Teenage Dream EP. 5 รู้หน้า ไม่รู้ใจ
มันคงจะดีถ้าหากโลกนี้มีสิ่งประดิษฐ์ทำให้เราสามารถ “รู้ใจ” คนรอบ ๆ ตัวเราได้ เพราะถ้ามีจริงผมก็อยากจะซื้อไว้ซักเครื่องเอาไว้ให้เมโลดี้นำไปใช้ นั่นไม่ใช่เพราะเธอเป็นคนที่อ่านใจคนไม่ออก ตรงกันข้าม กลับมีอยู่หลายครั้งที่คำพูดของเธอนั้นตรงใจเพื่อนหลาย ๆ คนซะเหลือเกิน



เมื่อพวกเราเรียนคอร์สพรีเซสชันนอลมาได้หนึ่งเดือน ในช่วงที่มหาวิทยาลัยมีคนอยู่เพียงหยิบมือ เราจึงเริ่มสนิทสนมกันมากขึ้น และด้วยความอัธยาศัยดีและมีทำเลที่นั่งอยู่กลางห้อง เมโลดี้จึงเป็นเหมือนศูนย์กลางความสนิทสนมของพวกเรา



เช้าวันหนึ่ง ระหว่างที่ทุกคนตื่นเต้นกับการพรีเซ็นต์งานที่กำลังจะมาถึงในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า ความตื่นเต้นทำให้โทนี่มีสีหน้าไม่ค่อยดี และมีอาการหัวใจสั่น ด้วยความเป็นห่วงเพื่อนของเมโลดี้ เธอจึงยื่นมือมาเพื่อตรวจเช็คอาการของอปป้าโทนี่ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ



“จริงด้วย หัวใจเต้นแรงมาก” เมโลดี้บอกทุกคน

เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนจึงตกใจและหันไปมองหน้าอันซีดเผือกของลูกพี่โทนี่ แต่สิ่งที่ทำให้พวกเราตกใจยิ่งกว่าอาการที่ไม่ค่อยจะสู้ดีซักเท่าไหร่ของอปป้ากลับเป็นตำแหน่งที่มือของเมโลดี้วางอยู่ในตอนนั้น



“เมโลดี้!!!” ผมอุทานเมื่อได้เห็นภาพที่อยู่ตรงหน้า



มือขวาของสาวใสซื่อนั้นไม่ได้วางอยู่บนอกซ้ายแต่อย่างใด ผิดคาด ที่มือของเธอกลับวางแน่นอยู่ในบริเวณที่พวกเรานั้นต่างก็คาดไม่ถึง



“ยูทำอะไร!!!” ผมถามด้วยความตกใจ

“ก็ตรวจหัวใจโทนี่ไง” เธอตอบซื่อ ๆ

“ตรวจตรงนั้นทำไม” ผมถาม

“อ้าว แล้วจะให้ตรวจตรงไหน” เธอถามกลับ

“รู้ไหม ว่าจับอะไรอยู่” ผมถามย้ำอีกที

“หัวใจไง ไม่ใช่หรอ?” เธอยังไม่รู้ตัว

“เม-โล-ดี้!!!” ผมเรียกชื่อเธอแบบเน้น ๆ ทีละพยางค์

“อะไร” เธอทำหน้าซื่อ

“นั่นมัน … พุง!!!!!!!”
 
 
ได้ยินดังนั้น หน้าของเธอก็ถอดสี เลือดฝาดอมชมพูสดใสบนใบหน้าของเธอกลับซีดลงอย่างเห็นได้ชัด คงด้วยความตกใจหรืออับอายก็ไม่อาจทราบ



“อ้าว หัวใจไม่ได้อยู่ตรงกลางของร่างกายเหรอ?” เธอถามแบบงง ๆ



พอได้ฟังคำถาม เราทุกคนถึงกับต้องส่ายหัวและถอนหายใจกันเฮือกใหญ่ ก่อนที่จะต้องหันมาอธิบายถึงหลักวิชาชีววิทยา และบอกเธอถึงตำแหน่งที่ถูกต้องของอวัยวะต่าง ๆ ในร่างกาย



เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า คนบางคน อาจจะรู้หน้า แต่ไม่รู้ว่าหัวใจนั้นอยู่ตรงไหน



ป.ล. เรื่องนี้ได้รับอนุญาตจากเมโลดี้แล้ว

SHARE
Written in this book
Teenage Dream
Life and love experience as a post grad student in the U.K.

Comments