดมสมบูรณ์เหลือไว้แต่เพียงกิ่งก้านเปล่า ๆ ไร้ซึ่งสีสันเหมือนอย่างที่เคย



“Hello. It’s me.”  


เสียงอันทรงพลังของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นในโทรทัศน์ ท่ามกลางบรรยากาศที่มืดหม่นบนเกาะอังกฤษ บทเพลงของ Adele ถูกปล่อยออกมาเพื่อตอกย้ำความรู้สึกที่แสนจะหดหู่ให้เพิ่มพูนทวีคูณ และแน่นอน ผมเป็นหนึ่งในบุคคลที่กดซื้อเพลง Hello ของเธอทันทีที่เปิดขายใน iTunes ด้วยความชื่นชมในพลังเสียงและฝีมือการแต่งร้อยถ้อยทำนองเพลงของเธอมาตั้งแต่ครั้งที่เธอสะกดโลกทั้งใบด้วยเพลง Rolling in the Deep ตอนนั้นผมคิดแต่เพียงว่า เพราะความสามารถทางดนตรีทำให้เธอนั้นโด่งดังเป็นพลุแตกไปทั่วโลก แต่ตอนนี้ ผมกลับคิดว่านอกจากความสามารถที่เธอมีนั้น จังหวะการปล่อยเพลงของเธอยังช่างเหนือชั้นยิ่งนัก ในระหว่างที่ก้าวเดินไปยังมหาวิทยาลัย เพลง Hello ถูกสุ่มขึ้นมาขับกล่อมต่อมความสุนทรีย์ในร่างกาย ขณะนี้บรรยากาศรอบข้างทางนั้นชื้นและแฉะจากฝนที่พึ่งจะหยุดตก อากาศรอบตัวที่ลดต่ำลงจนเข้าใกล้ศูนย์ ต้นไม้ริมฟุตบาทที่เหลือแต่กิ่ง และน้ำเสียงอันหดหู่ของ Adele ที่ก้องดังอยู่ในหู มันช่างเป็นการผสมผสานที่ลงตัวอย่างยิ่งของศิลปะที่สร้างโดยธรรมชาติและศิลปะที่เกิดจากความสามารถของศิลปิน



“Hello from the other side …” เสียงของธรรมชาติร้องบอกผมให้ตระหนักว่าทุกอย่างนั้นเปลี่ยนไปแล้ว



“Hello! Autumn” ผมตอบกลับ

SHARE
Written in this book
Teenage Dream
Life and love experience as a post grad student in the U.K.

Comments